Jak zapowiadałem - polędwiczki wieprzowe na dziko.
Dwie polędwiczki obrać z błonek (jeżeli takowe mają), natrzeć pieprzem cytrynowym zmieszanym z solą (łyżeczka pieprzu, soli i oleju rzepakowego łycha duża). Obłożyć ze stron wszelakich pociętą w plajzderki cebulą białą i owinąć w folię aluminiową mocno.
Ze 8 marchewek oskrzybać, natrzeć mieszanką - sól 1/2 łyżeczka, cukier - 1 łyżeczka, imbir - 1 łyżeczka, olej - 2 łyżki, pieprz cayenne - 1/3 łyżeczki i również opatulić folią porządnie.
Wszyćko wepchnąć do kombiwara, piekarnika czy innego źródła ciepła i dusić jakieś 52 min.
W międzyczasie przygotować tak zwane zacierki - uwaga - przepis wymagający inteligencji i dużego doświadczenia kulinarnego (niektóre Członki Poleskiego Towarzystwa Ruchania Wiewiórek nie powinni siem do tego zabierać

). Bierzem monkę, jajco kurze i sól 1/2 łyżeczki. Miąchamy jajco z solą i monkom przennom dosypując monki tak, aby otrzymać kit miendlący się w paluchach. Potem tymże paluchami produkujemy takie chujowinki nieduże, no takie rozwałkowane groszki, które gotujemy we wrzątku 3 min. I już.
Jak siem uduszą polendwiczki i marchewki to układamy je na tarełkach, obkładamy zacierkami i polewamy sosem z polędwiczek.
I żremy popijając np. Chianti.
Smacznego
