Od redakcji „Faktów i Mitów”
Poniżej przekazujemy do publicznej wiadomości list otwarty jednego z naszych wierzących publicystów. Demaskuje w nim dziwną „obronę życia” w wykonaniu katolickich biskupów w Polsce.
http://www.faktyimity.pl/index.php?opti ... w-w-polsce+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Abp Stanisław Gądecki
Abp Marek Jędraszewski
Bp Artur Miziński(do wiadomości mediów)
LIST OTWARTY
Szanowni Panowie,
Od kilku dni jesteśmy świadkami niepokojów społecznych, które wywołał komunikat Prezydium KEP ws. „pełnej ochrony życia ludzkiego”. Przypominają Panowie, że „życie każdego człowieka jest chronione piątym przykazaniem Dekalogu: »Nie zabijaj!«. Dlatego stanowisko katolików w tym względzie jest jasne i niezmienne: należy chronić od poczęcia do naturalnej śmierci życie każdego człowieka”, co wiąże się z jawnie sformułowanym naciskiem na parlamentarzystów rządzących, by „podjęli inicjatywy ustawodawcze oraz uruchomili programy, które zapewniłyby konkretną pomoc dla rodziców dzieci chorych, niepełnosprawnych i poczętych w wyniku gwałtu”. Rzecznikiem takich działań jest między innymi Bogdan Chazan, który legitymizuje postulaty Prezydium KEP poprzez wystąpienia w kościołach i salach parafialnych. Oto co ostatnio mówił do pielgrzymów na Jasnej Górze:
„Wywołuje to niedobre odczucia ze strony polskich środowisk lewackich, liberalnych, podnosi się też mocny krzyk w Europie, zwłaszcza za zachodnią granicą. Wydawałoby się, że świadomość odpowiedzialności za holocaust wzbudzi tam pozytywny stosunek do całkowitej ochrony życia, że przebudzi się pragnienie przerwania następnego holocaustu – holocaustu nienarodzonych dzieci”.
Jeśli trzymać się tego porównania, tak ustawicznie używanego przez środowiska katolickie, to musimy pamiętać, że holocaust był zbrodnią przeciwko ludzkości. Oznacza to między innymi dwie rzeczy: po pierwsze, nawet jeśli zbrodnie popełniane były w zgodzie z prawem stanowionym, to prawo to należy postrzegać wyłącznie jako narzędzie „przestępstw przeciwko człowieczeństwu”, jako „ustawowe bezprawie”, które nie zwalnia zbrodniarzy od odpowiedzialności. Po drugie, zbrodnie te nie ulegają przedawnieniu. Trudno zatem zgodzić się, by Kościół czynił z Bogdana Chazana jedną z głównych twarzy swojej kampanii. Jak wiemy, w ramach kariery naukowej Chazan uczestniczył na przykład w realizacji celu 21 Centralnego Programu Badań Rozwojowych i dokonał licznych aborcji z przyczyn społecznych (nie był to zatem ani gwałt, ani sytuacja zagrożenia życia matki, ani trwałego uszkodzenia płodu). Współudział w „holocauście” – bo tak sam to nazywa – czyni go trwale odpowiedzialnym, a odpowiedzialności tej nie może niwelować rozgrzeszenie.
Najwyższy zatem czas, by Kościół nie tylko napiętnował zbrodnicze – wedle własnej oceny moralnej – czyny Chazana, ale także domagał się dla niego stosownej kary za „zbrodnie przeciw ludzkości”, czyli kolejny po nazistowskim tak zwany holocaust dzieci nienarodzonych. Skoro biskupi sami zabrnęli w nazywanie aborcji „zbrodnią”, to przydałoby się w tej sprawie choć minimum konsekwencji.
Wzywam także Prezydium KEP do napiętnowania organizatorów katolickich Światowych Dni Młodzieży, w tym o. Damiana Muskusa. Jednym z fundamentalnych warunków ochrony życia jest eliminowanie sytuacji dla życia niebezpiecznych. Artykuł 3 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka stanowi, że „każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swej osoby”, a art. 5 Konstytucji mówi jasno, że „Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium, zapewnia wolności i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli (...)”.
Z raportu Rządowego Centrum Bezpieczeństwa wiadomo, że lokalizacja ważnych uroczystości w Brzegach poważnie zagraża bezpieczeństwu obywateli. Poważna jest również sytuacja zagrożenia terrorystycznego, a odwaga wiary, wbrew temu, co mówi kard. Dziwisz, nie stanowi sama w sobie dostatecznego zabezpieczenia. Organizacja ŚDM i lokalizacja uroczystości nie była konsultowana społecznie, co powinno mieć miejsce, tym bardziej że realne zagrożenie życia ludzkiego, które podlega, jak Panowie przypominają, ochronie na mocy piątego przykazania, dotyczy nie tylko uczestników ŚDM, ale osób nijak niezwiązanych z tą religijną imprezą. Butna wypowiedź o. Muskusa, że tylko kataklizm może być powodem zmiany lokalizacji uroczystości, urąga odpowiedzialności za ochronę życia. Podobnie jak sama organizacja tak dużej imprezy w obecnym kontekście geopolitycznym.
Jeśli przekaz w sprawie pełnej ochrony życia człowieka – tak jak rozumie go Kościół katolicki – ma być wiarygodny, nie może dotyczyć tylko płodów. Lekceważenie zagrożeń związanych z ŚDM pozwala wnosić, że Komunikat ma charakter koniunkturalny. Jeśli miałoby być inaczej, Kościół nie dopuściłby do legitymizowania swojego stanowiska przez Bogdana Chazana, aktywnego sprawcę „holocaustu nienarodzonych”, i liczył się z prawami człowieka, które stoją wyżej niż prawo państwowe i których filarem jest prawo do bezpieczeństwa własnej osoby.
Z poważaniem
Tomasz Kozłowski