|
Koniec z pejzażem! Nudy! Woda, trawa, brzózka, sosenka, wszystko już było i nic nowego nie wymyślisz, drogo i nie w trendzie. Nie ma różnicy między zamarzniętym Bajkałem 2015 a tym że w roku 2016. I daty nikt oprócz kol. Stana nie jest w stanie określić. Dobrze się złożyło że mój artystyczny kryzys przyszedł w parze z delegacjami żony. No i jaki ze mnie fotograf, bez miejsca gdzie można w pełni oddać się tworzeniu dzieł sztuki. Postanowiłem jeden pokój przerobić na foto-studio. Przeciągnąłem wszystkie meble do kuchni, pomalowałem ściany w kolor "jak u saudeka" znajomi córki za parę zgrzewek napsikali graffiti. Dobrze że nie poddałem się na prowokację Leny i nie skończyłem tynkować komin od pieca, trzy lata walki z zacofaną babą i proszę, jak znalazł w nowoczesnym interierze. Syn z kolegami przeprowadził zawody w paintball, kuchnię i piętro pomaluję z powrotem w Leny ulubiony fistaszkowy, no, jak zarobię trochę pieniędzy na sprzedaży żeńskich portretów. Naznosiłem zużytych opon, żwiru, starych cegieł, wtoczyłem dwie dziurawe beczki od paliwa. Trochę się podarła skóra na tylnych siedzeniach Mercedesa, ale warto było, jednak jest urok w tych starych obszarpanych futrynach i drzwiach z końca 19 wieku.
A co jeśli nie portrety, a od razu akt? Poproszę Swietłanę, ona się na pewno zgodzi, tym bardziej że już ma wprawę w chodzeniu po facetach u których żony w delegacji. Na wszelki wypadek ze złomowiska przyciągnąłem starą żelazną kuszetkę, narzuci się fufajką i awangarda gotowa, nigdzie nie było metalowych luków od kanalizacji, trzeba będzie plastikowe w foto-shopie pod żeliwo obrobić. 3 tysiące dolarów specjalny obiektyw dla portretów i tysiąc światło 4 kilo dżuli, wątpliwości mnie ogarnęły, czy ja potrafię tyle pieniędzy odrobić do końca listopada. Przyjechała Swietłana. Wszystko już było przygotowane, Swieta na kuszetce, po głową tiełogrejka, ręce ułożone, seksualnie ciut ciut otwarte usta, na obnażonych biodrach piękny półcień od framugi, tylko podszedłem troszkę inaczej ułożyć jej piersi, w okno zapukał sąsiad. Kurwa mać. Swietka pod kuszetkę, Sabaka skoczyła do okna, nieszczęśliwie zaczepiła za prowizorkę od sofitów i iskra poleciała na beczki.
No nie rozumiem ja, jak można stare opony gasić wodą, zacofana ta straż pożarna strach pomyśleć, a w pianie by można takie bombowe foty zrobić, w świetle płomieni od opon i przesiąkniętej oliwą kufajki. Lód może zdążę skuć zanim żona wróci, najważniejsze żeby modelka futro Leny oddała - "Jak ja pojadę w osmalonej kurtce w taki mróz" - a co latem można w takiej kurtce chodzić? Też mi caca.
ps. Taki piękny widok, nad zgliszczami oświecony pierwszymi promieniami wschodzącego słońca streczy komin z czerwonej cegły, w dolnej części okutany lekkim, niebieskawym dymkiem (pewnie drewniane schody), wszystko to przyprószone świeżym śniegiem. Chyba się znowu zajmę pejzażem.
_________________ 
|