Słodyczy pisze:
Strach pomyśleć, dokąd dojdzie.....
Zszedł do garażu i już chciał przekręcić kluczyk w stacyjce swojej ukochanej Meganki z podgrzewaną przednią szybą, ale zrezygnował.
- Nie będę kłuć ludzi w oczy swoją zamożnością - pomyślał sięgając do kieszeni w marynarce i wyciągając spinkę do nogawek.
W ciszy sprawdził czy jest powietrze w oponach jego ukochanego składaka i z gracją siadając na siodełku ruszył w zamyśleniu przed siebie.
Pedałował nie oglądając się na boki, bo cel miał jasno wytyczony a strzeliste, gotyckie wieże były coraz bliżej.
Dojeżdżając na plac z lekkością zeskoczył i zaparkował jednoślad w stojaku stojącym pod kościelnym płotem.
Odpiął klamerkę, przeczesał włosy, poprawił marynarkę i wyciągając książeczkę do "Gorzkich żali"* pogrążył się w majestatycznym klimacie katedry.
Samotnie siedział długie godziny modląc się żarliwie a ciszę przerywał tylko szelest obracanych kartek.
"Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami" dało się słyszeć kiedy klęcząc wykonywał znak krzyża i już miał wyjść, ale wyprostował się,
odchrząknął i zaintonował krystalicznie czystym barytonem:
Wróć naszej Polsce świetność starożytną,
Użyźniaj pola, spustoszałe łany,
Niech szczęście, pokój na nowo zakwitną.
Przestań nas karć, Boże zagniewany.
Przed Twe ołtarze zanosim błaganie:
Ojczyznę wolną pobłogosław Panie!...
Słowa kolejnych zwrotek odbijały się o kolorowe szkiełka witraży wprowadzając w zdumienie świętych, błogosławione, męczenników i anioły...
*
Gorzkie żale - modlitwa w Kościele katolickim mająca najczęściej charakter nabożeństwa eucharystycznego zazwyczaj odprawianego w okresie wielkiego postu,
szczególnie w niedziele, ale również, zależnie od lokalnych zwyczajów, w inne dni np. w Triduum Paschalne. Gorzkie żale są tradycją wyłącznie polską.