forum.nie.com.pl

a i odpowiedzi tez nie tu.

_________________
Ceń słowa. Każde może być twoim ostatnim. S.J.L. weil...Alle sagten: Es geht nicht. Da kam einer, der das nicht wusste und der es einfach tat.

Ty,hornet to bys chciał,żeby wszystko było jasne.

Wchodzę na tak zwane Forum Tygodnika NIE, patrzę a tam znowu kwiecisty post Horneta.
Pytania, jak natrętne muchy kłębią się w jego głowie.
Splatają się, skręcają, jest ich coraz więcej i znikąd, kurwa, nie znajduje ratunku.
Do garów Hornecie i nie pierdol jak ta zakała rodziny Kasandra


P.S.
Chyba wystarczy emotek

P.S. Olderowe

Zdrowia życzę

Na dźwięk anielskiego tembru rzucił się, niczym oczadziały, w kierunku wielkiej sterty zaschniętych garów- talerze, rondle, pokrywki i sztućce- wszystko w w potwornym smrodzie, posklejane zaschniętym sosem śliwkowym, śmietaną której świeżość przeminęła z wiatrem oraz ketchupem wymieszane było z pozieleniałymi ziemniakami. Na wierzchu, niczym zwieńczenie głowy Herosa tkwił przyklejony, samotny liść laurowy. Oczka ziela angielskiego,jakby z wyrzutem i kpiną lekko zezując, patrzyły nań zaciekawione.
Dopadł sterty i sześć jego zbrojnych haczykami odnóży poczęło śmigać jak nakręcone- skrobał, namaczał, odszorowywał i płukał z taką zwinnością, że stojąca opodal zmywarka uchyliła wsyp jakby w zdumieniu, osłupiała.
Trzydzieści sekund nie trwało a dokończył dzieła- przysiadłszy na pasiastym odwłoku patrzył fasetowymi oczyma na starannie poukładane, lśniące czystością talerzyki, pokrywki i sztućce.
Patrzył w zadumie a tabletki Calgonu, jedna za drugą niczym dropsy miętowe, znikały w jego zbrojnej żuwaczkami paszczy.

Ja mam indesit-a... hahaaaa..!

_________________
„Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać różnych rezultatów”

To był bardzo długi łykend. Wróciła do domu skrajnie wyczerpana z radością witając stary zegar, rytmicznie wystukujący każdą zmarszkę.Jego cykanie zawsze ją uspokajało.
Zegar ten w dziadkowym domu wisiał od zawsze, po 40 latach coś mu się porobiło i wybija godziny na 10 minut przed. Nie, nie należy go naprawiać, ma prawo wybijać czas, jak mu się podoba.
Podeszła do lodówki, wyciągnęła z niej ostatni słoik z kiszonymi ogórkami i łapczywie wypiła całą, słoną wodę. Już lepiej..
Do wanny nalała gorącej cieczy, nawrzucała pachnideł i moczyła się w niej dobre 40 minut. Potem szlafrok, kanapka z polędwicą łososiową (w Tesco promocję mieli), i dawaj do kompa. Wstukuje forum.nie.com z nadzieją na coś nowego, ale niestety, nadal chujnia..
Stare, wielkie psisko położyło ciężki łeb na jej kolanie, jakby wierny owczarek na siebie brał to całe zmęczenie. Może nawet jest zmęczony?
Za oknem szarówka, mgła, koty zamiast włóczyć się po polu wolą prężyć grzbiety na licznych kaloryferach..Zaraz będzie ciemno,w końcu to jesień. Gdzieś w tle gra Vivaldi, w przaśnym kubku pachnie melissa.
Jeszcze chwila, a rzeczywistość zacznie pachnieć arbuzem, cynamonem i grzybami. A zamiast Vivaldiego bedą grały dzwonki, dzwoneczki, a nawet Wham. Tak, znowu będzie pięknie, będzie wspaniale..Świat stanie się całkiem przyjaznym miejscem do życia.
Póki co jednak- spierdalać!

Kiedy był w ruchu zachwycał gracją i elegancją, haczykowate odnóża tańczyły szorując zaschnięte resztki kapusty, buraczków i ziemniaków, skrzydła mieniły się odbijając diamentowe refleksy światła, zgrabny odwłok wirował bezustannie.
Teraz siedział i żuł w skupieniu Calgon, podeszła do niego, popatrzyła w duże oczy, to znaczy w jedną taką fasetkę popatrzyła i odkręcając wieczko pudełka z kremem do odnóży, zaczęła smarować przesuszoną od mycia w detergentach skórę jego łapek.
Spojrzał na nią z wdzięcznością miażdżąc żuwaczkami kolejną tabletkę a czajnik szalał na gazie

I żyli długo i, kurwa, szczęśliwie.

Ot i znowu obrazki. Domowe przedszkole, kurwa..