anioł tasmański pisze:
Że też nikt nie ma pretensji do tych, którzy tę młodą dziewczynę wykorzystali.
Świadomie ryzykowali jej życiem, z premedytacją.
Zamiast pozwolić jej się uczyć, dorosnąć i cieszyć młodością.
Czy jakiś pan albo dziedzic powie, że to za niego zginęła?
Jak każdego pierwszego sierpnia w rocznicę Powstania Warszawskiego widać, niewielu ma pretensje do władz politycznych i wojskowych, które wysłały w bój kilkadziesiąt tysięcy młodzieży uzbrojonej w trzy tysiące siedemset sztuk broni palnej, w tym większość krótkiej, do ataku na uzbrojone po zęby, w tym broń pancerną, dywizje niemieckie. Już tylko z wojskowego punktu widzenia, jest to ewidentną zbrodnią, nie tylko całego dowództwa wojskowego, ale i każdego oficera prowadzącego do walki tę nieuzbrojoną młodzież. Również zbrodnią jest odpowiedzialność polityczna, ale o tym pisać nie ma co, bo cóż można napisać o wymiocinach. Późniejsza walka zbrojna miał taki sam wymiar polityczny i wojskowy – wymiociny degeneratów w pełni świadomych bezsensowności politycznej i wojskowej wysyłania na śmierć młodzieży. Ta rzygowina z pełną świadomością pełzła po trupach młodzieży do swoich karier na zachodzie.
Adam Barycki