|
Pan tu, Panie Older, sam przyznał, że gazy puszcza, a to dzieje się za przyczyną mięsa, a niestety, w związku z demokratycznie przez naukę wolnego świata ustalonym faktem naukowym o ocieplaniu klimatu poprzez puszczanie przez ludzkość gazów do atmosfery, gazów puszczać już cywilizowanej ludzkości nie przystoi i dlatego, jak poucza nas tu Pan Agronom przy aktywnej pomocy Pani Ewy, od mięsa trza odejść i wytrwale przeć ku wegetarianizmowi. Jednak takie skokowe odejście od, z gwałtownym parciem do, byłoby zbyt dużym szokiem dla organizmów, a i, tak nagły, brak gazów w atmosferze mógłby wywołać jakie szokowe reakcje atmosfery, huragany, czy jakie inne straszne tornada, dlatego przejście musi być zrównoważone, tak aby wilk był cały i owca syta. I proszę bardzo, oto przykład tak właśnie zrównoważonej diety przejściowej prącej stopniowo, acz wytrwale ku ratowaniu planety, a i ludzkości również.
2 kg kapusty kiszonej 1 kg kabaczków pokrojonych w kostkę (12mm x 14mm) 1 kg dyni marynowanej też pokrojonej w kostkę (16mm x 18mm) 1 kg grysiku lub 2 duże kartofle Irga. 1 szt. ananas i 4 szt. bananów ze skórką pokrojone w kostkę (8mm x 9mm) 4 dkg grzybków suszonych (dla zapewnienia organizmowi soli mineralnych) To wszystko mieszamy i broń boże, nie solimy, sól jest gazopędna i tym zabójcza dla planety. Z przypraw możemy tylko dodać torebkę suszonego rumianku na powstrzymanie zabójczych dla planety gazów. No i dla zrównoważenia parcia ku nadmiernemu dobru, musimy dodać do potrawy jakiej odtłuszczonej skórki wieprzowej, czy nawet cielęcej, najlepiej odtłuszczoną skórką będą skórzane buty, a dla podniesienia estetyki potrawy, buty w kolorze wiśni. Można też dodać jeszcze odrobinę białego mięsa, najlepiej z ryby. Wymieszane składniki wraz z wkładką z obuwia skórzanego i śledziem z beczki wkładamy do szybkowaru, szczelnie zamykamy i obkładamy garniec solidnymi bierwionami ekologicznej brzozy, taki drewniany stos z garncem w środku ustawiony na jakiej leśnej polanie polewamy benzyną z kanistra i z właściwej odległości podpalamy, po wybuchu uciekamy w leśną knieję na odległość nie mniejszą jak 200m i nasłuchujemy z daleka wybuchu szybkowaru, a kiedy już pierdolnie, wcale nie musimy wracać na polanę oglądać przygotowanego ekologicznie dania, a idziemy sobie w gęsty las, aby nas jaki strażnik leśny nie złapał i nie skojarzył z pożarem, a jak zgłodniejemy, to możemy sobie zjeść jaką konserwę tyrolską, których odpowiedni zapas mamy w plecaku.
Adam Barycki
|