golden aj pisze:
AM_ pisze:
Jeszcze raz, mnie te dane porażają. Wszczepić się nam próbuje "pasożyta" który będzie żerował na naszej pracy. Ja się na to nie zgadzam i jestem całym sobą przeciwny, a jak ktoś chce to śmiało może mnie nazwać ksenofobem.
Czystym absurdem jest uważanie, że nazywanie innej osoby "pasożytem", czy "pijawką" jest stwierdzeniem faktu. Słowa te mają nie faktyczny, a emocjonalny wydźwięk i nastawione są na kreowanie niechęci wobec adresatów. Dehumanizujące epitety tego typu miały już w historii znaczącą rolę.
Określenie "żerował na naszej pracy" jednocześnie zakłada, że korzystanie z usług cywilizowanego państwa jest żerowaniem, jak i wykazuje brak zrozumienia modelu państwa pro-społecznego.
Jeśli twoje uzasadnienie opiera się na emocjonalnym nastawieniu ("jestem całym sobą przeciwny"), to merytoryczna dyskusja nie ma sensu.
Absurdalna to jest twoja argumentacja, mocium panie. Z samej swej istoty określenia służące krytyce, czy wyrażające sprzeciw mają wydźwięk pejoratywny. 'Pasożyt' to określenie specyficznej przyrodniczej strategii przeżycia i jako takie określa zaobserwowane przez człowieka fakty. Jako analogia przemawia lepiej niż kilkuzdaniowy czy dłuższy opis zjawiska, które jest faktem w Europie zachodniej. Do takiego stwierdzenia wystarcza mi wiedza o tym jak to wygląda we Francji, bym nie miał wątpliwości, że pasożytniczy charakter obcoetnicznej inwazji jest tam faktem. Ten fakt potwierdza również brak liczebnych, roszczeniowo nastawionych i agresywnych wspólnot zbierających się pod sztandarami jihadu w krajach, w których nie ma wysokich zasiłków na dzieci. 'Pijawka', również z dziedziny biologii, też jest analogią do bardzo konkretnej strategii przeżycia. Choć jest mniej trafna, bo zaatakowanemu przez pijawkę organizmowi grozi tylko chwilowy ubytek, a definicja 'pasażyta' zawiera w sobie określenie zarówno roślinnych jak i zwierzęcych organizmów, z których niektóre doprowadzają swojego żywiciela do zagłady.
'Żerować na czyjejś pracy' jest również bardzo konkretnym opisem aspołecznej i nieakceptowanej przez zdrowe społeczeństwa postawy.
'Usługi cywilizowanego państwa' powiadasz? Po pierwsze to nie są usługi, a instytucje społeczne tworzone w określonym celu. Póki co polskie 'niecywilizowane' społeczeństwo nie ustanowiło jeszcze instytucji (przynajmniej nominalnie) wspomagania własnej dezintegracji.
To są zwykłe ludzkie prawdy: gdy prosisz o ratunek - zdajesz się na łaskę pomagającego; gdy prosisz o gościnę - akceptujesz zasady panujące u gospodarza i termin opuszczenia jego domu; gdy prosisz o azyl - godzisz się na związany z tym reżim.
Współczesna banda multikultitruków, nienawidzących życia ajwajów chciałaby wykastrować język, odebrać prawdziwe znaczenia słów służących zwieraniu szyków do obrony swojej integralności, zakrzyczeć wszelkie wołanie o wysłanie wici. Dziś tak 'humanistycznie' nastawiona banda zawodowych podżegaczy wojennych, jeszcze wczoraj spalenie żywcem ludzi w Odessie nazywała "samopodpaleniem", zabijanie cywilów w Noworosji "akcją antyterrorystyczną". To te same gęby krzyczą teraz o ksenofobii, gdy jeszcze wczoraj nawoływały do zwierania szyków przeciwko islamskiemu terroryzmowi, by usprawiedliwić napaść swojej antyludzkiej 'cywilizacji' na świeckie w istocie państwa Irak, Libię, Syrię. Żmije nie będą mnie uczyć swojego języka, nie będą mi wykładać co znaczy gościnność, pomoc, a co inwazja, napaść, uroszczenia.
Pasożytnictwo – wikiAdam Mickiewicz
Chłop i żmija
W pamiętnikach bestyjo-graficznych Ezopa
Jest wzmianka o uczynku miłosiernym chłopa
I o pewnego węża postępku łajdackim.
Chłop wyszedł zimnym rankiem po chrośniak do sadu,
Aż tu pod bramą wąż mu do nóg pada plackiem:
Przeziębły, wpół skostniały, przysypany szronem,
Już zdychał, już ostatni raz kiwnął ogonem.
Chłop zlitował się nad tą mizeryją gadu,
Wziął go za ogon, niesie nazad w chatę,
Kładzie go na przypiecku,
Podściela mu kożuszek jak własnemu dziecku
(Nie wiedząc, jaką weźmie od gościa zapłatę);
Póty dmucha, póty chucha,
Aż w nieboszczyku dobudził się ducha.
Nieboszczyk wąż jak ożył. tak się wnet nasrożył:
Rozkręcił się, do góry wyprężył się, syknął
I całym sobą w chłopa się wycela,
W swojego dobrodzieja, w swego zbawiciela
I wskrzesiciela!
"A to co się ma znaczyć - zdziwiony chłop krzyknął -
To ty w nagrodę dobrego czynu
Jeszcze chcesz mnie ukąsić? A ty źmii-synu!"
I wnet porwawszy dubasa,
Tnie węża raz pod ucho, drugi raz w pół pasa.
Odleciał ogon w jeden, a pysk w drugi kątek;
Rozpadło się źmijisko na troje źmijątek...
Darmo drgają
I biegają
Ogon za szyją, za ogonem szyja:
Już nie zmartwychwstanie źmija.
Przytrafia się to często, że dobry człek jaki
Niewdzięcznika przygarnie;
Ale trafia się częściej, że niewdzięcznik taki
Przepada marnie.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
