|
Galina Wierzbińska przemiła staruszka, ma Galina Wierzbińska dzieci i kilkoro wnuków. Galina Wierzbińska Zasłużony Pedagog Rosyjskiej Federacji, w przeszłości nauczyciel języka rosyjskiego i literatury. Mieszka ona niedaleko od więzienia, to jest w nie za bardzo prestiżowej dzielnicy miasta. A raczej na odwrót, w bardzo nie prestiżowej dzielnicy. I stara nauczycielka w ogóle się nie zdziwiła, kiedy pewnego pięknego dnia, (a raczej całkiem nie pięknej nocy) nieznani sprawcy zdjęli pokrywę luku ze studzienki kanalizacyjnej, przez którą fekalne masy wyrwały się z ciemnicy na wolność do odstojników. Na dwa dni Ona pogrążyła się w literaturze, poczytała Bloka, Lermontowa i w końcu zdjęła słuchawkę telefonu.
"Bardzo przepraszam, ale jestem zmuszona oderwać Was od ważnych spraw" - powiedziała Samemu Ważnemu Naczalnikowi Więzienia, czy pan nie byłby uprzejmy dać rozporządzenie o zakryciu kanalizacyjnego luku? Od studzienki rozchodzi się wielce nieprzyjemny zapach, w nią wpadają i wrzeszczą cały noc psy i koty, no i ludzie też mogą wpaść. "To nie nasza studzienka", warknął Najbardziej Ważny Naczalnik Więzienia - zadzwoń do wodociągów i kanalizacji".
"Bardzo przepraszam, ale jestem zmuszona oderwać Was od ważnych spraw" - powiedziała Galina Samemu Ważnemu Naczalnikowi Wodociągów i Kanalizacji, czy pan nie byłby uprzejmy dać rozporządzenie o zakryciu kanalizacyjnego luku? Od studzienki rozchodzi się bardzo nieprzyjemny zapach, w nią wpadają i wrzeszczą cały noc psy i koty, no i jakiś człowiek też może wpaść, na przykład, naczalnik więzienia będzie szedł wieczorem zmęczony z pracy do domu, bulk, nie ma naczalnika. "To nie nasza studzienka", warknął Najbardziej Ważny Naczalnik Wodociągów i Kanalizacji , "zadzwońcie do naczalnika więzienia ". Galina Wierzbińska nie posiadała technicznego wykształcenia, no nawet ona rozumiała co to jest zamknięty krąg.
I tu na pomoc jej przyszło czterdzieści lat spędzonych dzień w dzień i bok w bok z młodzieżą, a i dzieciństwo spędzone w pasiołku miejskiego typu w Lubereckim rejonie Tulskiej Obłasti stanęło Galinie przed oczami.
Bez pukania weszła Galina Wierzbińska, mnogo-letni pedagog, zasłużony nauczyciel rosyjskiego języka i literatury w drzwi Samego Ważnego Naczalnika Więzienia. Całkiem bladź, nie doganiasz, chuj stary w jebanych, przegniłych, zielonych pagonach, sąsiadom pod patrzały gówna wylewać? Jeśli ty, jajcotrząs, pideras niedomyty, do jutrzejszego rana swój jebuczy luk nie nakryjesz, ja, suka, pojadę do miasta, zamówię betoniarkę samego najlepszego betonu jaki znajdę i zaleję na chuj twoją sraną studzienkę z czubkiem. I ty, tarakan wąsaty przez miesiąc będziesz osobiście kuć ten beton młotkiem pneumatycznym, dlatego, że więźniów za bramę wypuścić nie możesz a wynająć firmę nie masz kasy w budżecie. I ja bladź, będę osobiście kontrolować z okna, żeby ani jeden z więźniów nie wyszedł na robotę a jeśli ujrzę, bystro zakabluję gdzie trzeba. Cały miesiąc więźniowie będą srrraaać i jszczać u ciebie pod oknami gabinetu, a ty gnida po codziennej jebli z młotkiem, będziesz delektować się tym aromatem. Poniał, kondon cerowany?" "Pozwólcie że się pożegnam, do widzenia" uprzejmie powiedziała Galina Wierzbińska Najbardziej Ważnemu Naczalnikowi Więzienia i wyszła z gabinetu. Pokrywa na kanalizacyjnej studzience pojawiła się tego samego dnia, jeszcze przed końcem zmiany. Wielka jest siła pięknego literaturnego języka.
Upłynęło kilka dni i znów nieustaleni młodzi ludzie próbowali unieść ze sobą pokrywę kanalizacyjnej studzienki w celu sprzedaży w punkcie zbytu złomu. Jakiś czas oni szarpali pokrywę rękami, potem kopali nogami i w końcu wzięli się za łomy. Bez rezultatu, pokrywa była na zawsze przyspawana do luku. Jak na zawołanie na dźwięk łomów na jednej z budek strażniczych włączyła się ogromna lampa, oświetliła scenę ze złodziejami, a spod wieży pięknymi, długimi skokami pognał na scenę niemiecki owczarek. Galina Wierzbińska słodko uśmiechnęła się przez sen i przewróciła na drugi bok, owczarek biegł bezszelestnie...
Purystom językowym poświęcają - Galina Wierzbińska i piotrek
_________________ 
|