forum.nie.com.pl

Niejaki Tadeusz Słowikowski lata cale spędził na badaniu historii pociągu. Sam jednak twierdzi, ze nie ma w nim złota, a gazy bojowe, ukryte przed aliantami. Ale z drugiej strony mamy też zeznania Herberta Klosego z 1953 roku. Pan kapitan wspominał o wrocławskim depozycie, znacznej wartości. Co ciekawe ten oficer SS był wyznaczony do tego, by znaleźć odpowiednie miejsca do ukrycia depozytu zebranego w 1944 r. Z jego zeznań dowiadujemy się również, że depozyt został podzielony i schowany w różnych, trudno dostępnych miejscach. Nie ma w nich jednak mowy o pociągu.
Zastanawiające jest również to, że po wojnie pan Klose pozostał w Polsce. Czy po to, by pilnować ukrytych skarbów?

No, w wiadomościach właśnie mówili, że w ciągu tygodnia okaże się, czy mamy pociąg, czy też go nie mamy. Do pracy przystąpiło wojsko.
Trzymam kciuki

http://www.woloszanski.com/Blog/



Na swoim blogu Bogusław Wołoszański o pociągu pancernym pełnym złota zamieścił parę wpisów.
Warto poczytać, a swoją drogą, ciekawe czy zaproponowana nazwa "Pikuś" się przyjmie

Tak w kwestii formalnej. Klose był podoficerem żandarmerii, a nie oficerem SS. Po zdobyciu Wrocka dorwali go Rosjanie i dość mocno przycisnęli. Przypomniał sobie natentychmiast, że jeździł z sturmbanfurerem SS po różnych dziurach i szukali miejsca do ukrycie czegoś dużego. Wprawdzie nie pociąg to miał być ale konwój ciężarówek, ale zawsze. Gdzieś w okolicach Ślęży spadł z konia (sic) uderzył się w głowę, stracił przytomność i ocknął się w szpitalu. Rosjanie ostro wzięli się do poszukiwań w miejscach wskazanych, g...o znaleźli i pewnie dlatego przekazali go naszym. Nasi też szukali, też g...o znaleźli i pozwolili mu zostać z rodziną w Polsce. Na wszelki wypadek objęli go dyskretną "opieką" SB. Potem po którejś odwilży wyjechał z rodziną do Reichu i tam zszedł w Panu. O złotych pociągach i konwojach już nic nie gadał. Słowikowski plecie duby smalone. Pojemniki z gazami bojowymi zostały zatopione w Bałtyku, m.in. w głębi Bornholmskiej.
Te "złote" pociągi i konwoje wracają co kilka lat jak bumerang. Ciekawe, że najczęściej w tzw. sezonie ogórkowym. To takie nasze "Nessie". Ten tutaj jest na czasie, po co ludzie mają myśleć, że jest chujowo (szczególnie w wałbrzyskim), a będzie wkrótce jeszcze chujowiej. Mają swój złoty garnek na końcu tęczy.
Łopaty, kilofy, wykrywacze, georadary, kurwa, ale cyrk.

PS. Okazało się potem, ze zapodany przez Klosego oficer SS w ogóle nie istniał. Nie ma się co dziwić chłopinie. Trzeba przyznać, że w łapach NKWD wykazał się wyjątkową bystrością i przytomnością umysłu.

PS. II. Ondraszek zbójował w Beskidzie Ślaskim i Żywieckim. Nie mógł więc podpierdolić skarbów z Łysej Góry, a raczej z Łysicy.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Śrybne WLR, śrybne.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Super, przenieś je do Dymków z komentarzem.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Kapitan Niemieckiej policji Herbert Klose nie wyjechał po wojnie jak inni Niemcy. Z fałszywymi papierami ukrywał się we wsi za Złotoryją. Czy jako agent Werwolfu strzegł jednej z największych tajemnic Dolnego Śląska? Gdzie się podziało 7 ton złota? Materiały operacyjne SB z lat 70-tych dotyczące Herberta Klose, który jak podejrzewała bezpieka był przydzielony w grudniu 1944 r. do grupy specjalnej SS, której celem było ukrycie zasobów archiwalnych i bankowych w tym złota zgromadzonego we Wrocławiu. W latach 70 tych nakręcono film pt.Kim jesteś kapitanie? opowiadający o działaniach i ukrywaniu na Dolnym Śląsku. W reportażu występuje właśnie Kapitan policji Herbert Klose. Film nigdy nie został wyemitowany w TV??

https://www.youtube.com/watch?v=sTnC-oFr6vo


Źródło Stowarzyszenie Perkun. https://www.facebook.com/Perkun.Eksplor ... 5660872954
Kolejne potwierdzenia znajdą Państwo w lekturach; „Tajemnice Ukrytych Skarbów” – Joanny Lamparskiej oraz „Złoto Generałów - służby specjalne PRL na tropie skarbów III Rzeszy".

Nie są wiarygodni. Dziwne to było ukrywanie skoro SB doskonale znało miejsce jego pobytu. Z podoficera żandarmerii nagle stał się kapitanem policji. Konfabulował od początku, nie ma co się dziwić, chronił swój tyłek. Z konia pod Śnieżką też spaść nie mógł bo w tym czasie przebywał w Miliczu. Trzeba przyznać, że Niemcy byli bardzo dokładni jeśli chodzi o wszelkie rejestry, dane osobowe, miejsca przydziału, listy żołdu i.t.p. Jak ktoś chce wierzyć w Perkunowe opowieści i literaturę sensacyjno-fantastyczną to jego sprawa. Tak jak w garnek ze złotem na końcu tęczy.
Nikt nie zaprzeczy, Niemcy nakradli w całej Europie ile się dało. Na pewno zadołowali sporo rzeczy. Wątpliwe aby to ukryli na terenach w Wałbrzyskim i Górach Sowich. Raczej wywieźli w głąb Rzeszy. W Bawarii mieli dość miejsc gdzie mogli ukryć całe pociągi. Tutaj zbliżała się Armia Czerwona i na pewno nie zostawili by nic cennego.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Aha. W takim razie kto jest? To retoryczne pytanie.


Nie nagle, po studiach weterynaryjnych otrzymał I stopień oficerski porucznika. A po 2- 3 latach dostał awans
na kapitana.

Tak naprawdę prawdziwą biblią tematu najsłynniejszego skarbu na Dolnym Śląsku, czyli tzw. Złota Wrocławia, jest książka „Złoto Generałów - służby specjalne PRL na tropie skarbów III Rzeszy". Autorzy tej pozycji to: Jacek M. Kowalski J. Robert Kudelski, wyd. Octopus Centre, Wrocław 2005r. Trzeba przyznać, autorzy że odrobili zadanie. Zebrali informacje z archiwów IPN, w tym protokoły przesłuchań Herberta Klosego przez SB w 1953 roku, kiedy wydało się, że był on członkiem SS i kapitanem policji niemieckiej. To właśnie od tych przesłuchań zaczęła się legenda na temat „Złota Wrocławia”, złota ściąganego od mieszkańców i zakładów jubilerskich w bezpieczny aczkolwiek przymusowy depozyt. Herbert Klose pozostał po wojnie na terenie Polski ale nikt nie wie dlaczego. Przypuszczenia są takie, że miał pilnować ukrytych skarbów. Klose pod koniec wojny szukał na Dolnym Śląsku miejsc zdatnych do ukrycia depozytów zebranych w listopadzie 1944r w Prezydium Policji we Wrocławiu. Miało to być 56 hermetycznie zamkniętych skrzyń od 50 do 200kg oraz inne zwykłe skrzynie, w których miały znajdować się depozyty złota od ludności. Prawdopodobnie miało to uchronić ludność cywilną przed poszukiwaniem u nich „trofiejnego” złota przez czerwonoarmistów. Herbert Klose przyznał się, że szukał potencjalnych skrytek ale nie brał udziału w finalnej akcji jego ukrywania.

Co ważne: Herbert Klose brał udział w akcji ukrywania skarbów ponieważ był weterynarzem i umiał obchodzić się z końmi oraz jeździć konno. Depozyty planowano ukryć w trudnym terenie, dlatego było to istotne. Swoje rekonesanse po miejscach na skrytki odbywał właśnie konno. Ponoć właśnie z powodu upadku z konia Klose nie mógł brać udziału w ostatniej fazie ukrywania depozytów...Ponoć...

W książce opisano działania służb PRL w poszczególnych lokacjach wskazanych przez Klosego:
Zamek Grodna koło Jeleniej Góry
Góra Ślęża koło Wrocławia
Góra Wielisławka na Pogórzu Kaczawskim
Lubiąż
Domek Myśliwski koło Małego Stawu w Karkonoszach
Karpniki w Rudawach Janowickich
Huta Julia koło Szklarskiej Poręby
Miedzianka w Rudawach Janowickich
Tunel w rejonie Staniszowa, koło Jeleniej Góry
Miłków koło Jeleniej Góry
Zamek Chojnik koło... Jeleniej Góry


Wg. zeznań Klosego, dowiedział się on później, że depozyt podzielono i ukryto w kilku miejscach. Jeden z kolegów zdradził mu też, że wraca ze Śnieżki. I to wszystko co wiadomo na temat ukrycia Złota Wrocławia. Zeznania jednego świadka, nie potwierdzone. Powstała na tym źródle legenda daje o o sobie znać co parę lat w mediach. Ostatnio szczególnie głośno.

Jak można zauważyć, w zeznaniach Herberta Klose nie pojawia się ani pociąg, ani tunel, ani nawet Wałbrzych. Dlatego trzeba mieć szaleńczą odwagę aby wiązać sprawę zaginionego pociągu ze Złotem Wrocławia. Musiałaby nastąpić całkowita zmiana planów.

Inne źródła warte uwagi w kwestii Złotego Pociągu:

„Wojenne Sekrety Lubiąża” (Kowalski, Kudelski, Rekuć, Technol 2010), opublikowana jest w niej notatka Służby Bezpieczeństwa, w której napisano „wciąż do odnalezienia mamy zasoby złota i platytny z banku częstochowskiego, wrocławskiego, zbiory muzeów wrocławskich (...)”. Głównym tematem książki jest Lubiąż jako miejsce działania tajnej fabryki. Jest też sporo informacji nt. złotego depozytu z Wrocławia, podobnych do tych zawartych w książce „Złoto Generałów”.

„Twierdza Hitlera” Bartosz Bącal – praca na temat dobrze zbadanego bunkra kolejowego Hitlera w Stępinie i tunelu w Strzyżowie. Tunel na 65 km może mieć bardzo podobną konstrukcję więc mogą być tu zawarte cenne wskazówki dla ew. eksploratorów tunelu w Wałbrzychu.

„Podziemia III Rzeszy, Tajemnice Książa, Wałbrzycha i Szczawna-Zdroju” - bardzo interesująca książka uchylająca rąbka tajemnic nazistów w Wałbrzychu, szczególnie utajnionych chodników kopalnianych, w których miano prowadzić prace nad bronią atomową. Jeżeli chodzi o zamek Książa, to autor sugeruje że ukryto w nim... skarby klasztoru z Monte Cassino. Ani słowa o 65 km. Lektura warta zachodu, bo opisuje jak wielka i skomplikowana jest struktura podziemnych korytarzy po Wałbrzychem i jak mało o nich wiemy.


Dalej mi się nie chce, to jak orka na ugorze..

No znalazł się