4 rzeczy, za które nie lubię Rosji i Rosjan
Karol Werner.
(Zanim zaczniecie psioczyć, przeczytajcie. Warto) Rosjanie są najbardziej znienawidzonym przez nas narodem. Narodem z którego szydzimy, którego nie znosimy, którym gardzimy, z którym nie chcemy mieć kontaktu. No ale czemu tutaj się dziwić? Wszak mamy tak wiele powodów do nienawiści…
Wróciłem niedawno z syberyjskiej części Rosji. Byłem między innymi w Irkucku, Ułan Ude i w wielu pomniejszych miejscowościach w okolicy Bajkału. Podróż udana, zebrałem sporo materiałów, wkrótce pojawi się więcej tekstów zarówno z Rosji jak i Mongolii, a także nowość – kilka vlogów!
Nie przedłużając już. Jak było i za co tak nie lubię Rosji i Rosjan? Już spieszę z wyjaśnieniami!
Za to, że nie obrażają się o stereotypy o nich samych!
(… i nie dają mi tym samym powodu do nienawidzenia siebie.)
– A bo Wy wszyscy na tym zachodzie myślicie, że u nas bieda, pijaństwo, niedźwiedzie ganiają i że nic poza tajgą nie ma? – śmieje się Ivan, zasłaniając dłonią swój niepełny uśmiech.
– Sami widzicie, że to nie prawda! Miasta jak u Was, sklepy pełne. Poza tym żyje tutaj 50 lat, a niedźwiedzia widziałem raz! Ale nic to, przywykliśmy, że wszyscy się dziwią, że i u nas drogi asfaltowe i miasta betonowe, a i niedźwiedzia nie tak łatwo znaleźć – dodaje mieszkaniec nadbajkalskiej miejscowości Sludianka.
Takie dialogi, najczęściej prowokowane przez samych Rosjan, zdarzały się nam bardzo często. Nawet co drugi dzień ktoś nas zaczepiał i z ciekawości zagadywał co myślimy o tej części Syberii, co myślą o Rosjanach Polacy. No i kiedy zacząłem sypać kolejnymi stereotypami, z których się ludzie lubią śmiać u nas, wszyscy w jednakowy, obojętny sposób się machali ręką. – Niech Wam to na zdrowie wyjdzie. Śmiech to zdrowie! – podsumowywali bez urazy w głosie.
Za to, że nie nienawidzą Polaków…
(… i nie dają mi tym samym powodu do nienawidzenia siebie.)
Tak samo jak w innych krajach, tak i w Rosji pytanie o narodowość jest najczęściej pierwszym zadawanym – zaraz po powitaniu i przedstawieniu się sobie. Czasem słyszymy je nawet jako pierwsze wypowiedziane słowa. Nijak mnie to już nie dziwi, zawsze cierpliwie odpowiadam, uśmiecham się i uważnie obserwuję reakcję na usłyszane słowa.
– Polska? Zawsze chciałam pojechać! – zadaje pytanie na oko 50-letnia Tatiana, właścicielka hostelu i nie czekając na odpowiedź, ciągnie dalej – Polska? W sumie to lubię Polaków! Sąsiedzi nasi mają polskie pochodzenie, niesłychanie sympatyczni i pomocni ludzie! – dodaje.
Inny zaczepiony celem zapytania o drogę człowiek, na koniec krótkiego spotkania, zaraz po poznaniu naszej narodowości wypala. – Anna German, to była śpiewaczka! Jakiż piękny głos miała! Uwielbiam też Wasze kino. Jak to było? Czterej pancerni i pies? Rewelacja! – podsumowuje naszą krótką rozmowę serdecznym uściskiem dłoni i życzeniami szczęśliwej podróży.
Za to, że nie są nieżyczliwi
(… i nie dają mi tym samym powodu do nienawidzenia siebie.)
Wszędzie, gdzie do tej pory byłem, spotykałem się z życzliwości i dobrocią ze strony ludzi. Niezależnie od narodowości, wyznania i koloru skóry, ludzie w większości byli dla mnie dobrzy i serdeczni. Dlaczego w Rosji miałoby być inaczej – zadawałem sobie pytanie? Czymże różni się Rosjanin od żyda mieszkającego w Izraelu, Wacha żyjącego w pamirskich górach, czy też zamieszkującego Iran muzułmanina?
Okazało się, że niczym! Codziennie, tak samo jak w tym Iranie, Izraelu, Tadżykistanie czy innych z 30 odwiedzionych przeze mnie krajów, Rosjanie pytali z grzeczności jak nam leci, jak podoba się Rosja, a także czy czegoś potrzebujemy, czy w czymś mogą pomóc. Panie w wiejskich sklepikach chętnie pytały jak żyje się w Polsce, kucharze w irkuckiej restauracji życzyli udanego lotu powrotnego, zaś kobieta pobierająca opłaty w miejskiej toalecie biegła za mną kilkanaście metrów, żeby oddać mi 5 rubli, o które pomyliłem się przy liczeniu należności za kilka chwil spędzonych w jej toalecie.
Za to, że wszędzie mają kwas chlebowy
(… i dają mi powód, żeby do nich wrócić!)
Ostatni, najpoważniejszy podpunkt! Zrozumieć nie mogę dlaczego ten napój jest u nas tak niepopularny. Za co kochany narodzie Polski tak bardzo nienawidzisz kwasu chlebowego? Bo ruski – młodzieży? Bo przypomina Wam komunizm – starszyzno? Żeby to nie można było się zatrzymać na poboczu drogi przy takich urokliwych, klimatycznych beczkowozach jak w Rosji i innych krajach postsowieckich? Skandal!
Po co to piszę?
Źle się dzieje na linii Polacy-Rosjanie. Uważam, że nawet tak lekkie, proste teksty jak ten (a może przede wszystkim takie?), są niebywale potrzebne w dzisiejszych czasach. Czasach propagowania nienawiści do Rosji i jej obywateli. Czasach, gdzie pomija się pozytywne informacje, a w ich miejsce umieszcza tylko te negatywne, wywołujące pogardę, niechęć, wrogość i nienawiść.
Często myślimy stereotypami. W przypadku niedobrych, niekulturalnych, złych Rosjan zdecydowanie zbyt często. Rusek pijak. Rusek bandyta. Rusek cham i prostak. Nie będzie Rusek pluł nam w twarz! Wszak „na Ruskich trzeba się zbroić, a nie się z nim bratać” – jak to powiedział swojego czasu Cejrowski Wojciech, narodowy nasz podróżnik.
Smutne, że tacy znani, opiniotwórczy ludzie jak WC i jemu podobni kreują tak negatywny wizerunek Rosjan. Często zapominamy, że zwykli ludzie w ogromnej większości są dobrzy i w stosunkach międzyludzkich kierują się sercem, a nie decyzjami i poglądami politycznymi przywódców swoich krajów. Mam nadzieję, że nieco tym tekstem Wam o tym przypomniałem. Nie zapomnijcie go udostępnić, wszystkim wyjdzie to na lepsze.
http://kolemsietoczy.pl/4-rzeczy-za-kto ... -i-rosjan/
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
