|
Panie Arend, jako wyzwany na pojedynek, mam prawo wyboru broni. Wybieram kamienie, sekundanci (Pani Agafia i Pani Mańka Czarna. Z tym, że Pani Mańka czarna musi mieć związane sznurem ręce i zatkany klamrą do wieszania bielizny nos, aby mnie nie pizgnęla kamieniem w głowę i nie usmarkała mojej eleganckiej koszuli) ustawią nas w odległości dziesięciu metrów od siebie i na ich znak zaczniemy rzucać w siebie kamieniami. Oczywiście, nie musze przypominać, że obowiązuje nas właściwy strój, nie wymagam wieczorowego, ale koktajlowy być musi, ja będę ubrany w wąskie różowe spodnie i fioletową koszulę rozchełstaną na piersi, a na nogach wiśniowe krótkie kozaczki z cielęcej skórki. Piszę o tym dlatego, żeby Pan wiedział i przypadkiem nie ubrał się identycznie, bo wyglądałoby to troszeczkę śmiesznie, a przy pojedynku, jednak wymagana jest, choćby odrobina powagi. Acha, proszę zapewnić sobie jaką obsługę do uprzątnięcia Pańskiego trupa, bo jak pierdolnę kamieniem w Pański durny łeb, to tylko miazga zostanie i nie mam zamiaru potem zajmować się Pańskim trupem, jest teraz na to za duży upał. Gdyby Pan zaniedbał te sprawy, to trupa Pańskiego wyrzucę w szuwary. I jeszcze jedno, proszę Pani Agafi i Pani Mańce czarnej zostawić jakie drobne na bilety powrotne, bo ja nie zamierzam tych wstrętnych bab odwozić samochodem, jeszcze kto by mnie z nimi zobaczył i byłby wstyd jak jasna cholera.
Do zobaczenia Goliacie Dawid Barycki
|