older pisze:
"Nie szukaj boga tam, gdzie inni szukali i nie znaleźli.
Nie słuchaj rad ludzi, którzy nawet nie doszli do połowy drogi, którą zmierzasz.
Nie idź drogą, którą przeszły tłumy.
Bóg to pojęcie umowne. To nie brodaty dziadek ani oko w trójkącie.
Bóg zaczyna się tam, gdzie kończy się dualizm."
Amen
Dualizm umiera z chwila kiedy ego idzie na diete
Moje ego
Daleko stąd w piaskach czasu
Mieszka me ego
Niepotrzebuję mapy ani kompasu
By wiedzieć co szepcze maska jego
Mnie i tym których spotykam
W czasie mej drogi
Przez ten nasz wieczny, kochany świat
Nie słyszę cię - pocztówki nie chcę
Spoczywaj więc w pokoju swym
Na niezmierzonej piasku fali
Gdy ja - przez życie krocząc - wzbogacę je
Pozostaj szczupłym i cicho bądź
I trzymaj się w oddali
(awatar, 1/29/08)
dr. Agon pisze:
Może ja tak to pojmuję.
Słowa nie są znakami towarowymi. Nie podlegają żadnej rezerwacji.
Kontemplacja, podobnie jak bóg, jest tylko gadżetem do żonglerki słownej.
W twoich próbach określenia ram niemożliwości tkwi
podświadomy lęk przed tym, co znajduje się poza strefą komfortu. Znasz to pojęcie, prawda?
Być może tobie potrzebna jest ciisza, żeby nieco zbliżyć się do tego, jak piszesz, najwyższego instynktu samopoznania, ale nie bierzesz pod uwagę tego, że nie każdy musi iść tą samą drogą.
Od tysiącleci pojawiali się ludzie, którzy postanawiali się umartwiać, głodzić w jaskiniach, czy na pustyni przez wiele dni, wprowadzać się w stan bliski śmierci. Po co to robili? Masochiści? Nie.
Chodziło o pobudzenie organizmu do wydzielania dimetylotryptaminy.
A ja ją po prostu wypijam w Ayahuasce.
I choćbyś siedziała na poduszce przez tysiąc lat, to nie doświadczysz tego, co umożliwia Ayahuasca.
Sa. Okreslamy to mianem struktury lingwistycznej. "Czarne" w dalszym ciagu znaczy "czarne" a "biale", "biale". W kontrascie do Twojej opinii, "kontemplacja" jest procesem wewnetrznego wyciszenia lecz nie narzuca sposobu w jaki to wycieszenie nastepuje. Z punktu widzenia fizyki kwantowej I chemii moelkularnej zabrakloby mi tutaj miejsca aby opisac jak moze przebiegac trajektoria kontemplacji na poziomie komorkowym. Nie okreslam ram. Uzywam struktury lingwistycznej w formie jezyka polskiego aby w jakis nader "prymitywny" (metafora) sposob opisac jak moze jedna osoba (w tym przypadku ja) odczuwac wewnetrzna cisze/harmonie/spojnosc/lub jak mawiamy w USA koherencje komorkowa. To neuronauka. Niezaprzeczalnie posiadam w swej podswiadomosci pierwotny starch jak kazdy z nas. Jakkolwiek wiem jak nie przywolywac emocji zwiazanych ze stamen pierwotnego strachu w fizjologii komorkowej. Jesli moje wpisy Cie w jakikolwiek sposob ograniczaja, to przycyny prosze poszukaj w sobie. Jak potwierdzilby David Bohm (1985), moja intencja nie zawiera ograniczania Twej ani czyjejkolwiek wolnosci. Nie podazam za zadnymi guru. Moim znakiem drogowym I pomoca drogowa w podrozy poznania zwanej zyciem jest moja intuicja. Dla mnie cisza wewnetrzna nie musi byc
chemically induced czyli osiagnieta przez tymaczasowe wycieszenie podswiadomosci. Cisze wewnetrzna praktykuje w kazdym momencie swego zycia przez sposob w jaki dobrowolnie wybieram zyc. Nie napisalam jednego slowa osadu w strone Twej osoby I nie napisze. Poniewaz jestem bezwarunkowa wolna, doceniam wartosc tego stanu I potrafie podzielic sie nim z moim otoczeniem. Jest dla mnie bez znaczenia przy pomocy jakich
modalities osiagasza stan, ktory ja lingwistycznie okreslam jako cisze wewnetrzna. To jest Twoja i wylacznie Twoja prywatna sprawa. Dziekuje za rozwoj interesujacego tematu I pozdrawiam
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
