awatar pisze:
dr. Agon pisze:
Posługujemy się innymi zestawami pojęć.
Bóg to całkowita bezwarunkowość.
Doświadczanie istoty boga nie wymaga żadnych pośrednich etapów.
Być może to, o czym piszesz, nie jest tym, o czy piszę ja.
Być może doświadczasz czegoś zupełnie innego.
Moze Ty tak to pojmujesz. Przypominam tylko, ze pojecie "kontemplacja" od przynajmniej 2 tysiecy lat zarezerwowane jest do doswiadczenia wewnetrznego, ktore staralam sie odzwierciedlic ale slowa sa zbyt ulomne aby to uczynic. Jesli napisalbys "kontemplacja dr. Agona" nie wpisalabym nic, bo uzylbys przenosni a tym samym nie odnosilbys sie do terminologii, ktora jest wlasnoscia ogolu I okresla opisany przeze mnie fenomen. "Boga" nie sposob zdefiniowac. Najlepiej oddaje to Wielka Ksiega Tao: "Tao okreslone to nie Tao." Dlatego "Bog" nie moze posiadac "istoty". Jesli doswiadczam kontemplacji, to jest to stan blogiej wewnetrznej ciszy. Nie uzywalabym do okreslenia tego stanu slowa "Bog", gdyz pochodze z kregu kulturowego, gdzie slowo "Bog" oznacza byt w trzech osobach.
Najpierw Wiki:
Cytuj:
Istota, esencja, eidos (gr. είδος, łac. essentia) – w filozofii istota ma być samym sednem rzeczy, ich prawdziwą naturą, wiedzą, która wydaje się osiągalna, jeśli tylko jeszcze trochę wgłębimy się w poznanie świata. W prostszej wersji istota bytu jest tym, co sprawia, że byt jest taki jaki jest, albo że w ogóle jest.
Według Kanta sztuka i metafizyka mają ten sam cel - poznanie istoty bytu.
Martin Heidegger: twierdzi, że „Istota bytu ludzkiego zawarta jest w jego egzystencji”.
Niektórzy mistycy, tak Wschodu, jak Zachodu twierdzą, że istotę bytu można poznać poprzez medytację.
Może ja tak to pojmuję.
Słowa nie są znakami towarowymi. Nie podlegają żadnej rezerwacji.
Kontemplacja, podobnie jak bóg, jest tylko gadżetem do żonglerki słownej.
W twoich próbach określenia ram niemożliwości tkwi podświadomy lęk przed tym, co znajduje się poza strefą komfortu. Znasz to pojęcie, prawda?
Być może tobie potrzebna jest ciisza, żeby nieco zbliżyć się do tego, jak piszesz, najwyższego instynktu samopoznania, ale nie bierzesz pod uwagę tego, że nie każdy musi iść tą samą drogą.
Od tysiącleci pojawiali się ludzie, którzy postanawiali się umartwiać, głodzić w jaskiniach, czy na pustyni przez wiele dni, wprowadzać się w stan bliski śmierci. Po co to robili? Masochiści? Nie.
Chodziło o pobudzenie organizmu do wydzielania dimetylotryptaminy.
A ja ją po prostu wypijam w Ayahuasce.

I choćbyś siedziała na poduszce przez tysiąc lat, to nie doświadczysz tego, co umożliwia Ayahuasca.