forum.nie.com.pl

Lwa jakiegoś upolowałeś.

_________________

Tylko hipis analfabeta i do tego z czyrakami może uważać, że za tym stoi hołota zanalfabetyzowanych degeneratów. To korporacyjna mafia pod pretekstem rezerwatów przyrody jest zainteresowana oderwaniem z Lasów Państwowych ogromnych terenów leśnych i przejęcia nad nimi niezależnej administracji, aby „administrować” setkami milionów złotych, jak nawet nie miliardami. Niestety, mózgi hipisów rockmenów nie są zdolne do oglądu rzeczywistości, nie widzą zawartości pudełka, widzą tylko kolorowe ekologiczne etykietki.

Adam Barycki

PS. Mój boże – „ktoś w Warszawie wpadł na pomysł” – coś takiego może zrodzić się tylko w ropiejącym od kiły mózgu.

Sezon 742/176

Jednego razu onegdaj wybrałem się do wojska, a że byłem wybitnym elektronikiem, przydzielili mnie do jednego porucznika, co jak tylko wieczorem wlazł na dach, to zaraz wszystkie nietoperze z okolicy atakowały sukinsyna, tak bardzo Go nienawidziły, że rozpędzały się i całym swoim nietoperzostwem waliły w łeb. A On nic, tylko odkręcał antenę i zrzucał z dachu na ziemię, a potem jeden taki zastępca dowódcy pułku zmechanizowanego musiał wysyłać sprzęt zmechanizowany, aby anteny z powrotem na dach powciągać i tak niemiłosiernie klął na tego porucznika, że strach było tego słuchać. A my z Panem Parafonem (tak nazywał się ów porucznik) potrafiliśmy w jedną noc ogołocić z anten z piętnaście jednostek wojskowych, ale Pan Stary ze swoim pułkiem zmechanizowanym zawsze zdążyli wszystkie do południa zamontować na powrót. Ale w niecałą noc, bo resztę nocy spędzaliśmy w takim jednym węgierskim hotelu, gdzie przyjeżdżały ukraińskie lekarki i my je tam ruchali, a nawet Pan Parafon grał na gitarze elektrycznej. Była to drewniana gitara z pudłem rezonansowym, ale ja podłączałem struny do prądu i natychmiast stawała się elektryczną. Pan Parafon łapał za struny na gryfie, dłoń dostawała ściskoskurczu, gryfu nie szło z dłoni wypuścić i zaraz Go tak wyginało, jak samego Presleya i wył bardzo głośno, a drugą ręką próbował wyrwać struny podłączone do prądu, jednak prąd był silny i zaraz musiał struny puszczać, jednak zaraz szarpał na powrót i tak w kółko, co powodowało, że gitara jakby grała. Zarówno wyginanie, jak i wycie, ale i granie gitary bardzo podobało się ukraińskim lekarkom, z czego Pan Parafon, pomimo szoku pourazowego, był bardzo kontent. Jak tylko wyciągałem wtyczkę z gniazdka i przepływ prądu przez Pana Parafona ustawał, odkładał gitarę, brał cztery ukraińskie lekarki, ruchał je i o świcie wracaliśmy z Węgier, aby o ósmej zameldować się w jednostce. Zaraz kładliśmy się spać, potem dobry obiad w kantynie, aby wieczorem mieć siły do strącania anten z dachów wojskowych, no i żeby Panu Staremu się nie nudziło z Jego pułkiem zmechanizowanym.

Adam Barycki

PS. W następnym sezonie będzie o mojej z Panem Parafonem misji stabilizującej afgańskie uroczystości weselne.

To może niech barycki pisze te przygody o srającym psie? Jakoś w jego wersji brmią wiarygodniej i napisane jakoś tak płynniej.

Mnie sie wydaje, że nie ma tu co wpadać w histerię i z podniesionym czołem należy uznać wyższość przeciwnika.
Po chuj się miotać, gdy potężna, nieustępliwa fala przypływu zabiera ciebie, kruszynkę ze sobą i niesie, dokądkolwiek zechce.
Zobacz, jak żałosne są twoje popiskiwania.

Aha!

Siedzi Barycki przy stole w jadłodajni a przychodzi kurwa kelner i co podać? Dwa dobrze wysmażone parafony i do tego pieczywo i dipy, kurwo w małych miseczkach.
A potem zjadł to wszystko.

Kurwa, Panie Adamie jest w Panu więcej Parafona niż w Nim samym. Genialne!

Najlepiej byłoby, gdyby Parafon zniechęcony zamknął wątek w pizdu. Chociaż nie, najlepiej byłoby, gdyby Parafon zniechęcony zamknął wątek w pizdu i żeby przy okazji, było mu przykro. Też nie..najlepiej byłoby, gdyby Parafon zniechęcony zamknął wątek w pizdu i żeby przy okazji, było mu przykro, tak bardzo przykro, że odszedłby z forum ustępując miejsca licznym hordom użytkowników. A gdyby tak w bonusie, Parafonowi przydarzył się trąd albo inna Hiszpanka, to można i kolejny sukces w CV umieścić.

A po co Panu Parafonowi trąd, jak on ma czyraki.

Adam Barycki

Niestety, Panie Hornret, ja nie mogę jadać w restauracjach z obawy, że kelnerzy naplują mi do talerza. Jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się nie opierdolić kelnera przed złożeniem zamówienia, a wtedy pozostaje mi tylko zamawiać nieotwarte butelki, które dopiero przy mnie kelner otwiera, aby nie mógł niezauważenie napluć do środka. Dlatego restauracje kojarzą mi się z głodem, z restauracji zawsze wychodzę głodny.

Adam Barycki

Ja na Pana miejscu, Panie Hornet, nie lekceważyłbym tej groźby Pana Parafona, bez wkurwienia Pan Parafon jest nie tyle niebezpieczny dla otoczenia, co dla siebie samego, a jak się wkurwi, to może dojść do jakiej tragedii, rzuci się pod tramwaj, albo na jaką policjantkę i ta Go zastrzeli jak wściekłego psa. Dlatego dla ratowania człowieka powinien Pan przeprosić Pana Parafona, a nawet dla uzyskania większej pewności, wycisnąć Panu Parafonowi kilka czyraków na plecach.

Adam Barycki