|
Fizycznie Pan Parafon najpierw był na salonach PKiN, a dopiero potem w pisuarze, ale intelektualnie, tylko w pisuarze. Pisuar odegrał bardzo ważna rolę w ocenie PKiN przez Pana Parafona, że tak powiem, inspirującą, dał Mu natchnienie. Pan Parafon obejrzał sobie PKiN, było tam pięknie, ale, co dla Pana Parafona najważniejsze, przede wszystkim ciepło i te baby, piękne baby na salonach PKiN, potem poszedł sobie do pisuaru. Nie do toalety gdzie czysto, gdzie kwiaty stały na stoliku babki klozetowej, gdzie białe czyste kafelki, gdzie pachniało dezodorantem, gdzie płaciło się za wstęp, nie, Pan Parafon poszedł do pisuaru, gdzie wstęp był wolny dla każdego, gdzie niedopałki zatykały odpływ w muszli klozetowej, pływały w pienistym śmierdzącym moczu, gdzie cuchnie, mężczyźni grzebią sobie w spodniach w nabożnym skupieniu, każdy w swoich, każdy osobno, każdy jednak spokrewniony z innymi w tym wydalniczym promiskuityzmie. Gdzie Pan Parafon znalazłby drugie takie miejsce, gdzie sąsiad byłby w dokładnie takiej samej sytuacji, jak Pan Parafon, gdzie panuje podobna równość? Nigdzie. Co z tego, że jest to równość w upodleniu, ale jest wyraźna, a nawet przejaskrawiona i wyrafinowanie ekspresjonistyczna, co jest po myśli Pana Parafona, dlatego, że zupełny zanik percepcji sprawia, że przyswaja tylko końską dawkę, wszelkie niuanse, wszelkie stopniowania nie dałyby żadnego rezultatu. Kiedy więc, Pan Parafon skończył już swoją rzecz, kiedy przestał udawać, że ją kontynuuje i przeczesał włosy (to zadziwiające w jakim związku pozostaje u Pana Parafona urologia z kosmetyką) i wtedy zrodziło się w przyczesanym umyśle Pana Parafona (to nieprawdopodobne w jaki sposób kosmetyka dział na pracę mózgu Pana Parafona, podrażnienie czaszki grzebieniem odgrywa zasadniczą rolę) to nędzne naiwne kłamstwo o PKiN. To oczywista bzdura. Pan Parafon chodził sobie po korytarzach PKiN, dopalony pet parzył Mu palce, ten papieros, to była Jego jedyna niezależność, a cały był w pożądaniu piękna PKiN, w zawiści, w podziwie, w upokorzeniu. Marzył Pan Parafon o obcowaniu z PKiN, może nawet bardziej niż z kobietą, zresztą Pan Parafon nie rozumie co to znaczy, kobieta, Jego seksualizm nie wykracza poza znajomość tzw. pierwszorzędnej cechy płciowej. Widział Pan Parafon w PKiN symbol, ten świat, który jest Mu tak całkowicie, tak bezwzględnie niedostępny. Nie mogąc przekroczyć tej przepaści, przekroczył ją w swojej fantazji, uczynił jak dla niego, trzeba przyznać, zadziwiający wysiłek umysłowy, przy czym pisuar odegrał znaczącą rolę, to co zobaczył Pan Parafon w PKiN zinterpretował, czyli nadał temu ostateczny kształt w pisuarze, w tym znakomicie do tego typu refleksji nadającym się miejscu. Ale zacznijmy od początku, owszem, Pan Parafon był w PKiN, ale nie od razu tam poszedł, kiedy rano stał przed lustrem i golił się, jak co tydzień, wcale nie miał zamiaru pójść do PKiN, kiedy wbijał na siebie swoje odświętne ubranie i te szpiczaste buty, (cały czas zastanawiam się po co Pan Parafon je nosi, przecie robią z niego kalekę) w których, jak uważa Pan Parafon, jego kopyta są mniej bydlęce. I udał się Pan Parafon na ulicę, każdy może sobie tam pójść, ale spojrzenia, na kilometr widać kim jest Pan Parafon, Pan Parafon ma prawo tam pójść, ale inni maja prawo patrzeć na Pana Parafona i widzieć Jego chamską mordę, mordę chytrego chama, który nie złożył przysięgi wojskowej, bo On jest krew i kość naszego narodu, z tego punktu widzenie jest nawet dumą naszych współczesnych ideologów, świętą substancją dla naszych patriotów, hostią przenajświętszą w naszej mszy narodowej. I tak uniesiony duchem Ziemi, tej Ziemi, wstąpił na salony PKiN, jednak przecenił siebie, nie udźwignął, miliony ton marmuru przygniotły Pana Parafona i musiał poszukać ukojenia od przygniatającego ciężaru nie do zniesienia i znalazł takie dogodne dla siebie miejsce w cuchnącym pisuarze. Dopiero tam opuściły Pana Parafona lęki przed zupełnie mu obcym, tam nareszcie poczuł się jak w domu.
Po konsultacji z Mrożkiem
Adam Barycki
|