Parafon pisze:
Sezon 73/2
Generalnie ostatnie tygodnie zą pod znakiem muzyki. Pogoda się pieprzy jak chomiki syryjskie, jednego dnia jest w dzień 28 st. C, w nocy – 18, a drugiego w dzień 13 a w nocy 7. Żeby w lipcu palić w piecu? To jakieś globalne ocieplenie nam się zafundowało zgodnie z tezami naukowców będących na garnuszku koncernów paliwowych i producentów ociepleń domów. Tak jak dziura ozonowa zafundowana nam przez potentata chemicznego DP co wynalazł substytut freonu – a równie do dupy jak freon, ale nie freon, co zrobił dziurę.
Ad rem. Od Mocy Kupały mieliśmy kilka grań własnych, kilka open session w Walizce i jedno plenerowe - wczoraj. Ni z gruchy zadzwonił Bard i zapodał, że nawiedzi Białowieżę z gitarą i dodatkami. Dodatkien pierwszym była jego Małżonka – nadzwyczaj sympatyczna Pani – już mi znana, a dodatkiem drugim – Kobieta. O niej później. Zaczęliśmy rozgrzewkę w Walizce, a po 22 przenieśliśmy się pod wiatę w okolicznej posiadłości naszego wiernego słuchacza. No i tam się zaczęła jazda bez trzymanki. Graliśmy od Hendrixa po Cohena, od Al Di Meoli do Wolnej Grupy Bukowina. Do białego świtu. Do gustu mi przypadła Kobieta – drugi dodatek Barda. Była młoda, ładna i czarująca. Skromna jak ta lelija, wysoka (jakieś 180 cm) i kruczowłosa i czarnooka. Bez nadziei na jakiekolwiek sukces (parę piw się przyjęło, a i wiek dojrzały) lekko się zacząłem przystawiać. No i mało, mało brakowało – Panna była przytulna i ochocza - ale się Barda zapytałem, kto ona zacz. Okazała się jego córką, lat 19. No i chuj strzelił zaloty.
Czy ja kurwa zawsze muszę mieć pecha?
Duc de Lauzun, miał podobne dylematy, na koniec okazało się że....
"Pamiętniki, PIW Warszawa 1976"
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
