To ja może napiszę, że sikorka służy do reanimacji i na przykładzie wyjaśnię dlaczego.
Otóż kilka dni temu wpadł mi do biura przez otwarte drzwi balkonowe wróbel. Tzn. początkowo wydawało mi się, że to wróbel a to była właśnie sikorka. Nieudolnie usiłowałam jej wskazać wyjście ale właśnie dlatego, że robiłam to nieudolnie, sikora zamiast w otwarte drzwi balkonowe wleciała w okienną szybę i padła bez życia na pobliski stół. Leżała do góry nogami i z otwartym dziobem. Nie wiedziałam co pomyśleć, więc pomyślałam, że ją zabiłam. Biedny ptaszek... I teraz co z nim zrobić? Wyrzucić cichcem przez balkon? No przecież nie poddam się tak bez walki. Wzięłam ptaszka do ręki, małym palcem zaczęłam mu masować (?) klatkę piersiową i delikatnie dmuchać w obwiśnięty dzióbek. Żeby nie rozwlekać - ptaszek ożył! Przekręcił się na brzuszek, pazurki zacisnął mi na palcu i dyszał. I tak trwało to jakiś czas. I znów nie bardzo wiedziałam co robić. Próbowałam strzepnąć dyszącą sikorkę z palca ale się wczepiła z całej siły. W końcu wyszłam z nią na balkon i udało mi się ją posadzić na poręczy. Siedziała tam jeszcze z 10 min, po czym odleciała. Wnioskuję, że reanimacja się udała:).
A tu poniżej będę usiłowała wkleić zdjęcie zreanimowanej sikorki (jak się nie uda to mi objaśnijcie co i jak mam zrobić):

A dziś przeżyłam deja vu. Znów wpadła do mnie z wizytą sikorka. Ale nauczona poprzednim doświadczeniem pozasłaniałam wszystkie okna i dopiero wzięłam się za wskazywanie wyjścia. Trafiła w otwarte drzwi balkonowe za pierwszym razem i obyło się dziś bez reanimacji ptaszka. Może trochę szkoda. Zawsze to jakiś kontakt z dziką i nieokiełznaną przyrodą...