Parafon pisze:
Sezon 1/10
Jedną z rozrywek były napierdalanki z gitowcami, ale nie tymi z Mokotowa – za bardzo się znaliśmy i głupio było lać po pysku (albo zbierać) kumpla z bloku czy też ze szkoły. Najczęściej spotkania towarzyskie odbywały się na Starówce, w okolicach Barbakanu. Chociaż i tam czasami spotykało się kolegę – ale wtedy to już była tylko taktyka – tak lać, aby nie trafić kumpla. Coś koło lipca 1976 r. nastąpił przełom. Przy którejś mordobijce nasz (Hipis się znaczy) spadł z Barbakanu i się zabił – czy ktoś mu pomógł czy nie – do dzisiaj nie wiadomo. Ale zemsta została zaprzysiężona. Gitowcy znikli ze Starówki a „patrole” ścigały wygoleńców w okolicach. Pewnego dna ktos wpadł do Krokodyla z okrzykiem – „Gitowiec w „Murzynku”!. Ekipa wypadła i poleciała lać gita. W „Murzynku” faktycznie siedział jakiś gitowiec, nawet dziergany, ale z panną. A kodeks nie pozwalał lać panien, ani przy pannach (obustronnie obowiązywał – żaden git nie tknał hipa z panną). Nastąpiła konsternacja a barman zadzwonił po milicję (z Jezuickiej daleko nie mieli). Wycofaliśmy się delikatnie i wróciliśmy do „Krokodyla”. Po pół godzinie wchodzi gitowiec – ten z „Murzynka”. Ładnie podziękował za to, że nie daliśmy mu łomotu przy pannie i zaproponował solo komukolwiek. Jakiś był nawet sympatyczny. Zaproponowaliśmy mu, aby póki co usiadł i napił się piwa. Pogadaliśmy – git był z Radomia i nie miał pojęcia o lokalnej wojnie – był w wojsku grzeieś na Mazurach i przyjechał do narzeczonej. A że honorny – to się stawił. Wypiliśmy po parę piwek i odprowadziliśmy gita (imienia nie pamiętam) do autobusu. Jakiś rok potem wparował do „Krokodyla” tenże git z bandą kumpli i chustami na ramionach i drących mordy „Niech żyje naaaaam rezerwaaaa!!!”. Mieli farta – siedział wtedy Cypis – świadek zeszłorocznego wydarzenia. Uspokoił resztę towarzystwa i dali razem w palnik – ale z kulturą – po piwku w”Krokodylu” i potem przeprowadzka „Pod Rurę” – do budki z piwem nad Wisłą. Był to chyba pierwszy i ostatni fakt pojednania hipów i gitów. Teraz w mordę można dostać za darmo od byle kogo i nikogo to nie dziwi. Ot, upadek obyczajów.
To fakt,
To ja może z innej beczułki - choć podobnej.
Prowadzałem się kiedyś dawno temu z pewną panną. Skinhead-girl - łysa niemal i chłopczyca - ostra panienka. Zawitaliśmy kiedyś do pewnej knajpy - no mordownia niesamowita.
Dwóch kolesi dziarganych wystartowało do mnie już po chwili (by mnie każdy z Nich zabił jednym uderzeniem nawiasem mówiąc). Ale spostrzegli na szczęście, że jestem z laską. I natychmiast wtedy kulturalnie - przepraszamy, sorki - bawcie się dalej....
