Dla mnie wybór Dudy na prezydenta nie jest ani dramatem, ani radością. W dalszym ciągu polska norma. Przygnębiające jest dla mnie, że dorosły, wykształcony człowiek w pierwszym odruchu pędzi na Jasną Górę "podziękować Bogu". Wyrachowanie, czy następna owca przekonana, że za każde jej osiągnięcie lub klęskę życiową odpowiada panbóg i jegomatka? Po wczorajszej wypowiedzi matki Dudy obawiam się, że jednak przekonanie a nie wyrachowanie. Otóż szanowna mamusia powiedziała wczoraj, że każdy wieczór całą rodziną klękali do modlitwy i w tej pozycji, jeszcze przed rozpoczęciem modłów omawiali wszystkie codzienne problemy. Obawiam się, że właśnie w takiej pozycji (przynajmniej mentalnie) Duda będzie też rozmawiał ze swoim mentorem.
Przez chwilę zastanawiałam się skąd zwycięstwo Dudy, praktycznie rzutem na taśmę. Oczywiście przynajmniej część wyborców Kukiza zagłosowała na niego. Ja mam jednak przeczucie, że przeważyły głosy Polski serialowej i tańczącej z gwiazdami, a czasem na lodzie. Odkąd Duda zaczął się lansować atrakcyjną wizualnie żoną i córką, poziom poparcia dla niego gwałtownie wzrósł. I nieważne porównanie programów obydwu konkurentów. Zaważyło porównanie żon. Wczoraj przeczytałam, że Dudowa podobna jest do księżnej Diany.

I wszystko jasne.
P.S. W obietnice Dudy wierzę tak samo jak w obietnice Komorowskiego. Za to Millera miałabym ochotę osobiście kopnąć w dupę. Czy jemu ktoś płaci, za ostateczne ośmieszenie partii, która miała być lewicowa? Czy może robi to za Bóg zapłać?