anioł tasmański pisze:
A to tylko z jednego postu.
Idź do diabła z takimi brzydkimi słowami.
A czy Pani wie ile ja musze w taki post włożyć wysiłku intelektualnego, że już o udręce emocjonalnej nie wspomnę? Pani myśli, że mi to sprawia przyjemność, a to nieprawda, ja bardzo cierpię, kiedy muszę tak pisać, ale ktoś musi walczyć o dobro ludzkości i dźwigać ten przygniatający ciężar odpowiedzialności. Proszę tylko pomyśleć, jak podle musieliby się czuć Panowie owi, gdybym Ich zlekceważył, okazał obojętność, nie zwrócił Im uwagi na zło w Nich tkwiące, jak bezradni pozostaliby w osamotnieniu z ropiejącym zgnilizną w ich trzewiach wrzodem. A dzięki mojemu tytanicznemu wysiłkowi, czują, że nie są osamotnieni, że ktoś o Nich myśli, troszczy się o Nich i nie pozostawi samopas na samotną poniewierkę z gnijącymi trzewiami, a wrzód wytnie, ranę oczyści i balsamu przyłoży udręczonym. Pani uważa, że Panowie owi wyklinają mnie tu z nienawiści do mnie, a to nieprawda, to kamuflaż tylko, wstyd Im na razie jeszcze przyznać się do tak wstydliwej choroby, ale tak naprawdę, to pałają do mnie gorącym uczuciem wdzięczności, a i nie obce jest Im gorące uczucie miłości dla mnie za dobro, które Im czynię. Gdyby Pani naprawdę uważała, że mam iść do diabła z takimi postami, to byłaby Pani głupią babą, a nie Aniołem.
Adam Barycki