Krisbaum pisze:
Dlaczego Komorowski jest najgorszym prezydentem po 1989 roku.
Powodów jest setka, ale jak dla mnie, najważniejszym momentem jego prezydentury była reakcja na pierwszy przeciek afery taśmowej.
To że u Sowy spotkał się szef MSW i NBP wiedzą wszyscy. To że dyskutowali o koniakach, pałaszowali policzki i ośmiorniczki, za konkretną sumkę na koszt nas wszystkich, też wiadomo. I nadal się to podnosi w dyskusjach. Umknęły sprawy ważniejsze. Umknęły, bo media sprytnie przekierowały zainteresowanie na inne tematy. Wielokrotnie wspominane w mediach dania, dyskusje kulinarne i koszt tychże, służyły odwróceniu uwagi społeczeństwa od najważniejszego tematu. Gdyby jakiś polityk poruszył temat kosztów obiadku, usłyszałby: "Tak jakbyście wy, będąc u koryta, nie mieli budżetu reprezentacyjnego i nie wydawali go lekką rączką na zbytki". W ten sposób można udupić prawie każdą partię w Polsce. Ja jednak pamiętam dobrze dwie sprawy. Po pierwsze czego dotyczyła rozmowa tych dwóch dżentelmenów, po drugie właśnie reakcję prezydenta.
1. Kulinaria to tylko tak, dla rozluźnienia tematu. Kluczowym dla dyskusji wątkiem było wystosowanie prośby/propozycji względem prezesa NBP, Marka Belki, by ten, z okazji nadchodzących wyborów, tak poprowadził politykę monetarną państwa, by zaowocowało to chwilowym wzrostem gospodarczym, a co za tym idzie poprawą wizerunku partii rządzących i wzrostem poparcia dla tychże. Wspomniał przy tym, by nie przejmować się państwem polskim, bo te istnieje tylko teoretycznie, że tu tylko chuj, dupa i kamieni kupa. Marek Belka, powiedział, że zobaczy co da się zrobić, o ile wypierdoli się w kosmos ministra finansów.
Co my tu zatem mamy?
a) Mamy jednego z najważniejszych ministrów, mającego pod sobą policję i służby, czyli kolesia który ma wszelkie narzędzia w ręce, by być drugim Jeżowem, a dowiadujemy się ze stenogramów, że w sumie to on nie panuje nad niczym, a państwo nie istnieje, chwilowo trzeba jednak ratować republikę kolesiów, i w związku z tym, byłoby miło gdyby prezes NBP pomógł.
b) Mamy szefa NBP, którego jedyną troską powinna być pozycja złotówki na świecie, zamiast tego kreuje on politykę rządu, przy winku, w prywatnej knajpie, kierując się troską o notowania jednej z partii politycznych.
Żaden z powyższych polityków nie poczuwał się do winy, nie podał natychmiast do dymisji, nie strzelił sobie w łeb. W Japonii mielibyśmy dwa skruszone trupy, prujące sobie bebechy poprzez seppuku. W Chinach każdemu wpierdolono by kulę w łeb na Stadionie Narodowym. W Polsce Sienkiewicz był przez chwilę sędzią w swej własnej sprawie, by w końcu odejść po cichutku, a Belka nadal piastuje swój urząd.
2) A teraz reakcja prezydenta RP, strażnika konstytucji, głowy państwa w obliczu poważnego kryzysu. Dwa cytaty:
a) "Cała historia brzmi nieprawdopodobnie, to próba znalezienia sensacji. Ktoś nie miał tematu i sobie wymyślił takie nagrania. Wygląda mi to na próbę ratowania nakładu pisma. Jestem przeciwko nagrywaniu ludzi, którzy poszli coś zjeść. Tego rodzaju praktyki trzeba traktować z oburzeniem i przymrużeniem oka" - prezydencki doradca prof. Tomasz Nałęcz, ksywa Papkin.
b) Komorowski w ubiegłym tygodniu, odnosząc się do bieżącej sytuacji, powiedział, że pożaru nie gasi się dolewaniem benzyny do ognia. "Pożary gasi się spokojnym działaniem opartym o fundamenty demokratycznego państwa" - podkreślił prezydent.
Pan prezydent zaprosił do siebie Belkę i Tuska na rozmowy. Pogadali i było na tyle. Rozeszło się po gnatach. Pan Tusk obiecał panu prezydentowi, że wyjaśni jakie to wraże siły grały taśmami na polskiej demokracji. Pan Belka (na stanowisko prezesa NBP powołuje i odwołuje właśnie prezydent - taka tam informacja dla tych, co to twierdzą, że niby prezio gówno może) nadal cieszy się intratną posadką. Zapewne teraz w doborze miejsca i tematu rozmów jest ostrożniejszy.
Nie pamiętam, by wtedy Komorowski, jako głowa państwa polskiego, tupnął buciorem i zakrzyknął, że on absolutnie nie zgadza się by ktoś jego kraj określał jako istniejący teoretycznie. A już zwłaszcza powołany przez niego kluczowy dla istnienia tego państwa minister i prezes NBP. "Nasz" prezydent był w tym okresie kolejnym ogniwem maskującym poważny kryzys państwa.
Cały czas podkreśla się wam, kto stoi za Dudą. Jest to Kaczyński, Macierewicz i Rydzyk. I tych macie się bać. A ja się was spytam, kto stoi za Komorowskim? Wy nawet nazwisk nie znacie, ale przeczuwacie, że są to poważniejsi kolesie. Tacy co to od lat pociągają sznurki, a nikt nawet nie wie, jak mają na imię, a co dopiero na nazwisko.
