|
Czwartego dnia, Stefan obudził się bardzo zdenerwowany, wczoraj, kiedy kładł się spać pijany i pełen radości, wydawało mu się, że jest spełniony, jednak, już od pierwszej sekundy po przebudzeniu, odczuł tkwiący w nim, jak zadra, niedosyt. Z każdą chwilą w Stefanie narastał gniew, gniew na siebie samego. Nie mógł sobie wybaczyć, że dopuścił do siebie tak plugawą słabość, a teraz targały nim straszne wyrzuty sumienia, że tak bardzo zawiódł ludzkość. Nie mógł zrozumieć Stefan, jak mogło do tego dojść, że z garażu wypuścił żywego Pana Starego. Próbował siebie usprawiedliwiać tym, że kiedy piłą łańcuchową rżnął na pół Pana Oldera, a wnętrzności z gumowego fartucha spływały mu na gumofilce, Pan Stary padł na kolana i jął całować gumofilce Stefana, z umazaną wnętrznościami twarzą dał oficerskie słowo honoru, że jak tylko Stefan Go wypuści na chwilę, aby mógł tylko pożegnać się z żona, to zaraz wróci do garażu, a nie wrócił przez całe trzy dni. W Stefanie narastała straszna nienawiść do żołnierzy i postanowił zalogować się na forum NIE, aby na forum wylać nienawiść swą do nich, dlatego nie wypił klina, choć szklanka była już napełniona, a wypił cały słoik soku z ogórków kiszonych, aby być w pełni sprawnym i nie zawieść ludzkości, kiedy na forum będzie z żołnierzy robił marmeladę.
Adam Barycki
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
)) - pomyślał kot Stefana i zaznaczył sikami teren dumań