|
Byłem na placu zabaw z sześcioletnim wnukiem. Zakaz palenie, zakaz picia i zakaz wprowadzania psów. Dzieci jak to dzieci, ale rodzice sprawiali wrażenie wynajętych za marny grosz opiekunów do pracy, której nienawidzą. Smutni, zamyśleni, myślami obecni w innym miejscu i czasie, a przede wszystkim wszyscy jakby odizolowani od siebie szklanymi kloszami, jak na cmentarzu. Zupełnie, jak nieludzie, a niewolnicy konwencji, którą akceptują, a która sprawia im wielką przykrość. Absolutnie nie przypominało to miejsca wypoczynku rodziców z dziećmi, które ja pamiętam z dzieciństwa, pełne życia we wzajemnych radosnych relacjach, absolutnie wolnych od absurdalnych zakazów, a tylko ujęte w ramy ogólnie przyjętych obyczajów i tylko z rzadka przez kogoś niewinnie naruszanych, co dodawało tylko uroku. Ale niestety, sami sobie zlikwidowaliśmy tamten pełen radosnego życia świat i teraz mamy papier mache zamiast niego. Cieszycie się ze swojego wyboru? No to huj wam w dupę, trupy z własnego wyboru.
Adam Barycki
|