stary praktyk pisze:
I tu będę polemizował:
Ponieważ w zupełności zgadzam się ze stwierdzeniem Iroba.
A wnioski wyciągam stąd, że - na szczęście, - jeszcze nikt nie jest w stanie zmusić mnie do chodzenia na żadne spędy religijne typu msza czy religia. Wystarczy odrobina odwagi, by odszczeknąć się okolicznym dewotkom
gdy zaczynają dociekać, dlaczego nie widać mnie w kościele lub dlaczego moje dziecko nie chodzi na religię.
To w sytuacjach nie wymagających ostrzejszej interwencji.
Na ewentualność bardziej drastyczną, mam ci ja w kieszeni "argument" o większej mocy perswazji
- ale jak na razie, nie musiałem go używać.
O dziwo, - w moim miejscu zamieszkania znany jest mój stosunek do kościoła i jakoś nikt
nie próbuje mi perswadować by to zmienić. Może dla tego, że mordę mam niewyparzoną
i w tańcu się nie opierdzialam?!
Znaczy, - można?! - można.
Oczywiście, niewiele mogę zmienić w kwestii zabronienia przekazywania przez skundlone z kościołem władze tego kraiku
- funduszy ze wspólnej kasy, - choć i tu uważam, że gdyby się społeczeństwo zjednoczyło,........
........kto wie, kto wie.
I to są agumenta przemawiające za racją Iroba w temacie " jak pozbyć się religii z życia......".
Nawet jeśli po części masz Rybeńko rację, / to nie będzie łatwe / - od czegoś trza zacząć.
Pozdrawiam cieplutko,
stary.........etc,etc.
Ja powiedziałem kobiecie jak podeszła do płotu, który stawiam, że ta powszechna tradycja nie trwa od tysięcy lat tylko od roku 325. Odeszła bez słowa. Przeszkadzało jej, że poziomowałem fundament pod płot w niedzielę. Znam ją z widzenia ale słowa z nią wcześniej nie zamieniłem. Jestem flegmatykiem i mam w dupie w co ludzie wierzą tylko, żeby ich objawienia mi poza płot się nie pchały.
