stanax pisze:
1. Dlaczego pies wałęsał się po okolicy bez nadzoru oraz bez kagańca?
2. Czy jego właściciel powie krótko "wypierdalaj!" i zapali ci szpica zaraz po tym, jak wleziesz na jego posesje?
3. Dziesięć minut później zapierdoli psa siekierą i zakopie w lesie?
Wychowałem się w miasteczku na podwórku, po którym latały psy (jeżeli wolisz określenie
wałęsały się – nie ma problemu) bez kagańców i smyczy.
Psy były czyjeś i bezdomne.
Te czyjeś i tak
wałęsały się na dworzu całymi dniami.
Byłem elementem zbioru dzieciorów, które też, jak te psy latały,
wałęsały się, do tego wrzeszczały, piszczały i nie pozostawały obojętne na obecność psów. Zachęcaliśmy je do zabawy, a to krzykiem, a to wrzaskiem, a to patykiem rzuconym czy różnymi innymi sposobami.
Żaden dzieciak nie został ani pogryziony, ani nawet poszczekany.
Żaden pies nie zaatakował ani dziecka, ani dorosłego.
Albo brały udział w zabawie, albo wyniośle oddalały się od wrzeszczącego zbioru ludzkiego miotu.
Teraz psy na smyczy od szczeniaka, w kagańcach krótko trzymane, a i tak gryzą albo zagryzają.
Co się stało, że psy teraz atakują? Kto ich tego nauczył? Czyja to wina?
Ich panów.
Ludzi.
Epatujesz tu zdjęciami pogryzionego dziecka.
Ja też Cię poepatuję.
W mojej rodzinie pojawił się kiedyś wyżeł Bruno. Był już duży, gdy odkupiliśmy go od innych ludzi.
Pies był totalnie psychicznie okaleczony.
Spuszczenie go ze smyczy skutkowało tym, że szedł w pizdu i godzinami go szukaliśmy. Po kilku spacerach zaniechaliśmy praktyki spuszczania ze smyczy Bruna.
U wcześniejszych właścicieli cały dzień spędzał w mieszkaniu przypięty do kaloryfera. Wyprowadzenie ograniczało się do wysrania prawie na stojąco, tak krótko na smyczy go trzymano.
Na widok miski z żarciem zachowywał się tak, jakby go do prądu podłączono. Skakał na wysokość ogrodzenia kojca. Wymłócał zawartość miski w sekundzie, zwracał i jadł to, co zwrócił.
Wypuszczony na plac pożerał wszystko, rozmoczony chleb i pszenicę dla kur łącznie z kurzymi gównami.
Bo poprzedni właściciele karmili go raz na dwa dni.
Wszystko, co było w ruchu wprawiało go w szał.
Dzieci jadą na rowerkach ulicą – Bruno uśliniony i wściekły wisi na siatce i chce ją przegryźć.
Wlazła kura z części placu, na który Bruno nie miał wstępu – w sekundzie była martwa.
Ruch słychać – już Bruno w zębach trzyma kocię, a po jego sierści struga krwi. Zagryzł cały miot kotki mojej babki.
Poprzedni właściciele w przypływie ludzkich uczuć brali go na dłuższy spacer wokół bloku i szczuli na wszystko, co pojawiło się w polu widzenia.
Przy Bruno nie mogłem zapalić papierosa.
Syn poprzednich właścicieli podpalał go zapalniczką.
Grill się pali, a Bruno pierdolca dostaje.
Warczał jak wściekły, gdy rano chciałem go do kojca zamknąć.
Rzucił się na moją babkę, ojca poważnie ugryzł w rękę, gdy ten przyniósł mu miskę z jedzeniem i chciał ją odrobinę przesunąć.
Jakby czuł, że koniec jego bliski. Wariował strasznie.
Został zastrzelony.
To nie tak, że nie chciało nam się do weterynarza go zawieźć.
Był psem myśliwskim i tak mi przyszło do głowy, że nie wypada, żeby go uśpić.
Po co to napisałem?
Byliśmy odpowiedzialnymi właścicielami. Uszczelniliśmy ogrodzenie, nie spuszczaliśmy go ze smyczy, z kojca wypuszczaliśmy, gdy reszta gadziny już była zamknięta i bezpieczna.
Bez czipa pilnowaliśmy tego psa.
Gdyby go nie krzywdzono, byłby inny.
Przed Brunem było z nami mnóstwo psów traktowanych po ludzku, bez smyczy i kagańców się z nimi chodziło. Na plac mógł wejść listonosz, sąsiad bez obawy przed pogryzieniem.
I nie tylko u nas tak było, u innych też.
Za każde pogryzienie człowieka przez psa odpowiedzialność ponosi człowiek.
Smycze i kolczatki nie są potrzebne, bo istnieje niewidzialna smycz między panem a psem, ale tylko wtedy, gdy człowiek dorósł do mienia, tak jak ma się dzieci, psa.
W bloku, w którym mieszkałem dziesięć lat ludzie mieli psy z kategorii agresywnych: pitbull i rottweiler. Przez te dziesięć lat nie słyszałem, żeby się na kogoś rzuciły. Bało się ich przez psychozę, która wykreowały media.
A czipować to byłoby właściwe ludzi, którzy nawet z jamnika, głodzeniem, biciem i dręczeniem zrobią bestię.
Podsumowując: jesteś, stanax, klasycznym przykładem bezrefleksyjnego poddania się durnowatemu nakazowi mediów, aby prowadzić psa w kagańcu i na krótkiej smyczy, a przede wszystkim się psów bać. I z tego, co piszesz do Dr. Agona, który ma rację, wynika, że nawet nie zadałeś sobie trudu, żeby zrozumieć co Ten pisze.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
