hornet pisze:
Opisz jeszcze, Barycki
Na pewno zimą Pan Bilas wybierze się na okonie spod lodu i nawet nie zdąży wypić pierwszego kielicha, jak szarpakiem szarpnie za coś. A za co szarpnie, to nietrudno się domyślić. Dopiero będzie jego wielkie zdziwienie, kiedy na haczyku zobaczy objedzoną przez ryby i raki głowę Pana Parfona. Niestety, głowa Pana Tymoteusza nie wystraszy żadnego wędkarza i nie tylko dlatego, że wystraszyć by nie mogła, ale dlatego, że Pana Tymoteusza wyciągać będą za buta. Cudowna uroda Pana Tymoteusza nie zostanie w najmniejszym stopniu tknięta znakiem zgnilizny i ubytkiem nienażartych ryb. Pan Tymoteusz jest tak zakonserwowany nasączonymi chusteczkami higienicznymi, którymi codziennie wyciera całe swoje cudowne ciało, że żadne stworzenie takiego konserwantu do pyska nie weźmie, a i żadna bakteria gnilna nie ruszy. Ale jest jeszcze jeden aspekt, ezoteryczny, Pan Tymoteusz tak bardzo brzydzi się obcych przedmiotów, że nawet, jako topielec, odtrąci butem haczyk, a haczyk, jak to haczyk, uczepi się buta i buta zobaczą najpierw wędkarze zanim zobaczą przecudnej urody resztę Pana Tymoteusza. A jakimś, o nie, nie przypadkiem, a ezoteryczną koniecznością, kiedy na lodzie leżeć sobie będzie wyciągnięte z przerębla przecudnej urody ciało Pana Tymoteusza, owa ezoteryczna konieczność spowoduje obecność tam Pana Horneta i ujrzy na swe oczy Pan Hornet przecudnej urody ciało Pana Tymoteusza i już nigdy w swoim całym długim życiu nie zapomni widoku tego cudownej urody ciała Pana Tymoteusza. A kto wie, może nawet ciemną nocą wykradnie cudowne ciało i postawi Pana Tymoteusza u siebie w ogródku na klombie.
Adam Barycki