forum.nie.com.pl

TVP Kultura znowu nadaje. Właście leci "Dziecko wojny" - pełnometrażowy debiut Andrieja Tarkowskiego. To arcydzieło filmu antywojennego. Tym samym TVP Kultura po raz kolejny wpisuje się na listę zdrajców naszej ojczyzny, odszczepieńców jedynej słusznej idei wojny z dzikimi hordami pijanej ruskiej swołoczy.

ostatnia rzecz jaka Niemcom jest potrzebna to przypinać się do polskiej potęgi militarnej. Oni robią biznes a nie zadymy i histerię (tej ostatniej trochę pod hegemona raz na jakiś czas

To stary filmik pokazujący wzięcie do niewoli ukrów chyba w Doniecku i to jak potraktował ich wqrwiony GIWI - po kilku tygodniach ukry i wolny śwait zrobili z niego zbrodniarza, bo dał pułkownikowi (temu łysemu banderowcowi ) w japę a gnojkom z jego jednostki wpychał znaczki ukropskie do jap i kazał wpierdalać. W polsklojęzycznych przekaziorach TVN-ach pokazywali film o rodzinie tego łysego bandyty, tatuś jest ponoć Rosjaninem z Syberii który wydał się za ukropkę. Młodszy braciszek odgrażał się, że pójdzie w armiu i bedzie szukał tego łysego bandyty.

@ Zeus
A po ch... nam walczyć w ogóle? Napadł nas ktoś albo nam tym chociaż groził?

Skala tego mordu w połączeniu z przykryciem go kilkudziesięcioletnim milczeniem.

Timor Wschodni okazał się krajem usianym grobami, w które wbito czarne krzyże. Były one wszędzie: na pagórkach, zboczach, przy drogach. Świadczyły o morderstwach dokonanych na całych społecznościach, których ofiarami byli wszyscy, i starcy, i dzieci. W 2000 roku, gdy mieszkańcy Timoru Wschodniego, w akcie odwagi rzadko spotykanym w historii ludzkości, odzyskali wolność i niepodległość, Organizacja Narodów Zjednoczonych powołała specjalną komisję prawdy narodowej. Komisja ta przygotowała zawierający 2,5 tysiąca stron raport opublikowany w styczniu bieżącego roku. Nigdy nie czytałem czegoś podobnego. Opierając się głównie na oficjalnych dokumentach rządowych, przedstawiono w nim wszystkie szczegóły i całe okrucieństwo krwawej ofiary mieszkańców Timoru Wschodniego. Według tego raportu z rąk żołnierzy indonezyjskiej armii zginęło 180 tysięcy mieszkańców Timoru Wschodniego, zostali oni zabici lub zagłodzeni. Wskazuje się w nim również na "wiodącą rolę", którą w tej zbrodni przeciwko ludzkości odegrały rządy Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii. "Polityczne i militarne wsparcie Ameryki odegrało decydującą rolę", gdyż stanowiło przyzwolenie dla zbrodni, "od masowych egzekucji do przymusowych przesiedleń, od stosowania okrutnych tortur, wykorzystywania seksualnego do opresji i przemocy wobec dzieci". Wielka Brytania była natomiast głównym dostawcą broni i wyposażenia wojskowego. Lektura tego dokumentu jest najlepszym sposobem na dostrzeżenie, przez zasłonę dymną otaczającą dzisiaj Irak, prawdziwego oblicza terroryzmu.

Czytając ten dokument, wracałem myślami do listów wysyłanych przez brytyjskie ministerstwo spraw zagranicznych do członków parlamentu oraz zwykłych obywateli zaniepokojonych faktami przedstawionymi w moim filmie "Death of a Nation". Będąc w pełni świadomi prawdy, zaprzeczali oni w tych listach, że dostarczone przez Wielką Brytanię helikoptery Hawk obracały w drobny mak pokryte strzechą chaty i że mieszkańców dobijano przy użyciu dostarczonych przez Wielką Brytanią karabinów maszynowych Heckler and Koch. Fałszowano też rozmiary dokonującego się koszmaru.

Dzisiaj ta historia znowu się powtarza. I znowu towarzyszy jej milczenie "społeczności międzynarodowej", która wspiera i czerpie ogromne korzyści z dławienia bezbronnych ludzi przy użyciu przemocy. Brutalna okupacja przez reżim w Indonezji obszarów Zachodniej Papuy, dużej i zasobnej w bogactwa naturalne prowincji - odebranej tak jak Timor Wschodni jej mieszkańcom - jest jedną z największych tajemnic naszych czasów. Okazało się, że minister "komunikacji" w rządzie Australii nie potrafiła wskazać tej prowincji na mapie, zupełnie tak, jakby ona nie istniała.

Szacuje się, że z rąk żołnierzy armii indonezyjskiej zginęło 100 tysięcy mieszkańców Papuy, co stanowi około 10% populacji. Według zeznań uchodźców liczba ofiar jest znacznie większa. Na początku tego roku do wybrzeży Australii przybiła tratwa z 43 mieszkańcami Papuy Zachodniej. Spędzili oni w tej ekstremalnie ryzykownej podróży sześć tygodni, nie mieli już żywności, a resztkę wody wlewali w usta swoim dzieciom.

- Gdybyśmy dostali się w ręce armii indonezyjskiej - powiedział Herman Wainggai, przywódca uciekinierów - większość z nas zostałaby zabita. Mieszkańców Zachodniej Papuy traktują jak zwierzęta. I zabijają nas jak psy. Do tego celu stworzyli oddziały zbrojne i bandy najemników. Dokładnie tak samo jak w Timorze Wschodnim.

Około 6 tysięcy osób ukrywało się przez ponad rok w gęstej dżungli, po tym jak indonezyjskie siły specjalne zniszczyły ich wioski i pola uprawne. Flaga Zachodniej Papuy jest zakazana. Złamanie tego zakazu traktowane jest jako "zdrada". Dwóch mężczyzn zostało skazanych na 10 i 15 lat więzienia jedynie za próbę wciągnięcia tej flagi na maszt. Po jednym z ataków na wioskę w Papui Zachodniej, indonezyjscy oprawcy wybrali jednego z mieszkańców, oblali go benzyną i podpalili mu włosy. Jako "przykład" dla reszty.

Gdy w 1949 roku Holandia nadała Indonezji niepodległość, stwierdzono, że Papua Zachodnia jest osobną jednostką geograficzną zamieszkałą przez grupę etniczną o odmiennym charakterze narodowym. Opublikowany w listopadzie ubiegłego roku przez Instytut Historyczny Holandii w Hadze raport ujawnia, że Holendrzy potajemnie uznali "prawo mieszkańców Papuy Zachodniej do utworzenia osobnego państwa". Jednak pod naciskiem administracji Johna F. Kennedy'ego zgodzili się oni na to, by Indonezja objęła "tymczasowo" kontrolę nad tymi terenami, które administracja w Białym Domu określiła mianem "kilku tysięcy mil zamieszkałych przez kanibali".

Mieszkańcy Zachodniej Papuy zostali osaczeni. Holendrzy, Amerykanie, Brytyjczycy i Australijczycy poparli nadzorowany przez Organizację Narodów Zjednoczonych "Akt Wolnego Wyboru". Złożony z dwudziestu pięciu obserwatorów ONZ zespół miał ograniczone możliwości poruszania się i był stale nadzorowany przez armię. Odmówiono im również dostępu do tłumaczy. W przeprowadzonym w 1969 roku "głosowaniu" wzięło udział około 1000 mieszkańców Zachodniej Papuy, spośród populacji liczącej ponad 800 tysięcy osób. Wszyscy "głosujący" zostali wyznaczeni przez Indonezyjczyków. W przeprowadzonym pod lufami karabinów "głosowaniu' wszyscy zgodzili się na pozostawienie ich kraju pod rządami generała Suharto - który doszedł do władzy w 1965 roku w wyniku - jak nazwała to później CIA - "jednego z największych masowych morderstw XX wieku". Dużo później, w 1981 roku, obradujący na wygnaniu Trybunał Praw Człowieka w Papui Zachodniej, usłyszał od Eliezera Bonay, pierwszego indonezyjskiego zarządcy tej prowincji, że w latach 1963-69 zamordowano około 30 tysięcy mieszkańców Papuy Zachodniej.

Proszę o pomoc. Zamieściłem film o systemie elektronicznym niszczącym pociski rakietowe, mobilnym, na filmie był śmigłowiec w to wyposażony i pojazd kołowy. Nie mogę tego znaleźć.