Na niemalże wszystkich watkach Czarna Mańka niczym harpia, mająca mord w okrutnych oczach poniewiera Tymoteuszem niczym wilgotną szmatką a tu...sielanka!
Strumyczek sobie szemrze,
rzuczek wachlarzykowatymi czułkami kiwa przyjaźnie, a liszka miernikowiec wygina wiotkie ciałko w omegę.
Szczęk oręża Czarnej Harpii i jęki zarzynanego Tymoteuszka nie dochodzą
tutej na szczęście.
Aby słowik jak pierdolnięty wydziera się z gęstwy.
Śpiew ptaszyny zagłusza bulgot wypruwanych trzewi, żywcem zagiętymi szponami wyrywanych przez odbyt- ja Ci flanelko dam wielokropek,dyszy mordem i wpycha pęki kiszek na powrót przez usta....ja ci kurwa poprawię perystaltykę, zarozumiała szmato (pakuje garściami kichy) zajebany wielokropku! (ociera facyjat z resztek gówna)
A tu- rzekotka nad ruczajem zarzekocze rzekotek zwyczajem od niechcenia i bączek bąknie ścicha.Nic!
Nawet smród padliny i dyszenie usatysfakcjonowanej Czarnej Harpii nie dochodzi z dala.
Tylko coś, jakby skrzypienie wiśniowych półbutów i cietrzewi agonalny bełkot dorodnego samca Blekota , któremu zwinny Stanax łeb ujebał siekierką.
Paradajs, kurwa!
