To co chce opisać teoretycznie bardziej pasowałoby do jakiegoś tematu o Polsce, jednak wbrew pozorom ma to związek z polityka wschodnią.
Według mnie i Niemców (sytuacja którą opiszę) doskonale obrazuje pogardę państwa zarówno wobec własnych obywateli która w przypadku polityki objawia się w narzucaniu poglądów przez grupy polityków dokonujących manipulacji (w odniesieniu do faktów i wydarzeń w Ukrainie) poprzez media, jak również pogardy rządu i urzędników państwowych dla prawa i ludzi poza granicami RP.
Sytuacja prawdziwa, cała akcja miała miejsce w Berlinie w Wydziale Konsularnym Ambasady RP w Berlinie
https://www.google.de/maps/place/Richar ... 246d357ee4Pewna grupa Niemców przyzwyczajonych, że w niemieckich urzędach urzędnicy przed petentem stoją na baczność zechciała osobiście załatwić swoje sprawy związane z czymś na terenie Polski za pośrednictwem Wydziału Konsularnego w Berlinie.
Proste, masz sprawę, wsiadasz w samochód, jedziesz, wchodzisz, składasz dokumenty, załatwiasz i wychodzisz.
O, nie, nie nie.
Naiwność Niemców została błyskawicznie skorygowana.
Po pierwsze ku zdziwieniu przedstawicielstwo państwa RP pomimo, że na miejscu 24 godziny trwa praca interesantów przyjmuje tylko jeden dzień w godzinach od 13-18, a w pozostałe dni tygodnia od 9-14.
Pierwsza próba sforsowania drzwi placówki dyplomatycznej skończyła się zatem porażką bo Niemcy nie wpadli na to, że urząd nie pracuje jak urząd a jak chce.
Dwa.
Po zapoznaniu się z rygorem obsługi interesantów (swoją drogą jak np. Polak któremu ukradli dokumenty i pieniądze w Berlinie ma załatwić cokolwiek w tej placówce jeśli nie okradną go w rejonie godzin przyjęć? Ale to oczywiście pytanie retoryczne) Niemcy wkraczają do urzędu RP po raz drugi.
Sukces?
O nie, a gdzież tam, naiwniacy.
Tu dodatkowy opis.
Przedstawicielstwo RP znajduje się w luksusowej willi o ogromnej powierzchni użytkowej (w zasadzie jest zespół kilku budynków), ale za to sala, w zasadzie klitka dla obsługi ludzi została umiejscowiona (Uwaga!) w piwnicy.
Naiwniacy lekko zostali zbici z tropu i dwukrotnie weryfikowali adres. No wszystko pasuje Wydział Konsularny Ambasady RP w Berlinie i muszą wejść do piwnicy.
No i co, można by zapytać, powiało wioską?
Nie, ależ skąd przy zejściu rząd Polski postawił budkę i bramkę z wykrywaczem metali, powiało zachodem, dało się odczuć ważność piwnicy i zagrożenie zamachem.
Niemcy, jak to Niemcy, uparci, z planem do zrealizowania, w dokumentach w teczkach idą przecież do urzędu załatwić sprawę.
Są w środku, grupka oczekujących osób, ale czujna urzędniczka państwowa wyłapuje obcokrajowców i przez mikrofon połączony z głośnikiem na szybie gdzie zasiada, urzędowo pyta.
Po polsku, tzn w języku polskim (a wie, że ma przed sobą obcokrajowców) czy byli umówieni.
Osłupienie na twarzach Niemców! No jak?
Są wyznaczone godziny, jest piwnica, jest okienko, jest kolejka do okienka, są w środku, to na co maja się umawiać? Ten opis to chwilowy stan ich psychiki a nie zadawane pytania.
Jeden z Naiwniaków nieśmiało mówi, że nie, no bo po co skoro są na miejscu.
Biurwa, państwowa biurwa z pogardą równą odkopnięciu śmiecia rzuca ponownie przez mikrofon połączony z głośnikiem na szybce. (proszę zapamiętać ten głośnik na szybce)
Proszę umawiać się przez internet, proszę się zarejestrować jako interesant i ustalić termin, bo nie przyjmę jak będzie kolejka.
Hm.
To przecież Niemcy, oni wiedzą, że termin to rzecz święta, być może również w przedstawicielstwie państwa jakim jest Polska.
W końcu to dopiero ich druga próba, to dopiero drugi dzień w którym próbują załatwić ważną dla nich sprawę związaną z Polską.
Po krótkiej konsultacji pomiędzy sobą postanowiono zrobić tak jak zaleca biurwa, państwowa biurwa reprezentująca przecież rząd RP w Berlinie.
Siedziba Niemców, komputer, wyszukiwarka, strona do rejestracji i tu zonk.
Aby się zarejestrować do okienka urząd RP (co tam urząd, rząd żąda) żąda danych osobowych których do umówienia kolejki przy okienku do państwowej biurwy nikt na zachodzie Europy nie potrzebuje, ba nie spotkałem się w żadnym przedstawicielstwie UE konieczności umawiania się do kolejki, no chyba, że chciałem/bym napić się w obecności Konsula.
Czego to oni tam od Niemca nie chcieli, imię, nazwisko, numer paszportu albo dowodu osobistego, telefon (kuźwa po co), adres zamieszkania/zameldowania, adres poczty internetowej itd.
Tu, po raz pierwszy u Niemców zapanowała konsternacja, Niemiec może i naiwny ale na temat ochrony poufności informacji osobowych będących pod ochroną ustawową w Niemczech ( a jak szybko doczytał w internecie również w Polsce) wyjątkowo przeczulony równie szybko jak zaczął wypełniać ankietę do kolejki do państwowej biurwy, tak szybko to przerwał i przelęknieniu skasował stronę urzędu.
No kuźwa, Niemiec z byle powodu się nie poddaje, postanowiono, że będą dzwonić na podany przez urząd numer telefonu do kontaktów.
Siedziba naiwnych Niemców. Najważniejszy dzwoni. Czeka, czeka, czeka, czeka i nic.
Na pewno zadzwonił za wcześnie, przecież urząd RP pracuje w wyznaczone godziny.
Poczekają.
Tu w tym miejscu kolejna dygresja.
W tym budynku przebywają całą dobę urzędnicy, jak zatem ma się dodzwonić np. Polak który na obwodnicy miał wypadek, albo dziewczyna która w nocy pogryzł piec i wymaga pomocy urzędnika w szpitalu?
To pytanie jest również retoryczne.
Dzwonią ponownie, czekają na połączenie z urzędem państwa.
Czekają, czekają, czekają.
Nikt się nie zgłasza, sygnał wolnej linii a tu nic, echo.
Konsternacja zapanowała po raz kolejny. Niemiec jak to Niemiec, również wyniosły, obarczył obowiązkiem dodzwonienia się i umówienia kolejki do państwowej biurwy w przedstawicielstwie obcego państwa sekretarkę.
Ma dzwonić do skutku, do skutku owocnego oczywiście.
Mijają godziny, sekretarka dzwoni na automacie z przerwami ustalonymi przez oprogramowanie. Taka to technika. Telefon sam dzwoni, mało tego to nagrywa i rejestruje logi połączeń.
No, ale to Niemcy, oni zawsze lubią mieć podkładkę.
Dzwoniła cały dzień.
Dzwoniła w godzinach urzędowania i po godzinach urzędowania, ba, zadzwoniła nawet do operatora sieci aby sprawdzić czy przypadkiem w tym rejonie miasta nie ma katastrofy, ewakuacji albo zwykłej awarii.
U Niemców na szczęście za niemożliwość dodzwonienia się do urzędu obcego państwa nikt nie zwalnia.
Kolejny dzień to samo, i kolejny dzień i kolejny dzień.
Niemcy postanawiają zrobić atak na biurwę osobiście, uzbrojeni w cierpliwość, dokumenty, wizytówki i argumentację.
Po kilku dniach bezowocnych prób dodzwonienia się i rezygnacji z naruszającej prawo rejestracji przez internet do kolejki przy okienku, pierwszy raz (zapewne w ich życiu) przyjeżdżają do państwowego urzędu mającego swoje przedstawicielstwo w PIWNICY przed otwarciem bramy w płocie i zajmują kolejkę wraz z innymi potencjalnymi interesantami.
Już, pojawia się pracownik obsługujący bramkę z wykrywaczem metalu, już, otwiera się bramka, otwierają się drzwi do piwnicy.
Interesanci ruszają.
No scenka jak za PRL przy sklepie z bananami.
Niemcy nacechowani są kulturą wobec urzędników i urzędów, przepuszczają kobiety, stoją w kolejce do okienka (tu znowu dodatkowa informacja, w tym urzędzie państwowym obsługuje tylko JEDNA biurwa), Już jest ich kolej.
Rozlega się głos biurwy, państwowej biurwy do mikrofonu i poprzez głośnik na cała piwnicę.
Rejestracja przez internet była?
Przytomny Niemiec (pouczony wcześniej w siedzibie) odpowiada, ze internetu nie ma bo dopiero mu zakładają, ale on dzwonił (dodaje w usprawiedliwieniu), on dzwonił wiele razy i nie mógł się dodzwonić.
Reakcja biurwy zabiła.
Zabiła zdrowy rozsądek, zabiła logikę, zabiła 1000 lat historii państwowości RP.
Biurwa stwierdziła, proszę nie dzwonić w godzinach urzędowania, bo ona jest jedna i nie będzie biegać z piwnicy na piętro aby odebrać telefon.
Osłupienie na twarzach Niemców bezcenne.
Ohoho, z Niemcami nie tak łatwo, przecież dzwoniliśmy również po godzinach urzędowania.
I co na to biurwa?
Pokonała Niemców ideologicznie po raz kolejny.
Jak po godzinach to po co dzwonili?
Resztę po prostu skrócę.
Poprzez wykrzykiwanie przez głośnik w szybce, nikt, absolutnie nikt nie ma zagwarantowanej ochrony danych osobowych i informacji. Łamane jest prawo.
Czas załatwienia dokumentów graniczy z absurdem.
Za wszystkie dokumenty wymagające opłaty urząd popiera opłaty wielokrotnie wyższe od taryf niemieckich !
Arogancja i sposób działania jest spotykany chyba tylko w konsulatach Mozambiku i to przez niezrozumienie języka.
Przepraszam za przydługi opis wydarzenia i za pominięcie (świadome dla uniemożliwienia identyfikacji Niemców) powodu ich męki z przedstawicielami państwa Polskiego.
Mam nadzieję, ze oddałem sens tego co dla Niemców jest po prostu nieakceptowalnym skandalem.
Konkluzja.
O ile Niemcy nie zrezygnują (bo po złożeniu i opłaceniu opłat) z usług państwa RP, to w wyniku poniesionych strat (rożnych) ,rząd RP poprzez swoich urzędników skutecznie obrzydził im jakiekolwiek kontakty.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
