|
I co z tego, że nie byłem ,ale za to miałem szwagra pułkownika i to jeszcze za PRL-u. Prowadziłem z nim w sposób ściśle matematycznie naukowy poważne debaty ideologiczne, sklinałem go na czym świat stoi za to, że był zatwardziałym komunistą, a kiedy po zmianie ustroju wziął ślub kościelny ze swoją starą żoną i żadnej mszy w niedzielę nie opuszczał, aż został generałem, to sklinałem go za to, że komunistą nie jest, aż w końcu wygnałem skurwisyna z domu i tak pozbawiłem się dostępu do wiedzy wojskowej. Ale już wcześnie nienawidziłem kanalii, wyrządził straszną krzywdę nie tylko mnie, ale całej ludzkości. Kiedyś na grillu w wojskowym ośrodku wypoczynkowy, a było to w stanie wojennym i nawet w kasynie nie było dobrej zakąski, jeden rosyjski pilot chciał mnie ze sobą zabrać myśliwcem do Moskwy po śledzie, co prawda miał tam przy okazji coś służbowego do załatwienia i już załatwiał z ze swoim kolegą pilotem kombinezon dla mnie, a ten huj szwagier, zapewne dlatego, że przez jaki podły przypadek był dużo bardziej trzeźwy od nas pilotów (bo przecie miałem lecieć jako drugi pilot), wtrącił się w pilotów debatę logistyczną i nie dopuścił mnie do lotu. Rosjanin bardzo dobry i szczery człowiek, tłumaczył kanalii, że nic się nie stanie, obiecał nawet, że nie będzie mnie uczył latać tak jak to wcześniej mi obiecał, nawet zapewnił, że nie weźmie do samolotu wódki, ale kanalia się uparła i nie puściła, widać, jeszcze bardziej ode mnie bał się mojej żony. Tak oto została zaprzepaszczona najwspanialsza kariera w historii lotnictwa, ludzkość została pozbawiona najznamienitszego asa przestworzy. Ale za kilka godzin przyleciało z Moskwy wiaderko śledzi w oleju.
Adam Barycki
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
