Rozumiem doskonale. Kiedyś i u mnie było podobnie. Jednak w ciągu ostatnich 20 lat coś się zmieniło, mnóstwo ludzi umarło, wykruszyło się , wyjechało. W ich miejsce przyjechali inni, z dużych miast, bo u nas przecież ceny nieruchomości, gruntów, czy nawet mieszkań w blokach są dużo niższe niż we Wrocławiu i Opolu, a te 60 km do pracy przecież dojeżdżać można. Wykupili działki, wycięli drzewa, ogrody zmienili w parkingi, pobudowali betonowe domy, czasem nawet psa mają. Nie że byle jakiego, takiego z paszportem i spinką na grzywce. Dopóki jest malutki to jeszcze wychodzą z nim na spacery, pewnie śpi nawet z dzieckiem w łóżku. A jak już dorośnie, to siedzi cały dzień sam na podwórku. Wygląda żałośnie przez płot, a durnowata Agafia gada do niego.
I co, krowy w promieniu 15 km nie zobaczę, prosiaka taplającego się w błocie, to już za 30 km dopiero, konia, owcy. Wyobraź sobie że ja 20 lat nie słyszałam piania koguta. Miałam nawet kupić do siebie, miejsca wystarczy, ale pisklę zabiją koty, a dorosłe kogucisko zabije pies.
Tak to się toczy, toczy, ni to miasto, ni wieś.
Mam sporo planów na najbliższe 4 miesiące, takich wyjazdowych, z części muszę zrezygnować całkowicie , ale Zakopane mogę zamienić na puszczę. Więc kto wie, może będzie dane mi zakosztować w tym roku takiego, sielskiego życia, no i rzecz jasna jajecznicy.
Ducha to się trochę bojam, bo chociaż serducho waleczne w bialej piersi bije, to strateg całkiem ze mnie niezły, stąd nie podejmuje wyzwań, które z dużym prawdopodobieństwem mnie pokonają.
