forum.nie.com.pl

Umiejętności człowieka zależą od jego zachowań, kto dużo pływa, ten z łatwością przepływie z jednej wyspy na drugą, oddalona o kilometr, kto nigdy nie pływał ten utopi się już po 1m.

Wyobraźcie sobie ludzkie zachowanie polegające na przesuwaniu jednego przedmiotu z miejsca w miejsce na taśmie produkcyjnej przez 9 godzin dziennie z 3 wyznaczonymi przerwami na siku + 2h dojazdu i odjazd do/z fabryki do wynajetego mieszkania przez 10 lat. Co taki człowiek potrafi?

Gdyby go np zabrać z zaciemnionej stodoły spod jarzeniowego światła i miejsca, w którym działał zawsze na komendę tj. ze świata jaki jedynie zna i przenieść go do dżungli gdzie miałby przetrwać samodzielnie, jak długo żył by jeszcze?

Choć 2h?
Tyle ile autobusem z wynajetego mieszkania do fabryki i z powrotem?

Chciwe dziadostwo twierdzi, że taka redukcja to najlepsze co się mogło ludzkości przytrafić ale samo jakoś nie pracuje w płaskich, blaszanych barkach przy siwietle jarzeniowym lecz w pozłacanych wiezach wysokich do nieba ze szkła i stali.
Czy może wiecie o co tu chodzi?

Aaaaaa
Wiem, nie ma już przymusu, żadnego niewolnictwa, tylko ludzie niskich klas społecznych po prostu lubią rolę bezwolnych popychadel klas wyższych realizowana w ciemności, zimnie i brudzie? Po prostu taka karalusza konstrukcja psychiczna.

Sądzi się powszechnie, że duże procesy usprawiedliwiaja wszystko



Zmiany środowiskowe, podziały ról społecznych, dosłownie wszytko bo taka jebitna rura z jej strumieniem gazu jest źródłem naszego życia i naszego rozwoju. Dzięki niej wszyscy zaspokajamy swoje potrzeby i możemy rozmnażać się w tysiące, miliony.

Ale zauważcie coś jeszcze poza energia ssana z matki Ziemi a mianowicie własną przemianę fizyczną i umysłową pod wpływem jebitnej rury i jej strumienia gazu.

Rozwój to czy redukcja?

Powiedzcie mi czy sprowadzenie złożonej czynności do jednego procesu, w którym wszyscy stajemy się zależni od jednego przewodu i jednego strumienia jest naszym rozwojem czy regresem?

Co Wy na to, że koncentracja procesów wytwórczych jest wynikiem działania w ludzkim umyśle instynktu okreslanego jako „Vaterherrschaft“ - patriarchalizm
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Patriarchalizm

Nic macie to w dupie, byle byłoby co do gęby włożyć w krótkiej perspektywie?

Czy wiecie, że konsekwencją kreacji ludzkiego mrowiska z królową ludzi na szczycie jest to, że zwykły człowiek traci zdolność rozwoju i przeżycia poza mrowiskiem?
Że odrywajac się od mrowiska zginie?

Jakie emocjonalnie wybieracie społeczeństwo?
Z królem na szczycie, który wierzy, że dla motlochu poświęca życie a jego władza pochodzi od Boga?
Czy społeczeństwo o władzy rozproszonej, w którym każdy sobie rzepke skrobie i każdy zna się na wszytkim i na niczym?

Trzeba wybrać.
Albo budujemy Ordnung centralny albo rozproszony?
Albo budujemy społeczenstwo, w którym zbliżenie się osobnika motlochu do swojego Pana jest w życiu największym przeżyciem i najwyższym szczęściem albo budujemy społeczeństwo w którym każdy o innym, który próbuje wejść w rolę Pana może powiedzieć - patrz jaki chciwy dziad.

Co wybieracie?
Globalna sieć dyskontow, na szczycie której znajduje się wielki Pan właściciel rządzący siecią centralnie ze szczytu swojej wysokiej wieży czy chaos sklepików osiedlowych, których właściciele siedzą za kasą i sprzedają towary?

Sądzicie, że król się wami zawsze zaopiekuje?
Że zawsze będzie o Was dbał?

A co jeśli wasz król przestanie widzieć w Was równych sobie ludzi lecz ujrzy w Was zasób - zwierzęta hodowlane?
Utrzyma przy życiu tego tylko, którego istnienie mu się opłaca a jednostce, która przynosi straty zamiast korzyści ukreci łeb uderzeniem o barierke tak jak teraz robią robole hodowcy świń ze słabymi prosietwmi w zbyt obfitym miocie?

To wręcz wzorcowy przykład źle zdanych pytań. Pytań i dołączonych do nich sugerujących odpowiedź interpretacji.

Panie kowalew.
Podejrzewam, że zło o którym Pan wspomina dotyka nie tylko moich pytań ale zasadniczo moich przekonań i pierwotnie emocji.

Zarzuca mi Pan, że próbuję budować wnioski niezgodne z pańskimi.

Ale ja już wielokrotnie podkreslalem, że jestem nienormalny i odrzucam panujące normy społeczne.

Pan Panie kowalew będziesz automatycznie bronił zaprogramowanego w umyśle pańskiego pojęcia dobra i zła, będziesz Pan bronił swojej wiary, własnego instynktu przetrwania, który w jakims stopniu jest sprzeczny z moim.

Na tym polega zachowanie tożsamości.
Tożsamość zmienia się powoli.

I skoro Pan już to wyraziłes, to zadaj Pan to samo pytanie dobrze a nie źle jak ja.

Zadaj Pan prawidłowo pytanie o to czy będziemy kreować centralny system społeczny czy rozproszony.

Spróbuję zbliżyć się chco trochę dzięki temu do pańskiego pojęcia dobra prawdy i sprawiedliwosci.

Panie Konopka. Powtarza się Pan, toteż ja też pozwolę sobie na to samo.
Ja nie wykluczam że Pana pomysł na uczynienie kapitalizmu strawniejszym jest dobrym pomysłem. A na pewno jest ciekawy - przynajmniej dla mnie. Kibicuje Panu i życzę aby znalazł Pan zwolenników z pomocą których wypłynie to na szersze wody.
I życząc Panu sukcesu nieśmiało proszę aby nie stosował Pan tych samych metod co ci którzy rządzą nami obecnie.
Bo w ten sposób odpycha Pan życzliwych.
Sorry że brzmi to może mędrkowato, a jesteśmy dorosłymi ludźmi.

A co do uwagi dotyczącej tych Pana pytań. Nie sformułuję poprawnego w tej kwestii pytania, bo uważam że problem nie istnieje w wyborze tych skrajności, ale w prawnym skutecznym znalezieniu mechanizmu optymalnego środka. Problemem jest również co rozumieć przez optimum, np. jak szerokiej grupie ludzi ma to służyć? Ba szerzej, czy aby ma to tylko dotyczyć ludzi?

Panie kowalew moje powtórzenia wobec powtórzeń księży katolickich, szczepiacych w umysłach katolicyzm są niczym.
Oczywiście że powtarzam się i czynię to świadomie.

Ponadto zapewniam, że bez odpowiedniej dozy kategorycznych żądań i poważnych oskarżeń idea nie będzie miała żadnej mocy zmiany.

Potrzebuję obudzić u innych emocje, których wcześniej nie odczuwali.

Nie da się zmienić świata pozostając uprzejmym.
To niemożliwe.