forum.nie.com.pl

Przeczytałam 5 razy. Potem drugie 5.
I nic nie rozumiem! Nic!!!
Słownik wyrazów obcych zamieniam na książkę telefoniczna, i szukam adresu jakiegoś domu opieki dla alhajmerowców.
Gdyż tam albowiem przyjdzie mi dokonać żywota.
Gdy już przydzielą mi jakąś klitkę, każę tam wstawić 7 esseńskich luster.

A lepieje prześliczne, dziękuję

ЧЕМ ПАХНЕТ ЛОШАДЬ
Чем пахнет лошадь? Роскошью надменной
Или смиренной нищетой в глуши?
Бегами? Страстью? Властью? Чем? Военной
Кампанией?.. Попробуй, опиши!

Чем пахнет лошадь? Цирком с джигитовкой?
Глазами и губами? Соком трав?
Конюшней царской? Байроном? Подковкой –
На счастье? Живописью? Жутью переправ?

Чем пахнет лошадь? Шорами, кнутами?
Похищенными девами? Овсом?
Ездой Истории, озвученной следами
Её копыт? Давильным колесом?

Чем пахнет лошадь?!. Лошадью, которой
Здесь пахнет всё, что пахнет лошадьми, –
Все книги, все дороги, все просторы, –
Все эти древности, пропахшие людьми.

Юнна Мориц.

Dla nick.

Tłumaczyć na polski się nie biorę, przerasta mnie.

_________________

Z pamięci, LESIO, J Chmielewskiej:
Proszę siadać.
Ja tak odpowiedział Duńczyk
A kto nie?, padło pytanie...
Dla kumatych.

Kocham cze. Duńczyk do Karolka.

Wszystko czerwone można w kółko i na okrągło, Lesia też. Również Dzikie białko, dalszy ciąg Lesia, i przepiękne polowanie na dziki.

Piotruś, ściskam za śliczny wiersz. Sama nieraz się zastanawiałam, czym właściwie pachnie koń, że człowiek natychmiast chce się do niego przytulić.

Ja też.
Polowanie to istne cudo. Co prawda napadu na pociąg nie przebije, ale tego nic nie przebije.

Był to, o ile pamiętam, garbaty Karolek w ciąży i w okularach.
A pamiętacie Lesia, który szedł i spokojnie się pasł? To było tuż przed walką z bykiem, którego należało złapać za ogon i przekręcić.

Lesio mnie trzymał wśród zywych w `73 w wojsku.

Grunt, że sobie poczytasz.

Cytat z fejsbuka, taka rozmówka, nie znam autora, ale rozbawiła mnie, więc się dzielę:

- Mówią, że wiara góry przenosi.

- No, to się górale wkurwią.

Popatrz, a ja tylko papiórzane.
Fakt, nie mam ścian z gumy, i to jest prawdziwa rozpacz.

Ale kurz mnie nie wkurza. (to też jest ładne).
Ze mnie jest wręcz modelowa Chujowa Pani Domu

Rzeczywiście papiórzane dla kichaczy nie są najlepsze.
Szczęściara jestem (tfu tfu), bo kicham co najwyżej od kataru, a i to rzadko.
Z miejscem jest gorzej, bo już nawet narożnik nad drzwiami mam zagospodarowany na półki (2 weszły piętrowo.)
Telewizor przeniosłam na wysięgnik, i zyskałam metrową półkę na wysokie egzemplarze, a tam, gdzie przedtem były wysokie, dołożyłam jedną półkę.
I tak kombinuję jak kuń pod górę.