|
Pan „Mninister”
Ja nie wierzę w to, że Schetyna wypowiadając się na temat wyzwalania Obozu Koncentracyjnego w Oświęcimiu, nie miał świadomości co mówi. Moim zdaniem wiedział bardzo dobrze co robi. W mojej ocenie była to świadoma prowokacja polityczna obliczona na wywołanie emocji w obrębie ludzi trzymających władzę w Rosji. I to mu się udało. Tylko, jakie korzyści ma z tego Polska? Dziwne to, bo Schetyna wcześniej nie „wsławiał” się podobnymi kompromitującymi występami. Otóż wydaje mi się, że naszego Ministra przerosła jego rola. Chciał skrótem myślowym powiązać w jedno i ocenić: stosunki polsko – rosyjskie, polsko – ukraińskie, obecną sytuację na Ukrainie, stosunek do tych wydarzeń UE i rocznicę wyzwolenia Obozu. Niestety wyszło to wyjątkowo prostacko, powodując kompromitację Schetyny i co za tym idzie Naszego państwa.
Radosław Sikorski lubił absorbować środowisko polityczne i media swoimi kontrowersyjnymi wypowiedziami na podłożu „oksfordszczyzny. Po salonach politycznych poruszał się swobodniej niż Schetyna. Można mu śmiało zarzucić, że zbyt swobodnie. Przez co często się potykał i „zaliczał glebę”. Schetyna zaś jest typowym urzędnikiem zacisza gabinetu. Na otwartych salonach, w mediach może popełniać gafy. I to co zrobił to chyba pierwsza z nich. Wniosek z tego taki, że znowu Polska nie ma szczęścia do tak ważnego ministerstwa jakim jest MSZ.
Nasi politycy maja szczególną „zdolność” do „pielęgnowania” dobrych stosunków pomiędzy Polską a Rosją. Każde stanowisko zmierzające do kompromisu i zgody uważa się (szczególnie prawica – PiS) za upokarzające dla Polski, zdradę stanu, „politykę na kolanach”. Prawica ma jakiś obłęd na tym punkcie. Sami pouczają innych nie mając żadnego programu czy sposobu na poprawę tej sytuacji. Jedynie postawę konfrontacyjną, która działa, jak widzimy odwrotnie. A szczególnemu zaognieniu ta postawa uległa po katastrofie smoleńskiej.
Od 25 lat nie potrafimy unieść się ponad podziały i dogadać się z Rosjanami, co przecież przyniosłoby korzyści dla obu państw. Uprawianie polityki z Rosja jest trudne. To kraj niedemokratyczny, ale nie wyklucza to dobrej partnerskiej współpracy. Nie będzie jej nigdy, gdy obie strony będą się nawzajem upokarzać.
Nie rozumiemy tego, że w konfrontacji z Rosją zawsze przegramy. W każdej dziedzinie. O militarnym starciu aż strach wspominać. Po okresach względnego spokoju potrafimy się jedynie oskarżać.
Mamy jakieś dziwnie wyglądające pretensje do Niemców, Francuzów i innych europejskich państw, że dogadują się z Rosją i prowadzą z nimi interesy. Owszem Niemcy i Francja to partnerzy dla Rosji ze względu na swoją potęgę gospodarczą. Ale oni też mogliby kierować się honorem, wpaść tak jak my w martyrologiczno-romantyczny nastrój i kierować się historycznymi zaszłościami.
Niemcy napadły na Rosję, spalili i zamienili w zgliszcza wielką połać tego wielkiego kraju. Wymordowali miliony ludzi. Pomimo to jedni i drudzy zostawiają za sobą to co było i z powodzeniem nad naszymi głowami robią interes.
Rosja mogłaby mieć uraz do Francuzów ze względu na to, że kilka wieków temu Cesarz Francuzów zadomowił się na Kremlu. W rezultacie okupacji wybuchł wielki pożar, który strawił ¾ zabudowy Moskwy. Jednak też tego nie robią. Co więcej oba narody darzą się sympatią, a samym Francuzom „zarzuca” się od lat rusofilię.
Trzeba również przypomnieć, że prawie dokładnie 200 lat przed Napoleonem to Polacy gościli na Kremlu. A był to wynik wojny polsko rosyjskiej i pokonania Rosjan pod Kłuszynem. Potem, jak to często w naszej historii się zdarzało przegraliśmy swoją szansę zagnieżdżenia się tam na stałe. W roku 2004 Rosjanie zamienili sobie święto 7 listopada – wybuch rewolucji październikowej, na cześć przepędzenia Polaków z Kremla - 4 listopada. Ustanowili święto - Dzień Jedności Narodowej. Jedność przeciwko Polsce? I znowu to my staliśmy się przedmiotem sporu.
Nie potrafimy pozbyć się uprzedzeń i rozprawiamy nad swoim tragicznym losem, losem naszej ojczyzny, domagając się od sąsiadów specjalnego traktowania. To podobno pozytyw naszego charakteru. Niemcom natomiast wypominamy jego brak i patologię. A życie posuwa dalej i jest bezlitosne. Nagradza tylko tych, którzy są realistami.
Dokąd zajdziemy, jeżeli będziemy mieli takich polityków, którzy nie potrafią nic innego jak tylko „imponować” brakiem odpowiedzialności?
Jakiś przypadkowy historyk rosyjski napisze, bądź zrobi film o tym, że to Niemcy wymordowali Polaków w Katyniu. Natychmiast wielkim krzykiem reagują w Polsce szczególnie prawicowi stróże naszej historii. I tylko specjalna wyprawa wojenna pod wodzą małego rycerza z Żoliborza może zmyć hańbę. Reakcja tak, ale nie na wyrost. Tylko czekać jak nasi prawicowi radykałowie zechcą odbyć specjalne marsze pokutne do świętych miejsc chrześcijaństwa we włosiennicach z samobiczowaniem.
W zamian polski Parlament przyjmie Uchwałę w sprawie uczczenia 70 rocznicy 17 września 1939r z nałożeniem nacisku, nie na samo wydarzenie, lecz na jedno z tragicznych następstw, czyli głównie na Katyń. Żonglerka słowna? „czwarty rozbiór”, „zbrodnia wojenna”, „ludobójstwo”. Jakby akurat tragedia katyńska była jedyną konsekwencją napaści ZSRR na IIRP. I trudno nie odnieść wrażenia, że taka uchwała nie jest po to aby uczcić rocznicę wydarzenia, uczcić ofiary, lecz zwyczajnym aktem histerii elity politycznej, być może obłędu nienawiści, w którym cześć tych elit się znajduje i pragnie zarazić tym społeczeństwo.
Bo jak się nie ma sposobu na scalanie wokół siebie narodu to działa się strachem i nienawiścią.
A dziś mamy naszego Ministra, który przekonany jest, że to czołg z załogą Ukraińców pierwszy wyzwalał Obóz Oświęcimski. Szkoda, że nie przypomniał o losach naszego Rudego 102. O ile pamiętam, załoga Rudego też w jednym z odcinków wyzwoliła jakiś obóz.
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
