forum.nie.com.pl

[...] Z tych właśnie powodów zestrzelenie przez Su-25 Boeinga jest całkiem możliwe. Muszę powiedzieć,że jednak nie sądzę,by to zrobił samolot...ale to jest może kwestia mojej wiary i mogę się mylić.

Kurwa, czytacie co ja piszę czy tylko z Wolną Ukrainą dyskutujecie. Odniosłem się do kilku kwestii. M.in. co do możliwości Su-25K w wersji z modernizowanej. Wynika z tego że nawet ryba olewa co było napisane. Mam was kurwa wszystkich dosyć . Nie chce mi się z wami gadać. Wypierdalam stąd.

Jak wnoszę z awataru babcia miał coś wspólnego z lotnictwem.
Teraz do rzeczy. Nie mam ochoty jeszcze raz pakować się w rozpiskę i powielać te same pytania i odpowiedzi pozostaję przy swoim. Tego co zamieściłem nie wziąłem z sufitu ale opierałem się na wiedzy historycznej ogólnie dostępnej dla każdego komu się chce. Jeśli chodzi o wiedzę wojskową znam się na lotnictwie. Co do broni pancernej o tyle o ile. Mam ją z książek, artykułów i internetu oraz filmów dokumentalnych. Z autopsji jest dość archaiczna bo z pierwszej połowy lat 70 gdy rozstałem się z wojskiem. Rzeczywiście kreowanie Malickiego na podstawie jednego artykułu zamieszczonego rok temu jest nader słuszne. W dodatku Malicki nie podał źródeł na których się oparł pisząc artykuł (sufit?), zdjęcia pochodzą ze źródeł rosyjskich (co jest oczywiste i trudno mieć pretensje), artykuł Malickiego dotyczy wyłącznie czołgów. I jest dość ogólny. Ja również zamieściłem na Forum przed rozwałką kilku częściowy "artykuł" na temat ukraińskiej broni pancernej, przemysłu zbrojeniowego i eksportu, z tym, że podałem dokładne źródła na których się oparłem. Nie będąc oficerem broni pancernej w służbie czynnej wypadało.
Dla mnie Malicki jest blogerem i amatorem hobbystą. Co nie znaczy, że jego artykuł w RAPORT WTO 02/2014 był zły. Przeczytałem go z zainteresowaniem i tyle. Co do zdjęć zamieszczanych na You Tube i filmików jestem bardzo sceptyczny przekonałem się, że bardzo często materiały stare są przemontowywane i puszczane ponownie jako nowe.
Również te rozmowy seperatystów przez komórki były dość mocno podejrzane. Nie zgadzały się czasy i inne elementy, wyczyszczenie tła, było tego więcej co nasuwało podejrzenie, że zostały przemontowane i puszczone ponownie jako oryginalne. Mając odpowiedni sprzęt (ogólnie dostępny) i fachowca (pierwszy lepszy bawiący się tymi rzeczami gimbus da sobie radę) można zrobić co się chce, a co dopiero służby. Faktem jest, że Ukraińcy nie udostępniają pełnego zapisu rozmów z wieży kontrolnej i rejestratorów.
WU może zaprzeczać, ale sami Ukraińcy (właśnie m.in. Jarosz) potwierdzali, że były ćwiczenia z odpalaniem pocisków z wyrzutni S 300 w tym czasie. Rzekomo w innym rejonie, ale zasięg wyrzutni jest taki, że pokrywał się z trasą przelotu Boeinga. Autonomiczność wyrzutni, owszem jest taka możliwość, nie zaprzeczam, ale warunkiem jest pełna sprawność systemu, a Ukraińcy twierdzili, że ją uszkodzili aby uniemożliwić jej użycie, kłamali? Potem na ten temat już ani słowa.
To ekspert WU twierdzi, że na zdjęciu widać resztki Boeinga po trafieniu pociskiem rakietowym. Nie będąc specjalistą nigdy bym takich wniosków nie wysnuł, w dodatku nie mając bezpośredniego dostępu do wraku. Za Holendrami mogę stwierdzić; widać ślady uszkodzenia czymś! Ani Holendrzy ani nikt poważny nie stwierdził wprost, że samolot został trafiony pociskiem wystrzelonym przez seperatystów, a tym bardziej jak twierdzi WU, Rosjan - jeszcze lepiej! Na dodatek stwierdzono na części elementów wraku ślady po przestrzelinach z działek pokładowych. Informacja ta pojawiła się zarówno od Holendrów jak i Malezyjczyków. Jest to widoczne na zdjęciach. Operuję wyłącznie faktami na podstawie zdjęć które również oglądałem (także w powiększeniu) i oficjalnie dostępnych i ogłoszonych informacji. Faktem jest również obecność w w rejonie przelotu Boeinga dwóch ukraińskich samolotów bojowych: MiG-29 i Su-25. Co one robiły w rejonie korytarza powietrznego przelotu cywilnego samolotu?! Honorowa eskorta?! No bez jaj panowie.
Boeing leciał na wysokości przelotowej 10 tys m, następnie obniżył wysokość do 9 tys lub 8 tys (sprzeczne informacje).
Su-25K będące na wyposażeniu lotnictwa Ukrainy mają pułap 7 tys m, ale wersja zmodernizowana (część ukraińskich Su-25K) może przy użyciu dopalaczy wejść na pułap 8 tys m, a na bardzo krótki czas przy dobrym stanie napędu i systemów samolotu i umiejętnościach pilota nawet do 10 tys. Rakiety powietrze/powietrze R-60 mogą bez problemu dosięgnąć duży samolot pasażerski lecący na wysokości 9 tys m z pułapu 8 tys m. Działko pokładowe kal 30 mm mogło by posłużyć już do "dobicia" spadającego uszkodzonego samolotu. To tylko teoria jedna z możliwych.
Nigdzie na żadnych dostępnych, powtarzam dostępnych zdjęciach satelitarnych nie ma śladu wystrzelenia S 300 w kierunku Boeinga, trafienia i samej katastrofy. Amerykanie mający satelitę w tym rejonie nie ujawniają niczego. Rosjanie - ? Ujawnili podobno co mieli. Informacje rzekomo z BND są do bani bo skąd Niemcy mieli by zdjęcia satelitarne stricte wywiadowcze (akurat jak Amerykanie im przekazali), potem zamilkli i niczego nie potwierdzili. To tylko informacja Spingerowska. jej wartość porównywalna z Faktem (też Springer właśnie), ew. Voelkischer Beobachter lub Sturmer. Podobny ton, styl i wartość informacyjna.
WU prezentuje tu jednostronny pogląd na sprawę na zasadzie wiem lepiej. Je natomiast mam wątpliwości i nikogo nie oskarżam, ale ja już tak mam, że bez dowodów ani rusz. Powtarzam, żadnych dowodow na nikogo nie ma.
Oskarżenie WU pod adresem rosyjskiej armii, że są kiepsko wyszkoleni i strzelają byle jak do byle czego (na dodatek pewnie pijani w trupa jak to Ruscy) jest przegięciem. W FR systemy rakietowe obsługują zawodowcy.
Nie będę się tu wdawał w dysputę kto tak naprawdę rozwalał kocioł i kto wspomagał kontrofensywę sierpniową bo już mi się w tej chwili nie chce. Mam dość tego bicia piany.

ZDARZ modernizuje także samoloty szturmowe Su-25 i szkolno-bojowe Su-25UB do standardu Su-25M1 i Su-25UBM1. Łącznie ma być zmodyfikowane co najmniej 16 (według innych danych nawet 30) tego typu maszyn do końca 2015 roku. Modernizacja została zatwierdzona w 2010 roku i pierwsze trzy samolotu (dwa Su-25M1 i jeden Su-25UBM1) dostarczono w tym samym roku. Zakres modernizacji obejmuje nowy układ nawigacji, celownik, środki łączności, układ rejestracji z nowym systemem danych o parametrach lotu.

OVV opublikowała wstępny raport dotyczący przyczyn katastrofy malezyjskiego Boeinga 777-200ER (lot MH17).

Szczątki malezyjskiego Boeinga zostały rozrzucone na obszarze ok. 50 km2

Onderzoeksraad Voor Veiligheid (OVV, holenderska Rada Śledcza Bezpieczeństwa) opublikowała dzisiaj wstępny raport, dotyczący przyczyn katastrofy malezyjskiego Boeinga 777-200ER (lot MH17). Samolot rozbił się na Ukrainie 17 lipca br. (Boeing 777 rozbił się na Ukrainie, 2014-07-17).

Boeing 777-200ER (lot MH17) wystartował z Amsterdamu 17 lipca o 10:31 UTC (12:31 czasu polskiego). Na jego pokładzie znajdowało się 283 pasażerów i 11 członków załogi. O 12:53 UTC samolot znalazł się w FIR Dniepropietrowsk, lecąc na FL330 (10 058 m), czyli powyżej zamkniętej przestrzeni powietrznej.

Załogę samolotu stanowili doświadczeni kapitanowie, z nalotem powyżej 10 tys. h (w tym ponad 7 tys. h na Boeingu 777). Pierwsi oficerowie legitymowali się nalotem ponad 3 tys. h (w tym ponad 200 na typie). Wszyscy piloci mieli ważne licencje i odpowiedni stan zdrowia.


Część pokrycia przedniej części kadłuba, z wieloma otworami powstałymi wskutek działania wielu obiektów o dużej energii

Samolot został wyprodukowany w 1997. Przegląd naprawczy (typu D, wykonywany co 8 lat) został przeprowadzony 16 listopada 2013. Natomiast przegląd obsługowy (typ A, co 550 h), przeprowadzono 16 kwietnia 2014. Zgodnie z dostępną dokumentacją malezyjski Boeing 777-200ER był w stanie zdatnym do lotu, bez usterek technicznych.

Według raportu stacje radiolokacyjne służb kontroli ruchu lotniczego FR i Ukrainy prawidłowo zidentyfikowały samolot jako cywilny statek powietrzny, wykonujący regularny rejs, zgodnie z poleceniami służb kontroli ruchu lotniczego, poruszając się wyznaczoną trasą na wyznaczonej wysokości. Zarejestrowane dane wykazują, że o 13:19:53 UTC malezyjski Boeing znajdował się o 6,7 lm na północ od osi drogi lotniczej L980, zakręcając w lewo. Wówczas kontrola ruchu lotniczego nakazała załodze zmianę trasy do punktu zwrotnego RND z powodu uniknięcia kolizji z innymi samolotami. Piloci potwierdzili wykonanie polecenia o 13:19:56 UTC. 4 s później kontroler wydał zgodę na lot do punktu TIKNA po minięciu RND, jednak nie uzyskał odpowiedzi od załogi MH17. Po utracie łączności kontrolerzy ukraińscy próbowali ją nawiązać ponownie, aż do 13:35:50 UTC.


Miejsce upadku na ziemię środkowej i tylnej części samolotu. Widoczne są elementy silników (1), skrzydeł (2) i podwozia głównego (3)

W dn. 19 i 21 lipca inspektorzy ukraińskiego Narodowego Biura ds. Badania Wypadków Lotniczych odwiedzili miejsce katastrofy i dokonali jego oględzin. Wykonane tam zdjęcia zostały przekazane OVV. Analogiczne materiały dostarczyła także komisja malezyjska.

Z miejsca katastrofy odzyskano rejestrator rozmów w kabinie załogi (CVR). Zapisane na nim dane są identyczne z rozmowami zarejestrowanymi przez służby kontroli ruchu lotniczego. Rozmowy pomiędzy pilotami nie wskazują, aby w kabinie wydarzyło się coś niezwykłego. Nie słychać też żadnych ostrzeżeń czy alarmów dźwiękowych.

Rejestratory parametrów lotu (FDR) zostały dostarczone malezyjskim śledczym 21 lipca, przez przedstawicieli grup zbrojnych, kontrolujących rejon Doniecka. Następnie przetransportowano je do Charkowa, w obecności Holendrów i Malezyjczyków, gdzie trafiły do rąk międzynarodowego zespołu zajmującego się katastrofą. Analiza danych zarejestrowanych przez FDR została wykonana w laboratorium w Farnborough w W. Brytanii. Nie wykryto żadnych śladów wskazujących na próbę uszkodzenia lub zmiany treści danych. Wszystkie parametry pracy zespołu napędowego są zgodne z normalnym przebiegiem lotu. Zapisy FDR i CVR kończą się nagle, o 13:20:03 UTC.


Tylna część kadłuba, z widocznymi znakami rejestracyjnymi / Zdjęcia: OVV

Większe i mniejsze elementy malezyjskiego Boeinga zostały rozrzucone na obszarze ok. 50 km2 pomiędzy miejscowościami Rozsypne i Hrabowe na wschodniej Ukrainie. Duże fragmenty przedniej części kadłuba znaleziono w okolicy Rozsypnego, 2,3 km na wschód od ostatniej pozycji samolotu zarejestrowanej przez FDR. Szczątki kabiny załogi mają wiele małych otworów i wgnieceń. Zespół śledczy nie miał możliwości dokładnego zanalizowania tych obiektów, jednak zdjęcia wskazują, że otwory i wgniecenia powstały wskutek zewnętrznego działania wielu obiektów o dużej energii.

Najwięcej fragmentów znaleziono nieopodal Hrabowego, 8,5 km od ostatniej pozycji samolotu. Były to elementy skrzydeł, silniki, podwozie główne i część kadłuba, które spłonęły po uderzeniu w ziemię. W tym samym rejonie znaleziono też fragmenty tylnej części kadłuba i usterzenia.

Rozmieszczenie fragmentów samolotu na dużej powierzchni dowodzi, że rozpadł się on w powietrzu. Po odpadnięciu przedniej części kadłuba, pozostałe fragmenty kontynuowały lot po trajektorii balistycznej, do zderzenia z ziemią. Schemat zniszczenia przedniej części kadłuba i kabiny załogi nie wskazuje, że mogło ono nastąpić w wyniku awarii samolotu, zespołu napędowego, czy instalacji pokładowych.

za TGS zabudowano przedział bojowy z mechanizmem zabezpieczająco-wykonawczym PIM. Część bojowa odłamkowo-tnąca, masa głowicy bojowej- 2,9 kg. Pocisk R-60M otrzymał pręty uranowe, masa głowicy bojowej- 3,5 kg

Po odpadnięciu przedniej części kadłuba

Odłamkowa głowica bojowa o masie 70 kg detonowana przez adaptatywny radiozapalnik, strefa rażenia ma promień 17 m.

Szczątki kabiny załogi mają wiele małych otworów i wgnieceń. Zespół śledczy nie miał możliwości dokładnego zanalizowania tych obiektów, jednak zdjęcia wskazują, że otwory i wgniecenia powstały wskutek zewnętrznego działania wielu obiektów o dużej energii.

Na dodatek stwierdzono na części elementów wraku ślady po przestrzelinach z działek pokładowych. Informacja ta pojawiła się zarówno od Holendrów jak i Malezyjczyków. Jest to widoczne na zdjęciach. Operuję wyłącznie faktami na podstawie zdjęć które również oglądałem (także w powiększeniu) i oficjalnie dostępnych i ogłoszonych informacji.

Rakiety powietrze/powietrze R-60 mogą bez problemu dosięgnąć duży samolot pasażerski lecący na wysokości 9 tys m z pułapu 8 tys m. Działko pokładowe kal 30 mm mogło by posłużyć już do "dobicia" spadającego uszkodzonego samolotu. To tylko teoria jedna z możliwych.

Panie Stary, teraz kiedy z takim wielkim trudem udało nam się w skrobać na ósmy poziom cywilizacji wschodnich, to Pan nogi za pas dajesz? Jak to tak? Ja Pana zaklinam, zostań Pan, za szablę chwytaj.

Adam Barycki