|
Zanim napiszę cokolwiek o sprawach wojskowy, to najpierw o polityce. Wbrew propagandzie, Ukraina od samego początku swego istnienia po rozpadzie ZSRR nie była państwem stabilnym. Będąc zlepkiem różnych regionów, zamieszkałych przez ludność o odmiennej mentalności, zróżnicowaną etnicznie, wymagała sporego wysiłku i rzetelności rządzących aby ten konglomerat utrzymać. Państwa sygnatariusze sławetnego memorandum tak naprawdę niczego Ukrainie nie zagwarantowali. Zależało im tylko na jak najszybszej ewakuacji broni jądrowej z Ukrainy. Memorandum o czym tu wielokrotnie pisano nie był międzynarodowym układem z prawnymi gwarancjami. To był tylko tzw. akt woli. Kuczma który to kupił i zaakceptował niczego tak naprawdę dla Ukrainy nie uzyskał. Przede wszystkim nie przeprowadzono demarkacji granic i nie zagwarantowano ich układami z państwami sąsiadującymi. Słusznie zauważył Sekretarz Generalny ONZ Ban Ki Moon, że status prawny Ukrainy ciągle jest w ramach statusu prawnego dawnego ZSRR, czyli tak jakby jej nie było. Pyskowanie na Sekretarza nie ma sensu bo on słusznie zwrócił uwagę na stan prawny państwa i kwestię demarkacji granic. Kwestia Krymu. Nikita Chruszczow (będący Ukraińcem) przykleił ni w kij ni w oko, wbrew Radzie Najwyższej ZSRR i opinii PolitBiura KC KPZR Krym do Ukrainy. Jako I-szy Sekretarz miał ogromną władzę i mógł to zrobić. Aby uniknąć wewnętrznych zadrażnień w okresie po transformacji i rozliczeniach ze stalinizmem machnięto na to ręką. W końcu to i tak był jeden Związek Radziecki który zdawało się będzie trwał wiecznie. Nikt nie przypuszczał, że ZSRR się rozpadnie i wkrótce potem WNP. Federacja Rosyjska na podstawie odrębnego układu z Ukrainą zagwarantowała sobie utrzymanie baz na Krymie płacąc za to ropą i gazem. Ponadto silne były gospodarcze powiązania Ukrainy z FR, szczególnie w dziedzinie przemysłu zbrojeniowego, zresztą bardzo korzystne dla obu stron, ale szczególnie dla Ukrainy. Dochody z tego tytułu stanowiły podstawę budżetu Ukrainy. Ponadto Ukraina będąc największym producentem broni pancernej w Europie również czerpała z tego tytułu znaczne dochody z eksportu, modernizacji i remontów sprzętu. Głównie w krajach arabskich i w Afryce, ale nie tylko. Problemem FR i Ukrainy po transformacji stali się tzw. oligarchowie, uwłaszczający się na majątku, nazwijmy to narodowym, na dzikiej prywatyzacji i rozkradaniu czego się dało. Jednak po okresie jelcynowskiej smuty Włodzimierz Putin zaczął porządkować państwo. Logik, klaps, czy WU widzą to co chcą widzieć i nie dopuszczają do siebie myśli, że Rosja się zmienia. Zaślepia ich rusofobia kierunek propagandy antyrosyjskiej którą uprawiają. Oligarchowie rosyjscy musieli się podporzadkować, zaczęli płacić podatki i łożyć na dobro państwa. Nieposłuszni wylądowali w więzieniu albo na emigracji. Poprawiła się gospodarka wzrosły płace i emerytury. Mogą o tym zaświadczyć choćby Piotrek czy Romrom, ale ich się ignoruje bo to zdrajcy i putinowska swołocz. Na Ukrainie nie zmieniało się nic. Było tylko gorzej. Rośnięcie w siłę oligarchów tworzących prywatne armie, rozkradających majątek państwowy. Powszechna korupcja. Samowola lokalnych kacyków, lekceważenie prawa, spadek realnej wartości pieniądza. Oligarchowie-gangsterzy mordujący przeciwników. Z tego wyrósł Pierwszy Majdan i Pomarańczowa Rewolucja. Ludzie mieli dość. Podwiesili się polscy i co poniektórzy politycy europejscy, z życzliwym zainteresowaniem pochylili się jak zwykle Amerykanie. Wyrośli na tym Juszczenko i Julia Timoszenko. Rychło okazało się, że to nowa ekipa złodziei która zastąpiła starą. Na dodatek Juszczenko zaczął zwracać się do tradycji skrajnego nacjonalizmu ukraińskiego; OUN/UPA i Stepana Bandery. Przegrał wybory i wyleciał z hukiem, a Julia wylądowała w więzieniu. Oczywiście nad Juszczenką Europa i świat pochylili się z troską (wylądowal w USA gdzie bryluje i ma się dobrze podobnie jak jego kumpel też przestępca Saakaszwili), w obronie Julii zatrzęsła się cała UE, głównie Niemcy. Nie będę się co do nich dalej rozwodził. Jaki koń jest każdy widzi. Janukowycz był legalnie wybranym prezydentem. Obserwatorzy OBWE i UE, nawet przedstawiciele USA nie stwierdzili żadnych oszustw wyborczych. Czy był oligarchą zapewne, ale nie największym i nie najgroźniejszym. Co ważne odchodził od tradycji nacjonalistycznych wzniecanych przez Juszczenkę. Był przyjacielski wobec Polski w przeciwieństwie do Juszczenki. W tym czasie Polska zawarła wiele korzystnych umów gospodarczych z Ukrainą w przeciwieństwie do Juszczenki u którego kończyło się na słownych deklaracjach i obnoszeniu się z przyjaźnią wobec braci Kaczyńskich (znamienne). Polacy ukraińscy w czasie prezydentury Janukowycza sporo zyskali. Regulowano sporne kwestie m.in. w zakresie kultury, językowe i szkolnictwa także praw obywatelskich. Dobre były stosunki i wymiana towarowa z FR. Kłamstwem jest ze strony Prawego Sektora ogłoszenie Janukowycza największym złodziejem na Ukrainie. Kłamstwo to jest z upodobaniem powtarzane przez niektórych uczestników Forum np. klapsa. Czy było na Ukrainie wspaniale? Ależ skąd. Problemy jak zadra tkwiły dalej i uwierały. Zaczynem stała się próba rozpoczęcia procesu akcesyjnego do UE. Koniec cz. I-ej.
_________________ Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam
|