forum.nie.com.pl

Taa . .. a z drugiej strony widzimy karne, o nadzwyczaj wysokiej kulturze osobistej, ideologicznie jednolite, niosące na sztandarach demokrację i prawa człowieka wojska "Wielkiej UKRAINY".
Panie Zadowolony, ... albo do wszystkich. Panowie dajmy sobie spokój z taką dyskusją.

Jednym zdaniem ( dla tych, którzy nie zrozumieli ) : "ruskie czołgi" to synonim - "koniec z mordowaniem bezbronnych".

Gdyby i tutaj Rosja zamknęła oczy, droga na oścież zostałaby otwarta : to w Waszyngtonie decydujemy kto ma żyć, kto zginąć, kto na nas pracować.

Dlaczego?

Lubię tę technikę zaprzeczenia, tylko co z tego skoro jest nieskuteczna. Te pojazdy nie były używane przez armię Ukrainy, więc tą drogą powstańcy nie mogli ich zdobyć. Jeśli było inaczej, proszę o zdjęcia lub inne materiały które to potwierdzą bo na razie nie ma niczego oprócz twoich zapewnień, a te nie są zbyt przekonujące.

Historia i sfałszowana historia. Interesujący paradoks i studium filozoficzne. Mam pomysł. Może zacznijmy od prawdy aby supły tych historycznych fałszów czy fałszów w historii rozwikłać. Wiem, że na Starym Kontynencie wraca się do sześciu pokoleń wstecz, ale zajmijmy się może najnowszą historia, bo w tym spektakularnym przemarszu przez wieki trudno o prawdę historyczna.

Historia i sfałszowana historia. Interesujący paradoks i studium filozoficzne. Mam pomysł. Może zacznijmy od prawdy aby supły tych historycznych fałszów czy fałszów w historii rozwikłać. Wiem, że na Starym Kontynencie wraca się do sześciu pokoleń wstecz, ale zajmijmy się może najnowszą historia, bo w tym spektakularnym przemarszu przez wieki trudno o prawdę historyczna.

Wolna Ukraino Sorry, za smiech ale Twoj nick roklada mnie na dechy. Ani ona "wolna", ani Ukraina. Czy wolnym, niezaleznym i suwerennym mozna nazywac kraj, ktorego prezydent od 2006 roku siedzi w waszyngtonskiej kieszeni http://scgnews.com/leaked-documents-ukr ... department ( tlumaczenie w j.polskim: http://memnon.neon24.pl/post/112672,por ... -od-2006-r ) oraz jako oligarcha przede wszystkim dba o wlasny interes? Czy w wolnym kraju najwazniejsze teki w parlamencie obejmuja agenci innej narodowosci? Ta Ukroamerykanka, jako minister finansow szybciutko "sprywatyzuje", to co trzeba na Ukrainie , a wydupczone spoleczenstwo pusci w skarpetkach. Wtedy, to bedzie prawdziwa wolnosc

Jaresko to obywatelka USA, która od 2 grudnia stała się obywatelką Ukrainy. Jest córką wojennych ukraińskich emigrantów z Chicago. Ukończyła księgowość na chicagowskim Uniwersytecie DePaul i administrację publiczną na Uniwersytecie Harvarda. Pracowała w Departamencie Stanu USA, a potem w amerykańskiej ambasadzie w Kijowie. Ale ze stolicą Ukrainy postanowiła związać się na dłużej. Na początku lat 90. rozpoczęła działalność w funduszu inwestującym w małe i średnie ukraińskie firmy funkcjonującym dzięki rządowej Agencji Rozwoju Międzynarodowego USA – Western NIS Enterprise Fund (WNISEF). W 2001 roku została jego szefową.

To umożliwiło jej stworzenie pierwszego prywatnego funduszu inwestycyjnego na Ukrainie – Horizon Capital. - Dziś to jest fundusz zarządzający private equity, a ja jestem jego dyrektorem i jednym z założycieli. Zarządza on trzema funduszami – rządowym na podstawie kontraktu (WNISEF – przyp. red.) i dwoma innymi o wartości 600 mln dolarów – mówiła w zeszłym roku w wywiadzie dla „Kyiv Weekly”. Z władzami amerykańskimi pozostała więc związana długo po zakończeniu misji dyplomatycznej. Rzeczniczka Departamentu Stanu Marie Harf zapytana w tym tygodniu o to, czy rząd USA ma coś wspólnego z nominacją Jaresko, zaprzeczyła. „To jest wybór Ukraińców i ich wybranych w drodze wyborów reprezentantów. To ich decyzja. Oczywiście ta sprawa nas nie dotyczy”. Jaresko, czy raczej od niedawna Jareśko, zajmie się przede wszystkim rozmowami z MFW i innymi wierzycielami na temat pomocy i reform.

Co osiagnela Ukraina przez 23 lat otrzymanej niepodleglosci?

Artykul pochodzi z 2011r., wiec dane statystyczne w obecnej sytuacji sa jeszcze gorsze.

"Nasz wschodni sąsiad po dwóch dekadach przemian cierpi na rozdwojenie wszystkiego.
20 lat temu jako dziennikarz „NIE” stałem w Kijowie przed budynkiem parlamentu razem z wielotysięcznym tłumem żądającym ogłoszenia niepodległości Ukrainy. Tłum jak to tłum, krzyczał wtedy precz! i niech ży je!, śpiewał, płakał i śmiał się na przemian. Ci, których wtedy pytałem o najbliższą przyszłość, odpowiadali, że za 2–3lata Ukraina będzie opływać w dostatki. O, tak zażywiom – kreślili linie powyżej głowy. – Tylko odMoskali się oderwiemy i będziecie do nas przyjeżdżać do pracy, bo będziemy bogaci.

24 sierpnia 1991 r. Ukraina stała się niepodległym państwem, demonstranci mogli wrócić do domów. Po 20 latach sprawdzam, co z tego wyszło.

Na głównej ulicy miasta Chreszczatyku rozłożyły się wprost na chodniku 2 obozy: zwolenników i przeciwników aresztowanej byłej premier Julii Tymoszenko. Zwolennicy żądają jej uwolnienia i nazywają Janukowycza łobuzem, przeciwnicy żądają przykładnego ukarania Tymoszenko i nazywają ją złodziejką. Oddzielone od siebie o kilkanaście metrów walczą wyłącznie na decybele. Ryk taki, że w promieniu 100 metrów nie słychać myśli. I tak od świtu do zmroku, bez przerwy. Przemówienia egzaltowanym głosem na przemian z patriotycznymi pieśniami. Ludzie przechodzą obok obojętnie. Nie tracą czasu na kibicowanie politykom. Życie jest zbyt ciężkie.

Rozczarowani

23 procent Ukraińców stara się nie myśleć o jutrzejszym dniu, tylko 39 procent ma nadzieję na lepszy poziom życia (w1994 r. 52 procent), za to 28 procent oczekuje znaczącego pogorszenia sytuacji (w1994 – 20,3 procent). Żyje się trudno. Gdzie się podziały marzenia sprzed 20 lat?

– Nie spełniły się – potwierdza Eduard Rachimkułow, zastępca dyrektora amerykańskiego programu wspierania demokracji parlamentarnej.

20 lat temu głodował wraz z innymi studentami z niepodległościowymi hasłami. Dziś próbuje odpowiedzieć, dlaczego najpierw trwała walka polityczna o wpływy między parlamentem a prezydentem, potem prezydent Kuczma, by wzmocnić swoją władzę, oparł się na oligarchach, zezwalając na dziką, grabieżczą prywatyzację, na której wyrosły fortuny ukraińskich miliarderów, a która w nędzę wtrąciła miliony ludzi. – To było 20 lat nieustających rozczarowań – dodaje.

– Nie spełniły się – mówi Wołodymyr Kryżeniwskij, pierwszy ambasador niepodległej Ukrainy w Rosji, dziś poseł. – Wiedziałem, że będzie ciężko, gdy kolega zaraz po ogłoszeniu deklaracji niepodległości proponował, że załatwi mi kredyt w banku, za który kupię dolary, a sam kredyt błyskawicznie straci na wartości, bo będzie szalała inflacja. I dziwił się, czemu odmówiłem. Takie było i takie jest myślenie. Nie może być dobrze.

– Nie spełniły się – uważa Lewko Łukjanienko, legenda ukraińskiej opozycji."

http://nie.com.pl/archiwum/miny-ukrainy/

A ten pan, to chyba jakis jasnowidz

"Będzie rewolucja – uważa Rachimkułow. Jak w komputerowej grze „Cywilizacja”:gdy już nie ma wyjścia, wciskamy przycisk „rewolucja”i wtedy wszystko musi się zmienić. Niestety, nikt nie da gwarancji, czy na lepsze.

Polska ma z Ukrainą problem myślowy. Niemożliwe, żebyśmy nie zdawali sobie sprawy, jak tam naprawdę wygląda sytuacja, a jednak polscy politycy od lat zapewniają, że jest pysznie iUkraina gotowa jest do nowoczesnych wyzwań. Dobrą tego ilustracją była histeria wokół pomarańczowej rewolucji w 2004 r. Wszyscy w Polsce chodzili na pomarańczowo, a naMajdanie Nizezależnosti meldowali się karnie politycy od lewa do prawa. Problem tylko w tym, że ich wsparcie miało słabo skrywany antyrosyjski charakter. Jednocześnie nie rozumieli, że podział na „niebieskich”(PartiaRegionów Janukowycza) i „pomarańczowych” (Juszczenko)dzieli Ukrainę na niemal równe dwie części. Popierając jednych, Polska stawia się w opozycji do drugich i udaje, że szarpana ku zjednoczonej Europie przetnie pępowinę łączącą ją z Rosją. Po 7 latach w dalszym ciągu nie zauważamy, że Ukraina wciąż jest chora. Polska nigdy nie mogła i nie umiała jej pomóc, a Unia Europejska ma inne zmartwienia, na których łagodzenie brak pieniędzy?"

Filmy na YT , to nie dowod. Sorki...zapomnialam, ze jest to ulubiona forma przedstawiania "dowodow" przez SBU. Swietne produkcje filmowe prod...tfuuu preparuja sluzby bezpieczenstwa Ukrainy. Powinni w tym roku zostac nominowani do Oskara Szczegolnie w kategorii montaz

NATO i UE pomagaja rzadowi w Kijowie. Pentagon i CIA dostarczaja im dane wywiadowcze, instrukcje, kase i nie tylko. Maja nawet gustowna siedzibe w Kijowie, a od czasu do czasu wizytuje ich sam Boss. Amerykanskie najemniki i inne psy wojny przelewaja krew za "wolna" Ukraine ...albo za dolary Poroszenko wydal rozkaz do mordowania wlasnych obywateli, tylko dlatego, ze nie spodobal im sie banderowski kurs obrany przez kijowskie marionetki.

Czy w takiej sytuacji FR nie ma prawa pomagac Noworosji? Obywatelom, ktorzy maja rosyjskie korzenie, a Bandere slusznie uwazaja za zbrodniarza? Czy Kreml ma pozwolic na bombardowanie osiedli mieszkalnych, szkol, przedszkoli? To sa te europejskie wartosci made in Kijow?

Masz racje. Nasi adwersarze najpierw powinni dokladnie poznac historie. Tylko nie te sfalszowana, wypaczona i wybielona przez aktualne wladze Ukrainy.

Prosze!

http://w.kki.com.pl/pioinf/przemysl/dzi ... raina.html

Bardzo często autorzy ukraińscy opisując wydarzenia dotyczące okresu IX-XIV wieku nieustannie używają terminu "Ukraina" dla oznaczenia rozległego terytorium południowo-wschodniej Europy, a ludność tego kraju nazywają "narodem ukraińskim". Jednak analizując dawne teksty źródłowe można stwierdzić, że wówczas w języku słowiańskim ukraina oznaczała jedynie ziemię pograniczną, kresową, poszczególnych państw. Stąd i Kijów, i Polska, i Halicz, i Psków, i Połock, i Moskwa, i inne księstwa miały swoją ukrainę, czyli że był to rzeczownik pospolity, nie zaś własny. W tym kontekście ukraina to jak podaje Zygmunt Gloger: "każda ziemia na kraju czyli na krańcu, u granicy, u kraju państwa położona." Termin ukraina,jeśli chodzi o część południową wschodniej Europy , po XIII wieku na długo znika ze źródeł. Imieniem własnym staje się dopiero na przełomie XVI—XVII stulecia; oznaczać będzie wtedy jedynie województwa kijowskie, bracławskie, czernihowskie, które to ziemie w XVII wieku stanowiły kresy państwa polsko-litewskiego. Jednak nawet wtedy nazwa "Ukraina" nie stała się urzędową a jedynie nazwą o charakterze topograficzno-geograficznym i nie oznaczała nic więcej jak tylko część ziem ówczesnej Rzeczypospolitej jak Mazowsze czy Pokucie. Tak więc wbrew temu co nieraz twierdzi ukraińska propaganda, historycznie ani Podole, ani Wołyń, ani ziemia halicko-lwowska, ani tym bardziej przemyska nigdy mianem Ukrainy nie były objęte. Przyjmując za punkt wyjścia trafny pogląd sformułowany przez D.Doroszenkę (Narys istoriji Ukrajiny - 1932 r.) o tym, że - "rozstrzygające znaczenie dla nazwania tak lub inaczej jakiegoś narodu musi mieć to jak on sam siebie nazywa i jak chce być nazywany", oraz analizując żródła historyczne można stwierdzić, że aż do przełomu XVI-XVII stulecia nie istniała Ukraina jako imię własne czy pojęcie geograficzne i nie istniał naród ukraiński. Naród ten uformował się w czasach daleko późniejszych. Ponadto faktem jest, że żadna część ludności obrządku wschodniego zamieszkała na omawianych terenach nigdy, przez cały ciąg dziejów (aż do XX w.) nie nazywała siebie, ani nie była określana przez sąsiadów mianem ukraińskiej. Źródła uważają ją stale za Ruś, albo określają nazwami grodów (Haliczanie, Włodzimiercy itp.). Określenie "naród ukraiński" zostało po raz pierwszy wprowadzone do historiografii dopiero na przełomie XIX i XX wieku przez ukraińskiego historyka, wolnomularza, polityka i "wychowańca rosyjskiej szkoły antypolskiej" M.Hruszewskiego. Wbrew prawdzie historycznej a wyłącznie ze względów politycznych ujął on w jedną całość historyczną rozproszone i różnorodne dzieje tej grupy ludów słowiańskich, które zostały podbite przez Rurykowiczów i nazwał obszary środkowego Podnieprza, Wołynia, Podola i halickiego Podkarpacia „Ukrainą", zaś różnorodne ludy je zamieszkujące — „narodem ukraińskim" . Jak zauważał jeszcze w początkach XX wieku F.R.Gawroński: "Znikła już z prasy prastara Ruś, a zjawiła się hałaśliwa i niespokojna, jakaś neokozacka „Ukraina", jako nomenklatura agitacyjna." Nie oznacza to, że dzisiejszym Ukraińcom odmawia się prawa do jakiejkolwiek części politycznego czy kulturalnego dziedzictwa dawnej Rusi. Oznacza jedynie to, że należy posługiwac się terminami współczesnymi danej epoce i nie przenosić dzisiejszych pojęć na czasy, kiedy te pojęcia nie istniały, lub kiedy zawierały treść odmienną od dzisiejszej.

http://w.kki.com.pl/pioinf/przemysl/dzi ... dudka2.jpg

http://w.kki.com.pl/pioinf/przemysl/dzi ... aina4.html

http://w.kki.com.pl/pioinf/przemysl/dzi ... aina3.html

Zachodnia Ukraina http://w.kki.com.pl/pioinf/przemysl/dzi ... _zach.html

P.S. Cos ucichly glosy wychwalajace rzady "wolnej" Ukrainy? A ja sie dopiero rozgrzewam

To nie żadne zaprzeczenie.
Powiem więcej, chciałbym, żebyś miał rację.
Problem polega na tym,że nie potrafisz wykazać, że pojazdy pokazane na zdjęciu:
1. Należą do powstańców,
2. Zostały przysłane z Rosji,
3. Zdjęcie zostało zrobione w Donbasie.
4. Że zdjęcie w ogóle przedstawia powstańców.
Poprosiłem grzecznie o dowody, a ty mi nawijasz o zaprzeczeniu.
Ja chcę ci wierzyć, ponieważ uważam, że Rosja ma zasrany obowiązek pomagać powstańcom.

Do tej pory, nawet jeśli to robi, to robi to w stopniu co najmniej niedostatecznym.
Tak więc, proszę o bardziej wiarygodne dowodu, a nie nieudolne wytwory wyobraźni pracowników SBU.

Taa ... po co wynajmować jak można pokojowo zająć, zakrecić kurek od gazu ...