Kapelan pojechał wioskowemu głupkowi.
"Sprzedawca dymu" - dośc trafnie scharakteryzował Antosia.
Jak na osobę duchowną, której wiary w moc sprawczą sił nadprzyrodzonych podważać nie wypada, słowa bp. Guzdka zabrzmiały jak apel racjonalisty, wsparty nawet cytatem z papieża: „Papież Franciszek podczas ubiegłorocznych Światowych Dni Młodzieży
przestrzegał przed »sprzedawcami dymu«. Przestrzegał przed tymi, którzy »sprzedają« fałszywe iluzje, czarują słowem, nie myśląc o konsekwencjach. Słowem: pozbawionym czynów można budować rzeczywistość, ale tylko na krótki czas”.
Przypomniał też żołnierzykom, co ważne:
„Musicie być wolni! Nie możecie ulec postawie wyrażonej słowami: byle tylko przetrwać i nie narazić się nikomu. Zbigniew Herbert w niezwykle trafny sposób przestrzegał przed »epidemią instynktu samozachowawczego« i udziałem w »przyspieszonych kursach padania na kolana«”. Cytat ze współczesnego polskiego wieszcza zabrzmiał wyjątkowo boleśnie w sytuacji, kiedy kilka miesięcy temu z armii odeszli – lub ich usunięto – wysocy rangą oficerowie, generałowie nawet, odmawiający podporządkowania się w stu procentach wizji politycznego kierownictwa. Kiedy mowa jest – i widać to w statystykach – o fali przyspieszonych awansów. Kiedy w wyniku konfliktu instytucji i osób zablokowane są bezterminowo nominacje generalskie.
„Musicie być ludźmi o prawych sumieniach! Możecie stracić wszystko, co można kupić za pieniądze, ale nie pozwólcie na utratę tego, czego za żadne pieniądze kupić się nie da – spokoju sumienia. Prawe sumienie jest bowiem przymiotem ludzi szlachetnych i wolnych” – zachęcał biskup polowy, by za chwilę uderzyć najmocniej. – „Musicie być mocni! Waszym zadaniem jest myśleć i mówić prawdę, zawsze w trosce o wzmocnienie siły armii. Trzeba mieć odwagę, jeśli przyjdzie taka godzina, aby powiedzieć wielkie TAK albo wielkie NIE”.
Echo tego NIE niosło się po Katedrze Polowej długie sekundy. A jeśli wierzyć słuchaczom tej homilii, zapadło w ich serca na zawsze. Biskup Guzdek za chwilę ustawił im moralną busolę na sprawy oczywiste: „Nigdy nie pytajmy: czego żądają ode mnie okoliczności? Ale: czego żąda ode mnie ojczyzna, jej dobro i bezpieczeństwo? Czego żąda ode mnie armia, wszak to na sztandar Wojska Polskiego składałem przysięgę?”. Oficerowie słuchający tego kazania, z którymi rozmawiałem, nie byli bynajmniej w szoku, po prostu przypomnieli sobie „oczywistą oczywistość”
http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka ... a-mon.read
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
