forum.nie.com.pl

o, złoto rdzewieje.

Właśnie tak drodzy Państwo leczymy cukrzycę.

_________________

Ano tak to właśnie wygląda..
Karmisz od małego, gnojucha, sika gdzie popadnie, jak to maluch.
Potem kaszki gotujesz, z rybką, cielenciną, wołowinką..Rośnie Ci futrzak, na piekne kocię wyrasta. Potem się tuli, zadziera ogon, trąca różowym ryjkiem i nie pozwala byś był, była smutna.
Uwala się z Tobą na wyrku, mruczy do snu, mokrym, różowym nosem, tryka w ucho, nos, usta.
Jedziesz do sklepu, czy gdzieś tam, czeka kocisko pod drzwiami. Nawet zakupów nie rozpakujesz tak zwyczajnie, bo kocisko szaleje, żeś wrócił i pomaga.
Obiad gotujesz, siedzi na stole i patrzy. Gary myjesz, siada obok zlewu i też jest. Prąd naprawiasz, grzebiesz w aucie, pod maską, kot jest z tobą.

Jestem zła na Ciebie.
Bo muszę płakać.
To moje wielkie szczęście grzeje się właśnie pod grzejnikiem
i nijak nie mogę sobie wyobrazić jej odejścia..

_________________
Nie bierzcie życia tak poważnie i tak nie wyjdziecie z niego żywi.

Nie bądż...ja od dziecka jak ten dr Dolittle jestem, byłam jednak głupia i nie zostałam weterynarzem, a powinnam.
Nic to, nie płacz, a ciesz się tym, co było Ci dane, min. tym wszystkim co opisałam.
Kiedy odszedł mój pierwszy, samodzielny pies, Tito mu było, wpadłam w rozpacz, czarną taką, ryczałam, w deprechę popadłam, kumpela mi wtedy powiedziała, Moniś, weż jakiegoś szczeniaka, kundla.. Boże, jak ją wtedy zjebałam, toż to zdrada będzie, żaden pies nie zastąpi Tita. 3 dni po śmierci mojego psa, przyniosła mi szczeniaka. Taki to był kundelek, duży, ale bezrasowy. Nie chciałam go, ale ona go zostawiła i wyszła.
Piszczał, sikał, no ofiara losu, że historia. Po kilku dniach wzięłam to to gównieko do wyra, i został w nim.
Miała rację, żaden pies, kot, nie zastąpi nam pupila który odszedł, ale też zasługuje na pokochanie. Będzie inny, ale równie cudowny.
Jesli Twoja kotka odejdzie, nie miej hamulców, przygarnij kolejne kocię.. I to szybko.
To nie zdrada.

Pierwsze,dzięki za wsparcie.
Drugie,jak mówi Szymborska,
w pewnym wieku nie można robić tego kotu.
Choć przyszłość mało jest znana,kto wie..
Dzięki.

_________________
Nie bierzcie życia tak poważnie i tak nie wyjdziecie z niego żywi.

Ano własnie. Psu też nie.
Dlatego, kiedy umarła nasza Betunia, świadomie zdecydowaliśmy, że nie przygarniemy juz następnego,
bo zbyt małe jest prawdopodobieństwo, ze zdążymy go wychować.
Są z nami jeszcze 2 koty, ale one są już dorosłe, 12 i 13 lat.
Mają większe szanse, że nie zostaną sierotami.

Najpierw dają głupiego Jasia i wyszedł Pan Barycki na spalony sierpniowym słońcem trawnik i hasała jeszcze Wegusia pomiędzy suchymi kłosami, jeszcze do niej mówi, a ona już spała. Położył ją na stół, chciał z niej powyciągać suche kłosy, jeden mu został do dzisiaj.

Pan Żeleński by się nie powstydził. poryczałem z rana.

Niesamowite:
W Baryckim tli się jakiś pierwiastek człowieczeństwa.
Dobre i to.........