|
Oj już się Pan nie gniewa, spokojnie, mały klaps jeszcze nikomu nie zaszkodził. (Trolla nie dotyczy, póki co nie mam zamiaru zakutego łba odblokowywać.)
Wszyscy jesteśmy braćmi i siostrami. Bo mieliśmy wspólnych przodków. Zaledwie sześćset, góra tysiąc lat temu żyli wspólni przodkowie wszystkich dzisiejszych Europejczyków. Karol Wielki był więc na swój sposób dziadkiem każdego z nas. Tak twierdzi Adam Rutherford, brytyjski genetyk, w książce „Krótka historia wszystkich ludzi, którzy kiedykolwiek żyli. Opowieści zapisane w naszych genach”. Gdybyśmy natomiast cofnęli się w czasie o 3,6 tys. lat, natknęlibyśmy się na najbliższych wspólnych przodków wszystkich żyjących dziś ludzi. Tak mówi genetyka i matematyka.
Biologicznie rzecz biorąc, wszyscy żyjący dziś na świecie ludzie należą do jednego gatunku (z niewielkimi domieszkami) – Homo sapiens. Dzielimy ze sobą aż 99,9 proc. DNA. Ta jedna tysięczna, która nas różni, nie przeszkadza, byśmy łącząc się, mieli płodne potomstwo. Z szympansem dzielimy 98,4 proc. genomu. To dużo, lecz za mało, by oba gatunki mogły się połączyć.
Ludzie ewoluowali przez setki tysięcy lat, poddani tym samym prawom doboru naturalnego. Różnice kulturowe, do których przykładamy tak dużą wagę, to ledwie naskórek człowieczeństwa.
Europę, jak udowadniają genetycy, zdobyliśmy w trzech głównych falach imigracji.
Pierwsi, choć już po neandertalczykach, blisko 45 tys. lat temu przybyli tu jasnoocy i ciemno- oraz jasnoskórzy łowcy-zbieracze. Ok. 9 tys. lat temu z Bliskiego Wschodu nadciągnęła kolejna fala. To ona przyniosła Europie pierwszych rolników, którzy nie tylko uprawiali ziemię, ale także hodowali zwierzęta i jedli nabiał. Mieli jasną skórę, ciemne włosy i ciemne oczy. Ostatni pojawili się tu ludzie z kultury grobów jamowych, którzy ok. 4,5 tys. lat temu przybyli do nas z eurazjatyckich stepów. Ci pasterze, którzy okiełznali konie i posługiwali się kołem, mieli jasną skórę, ciemne oczy i byli wyżsi od wcześniejszych Europejczyków. Prawdopodobnie to oni przynieśli Europie język protoindoeuropejski. Pochodzącymi od niego językami mówi dziś aż 45 proc. ludzi na świecie.
12 tys. lat temu, kiedy na Bliskim Wschodzie wybuchała pierwsza na świecie rewolucja rolnicza, cała ludzkość, już złożona tylko z gatunku Homo sapiens, liczyła ledwie 2 mln osób. Jednak rolnictwo, które prężnie się rozpowszechniło, spychając ostatnich łowców-zbieraczy na margines świata, do czasów Cesarstwa Rzymskiego pomnożyło liczbę ludzi aż do 250 mln.
Wraz z rolnictwem pojawiły się nierówności społeczne, ponieważ po raz pierwszy od zarania dziejów człowiek produkował nadwyżki żywności, które mógł przehandlować na inne dobra. Nierówności te pogłębiła później rewolucja przemysłowa, która wybuchła, gdy liczba ludzi sięgała miliarda.
Potem poszło już z górki. W połowie XX w. było nas 3 mld, obecnie liczba ludzi na świecie sięga 7,5 mld. Pod koniec tego stulecia Ziemia może się uginać pod ciężarem 13 mld ludzi.
Trochę ponad miliard żyjących dziś ludzi to mieszkańcy Afryki (ich liczba szybko ostatnio rośnie). Reszta pochodzi od tej niewielkiej grupki, która ok. 70 tys. lat temu z Afryki wyemigrowała, zostawiając na miejscu dużą, różnorodną społeczność.
Dlatego Afrykanie są dziś najbardziej genetycznie zróżnicowaną populacją ludzką na świecie. Dla nas i innych nie-Afrykanów opuszczenie kolebki ludzkości było przejściem przez wąskie gardło ewolucji. W efekcie ludzie tej samej „rasy” genetycznie bardziej różnią się od siebie niż od ludzi innych „ras”.
Słowem – rasy nie istnieją. Istnieje tylko rasizm.
|