AGAFIA pisze:
Brawo.
Niestety bez szans na realizację, ale coś robić trzeba.
U córy w klasie (I średniej) 3 dziewczynki są w ciąży.Wychowawczyni, starsza już babeczka, na wychowawczej tłumaczy gówniarstwu, że już skoro muszą, to niech się chociaż zabezpieczają.
W programie nauczania, edukacji seksualnej brak.
Polska beznadzieja, bo skoro w szkole dzieciaki nie mogą się zaznakomić jak to robić skoro już im się tak zdarzy, że ciekawość weźmie górę, to w takim przypadku oparciem powinni być rodzice. Normalnie wydawałoby się to proste - córunia idzie do mamusi, synek do tatusia i rozmawiają. Chociaż uważam, że taka rozmowa powinna odbywać się wspólnie. Na tyle jest to poważna sprawa. Ale cóż, mamy tu kolejną barierę w pewnej części rodzin - nie do przebycia. Powszechnie panujący wstyd. A to bierze się z tego, że rodzice traktują dzieci jak maskoty, tworzą dystans. Wtedy tworzy się bariera wstydu nawet przed prostym pytaniem do rodzica a co dopiero zapytać jak się to robi żeby nie wpaść. Dziecko nie jest dla rodzica partnerem lecz czymś w rodzaju pieska do zabawy. Owszem,kochamy swojego pieska, głaskamy, kupujemy mu łakocie, ale to tylko piesek. I najbardziej popularne wyjście, odpowiedź - rodzic do dziecka - a ić bo jak cie!