forum.nie.com.pl

Political fiction czy rzeczywistość polityczna. Rannych ponad 500 osób. Po takiej lekcji nawet obojętny stanie się zwolennikiem niepodległości. Madryt dał „lekcje”. W czasie „przerwy” Katalończycy zrobią krok do przodu, czyli ogłoszą niepodległość. Dostali pałą za marzenia, kulą gumową za Katalonię.
Ludzie ubrani w policyjnie mundury siekierami rozbijają szyby w drzwiach budynków publicznych… Im podobni, podbiegają do ludzi unoszących ręce, w geście poddawania się, i wyszarpują ich z grupy, ciągnąc w nieznanym kierunku… Inni, blokują dostępu do budynków publicznych, szpalery mundurowych przegradzają ulice nie pozwalając się przemieszczać ludziom po mieście, dla odmiany, kiedy taką taktykę przejmują cywile i przegradzają żywym murem ulice, mundurowi nawalają ich pałkami jakby chodziło, co najmniej o chuliganów, którzy zabraniają mundurowym dojścia do ofiar trzęsienia ziemi, jeśli pałki są nieskuteczne mundurowi strzelają kulami, na razie gumowymi, mnogość sił poniewierających ludźmi, każde podejrzewać, że dzieje się coś nadzwyczajnego…
Doświadczeni ostatnimi wydarzeniami, możemy podejrzewać, że doszło do jakiegoś zamachu terrorystycznego, choć przyglądając się potencjalnym ofiarom, nie widzimy w ich oczach strachu, uśmiechy znikają z ich twarzy tylko wtedy, kiedy pojawiają się ludzie w mundurach… Wynoszeni przez mundurowych nie krzyczą, nie opierają się, ale także nie ułatwiają im działań, pozostali w grupie czasami krzyczą w ramach protestu, kiedy ich współtowarzysza mundurowi prowadzą w niewiadomym kierunku, ale nie jest to histeria, ani rozpacz, ani bezsilność, ale spolegliwe poddawanie się owym mundurowym, a pozostali jakby czekali na swoją kolej — do mundurowych lub wejścia do budynku, przed, którym się zebrali, a nad wszystkim krążą helikoptery, dla postronnego widza, który siedzi przed ekranem telewizora i nie rozumie, o co idzie.
(...)
Zaczynasz szukać, a nie czując się polityczno – geograficznym idiotą, wyczuwasz trudność i problem z umiejscowieniem na mapie tego wydarzenia, wszystko wkoło: budynki, ulice, ubiór ludzi i flagi w ich rękach podpowiadają, że to nie tzw. kraj trzeciego świata, lica nie azjatyckie, nie afrykańskie, nie południowo amerykańskie i konstatujesz, że została Ci tylko Europa, a jeśli Europa to, do kogo należy flaga: cztery czerwone pręgi na złotym tle i niebieski trójkąt z białą gwiazdą po lewej stronie … Katalonia … tak to flaga pro-niepodległościowa Katalonii.
Okazuje się, że wszystkie wolności obywatelskie mają swoją wartość, nadają się na sztandary i tak chętnie są przedstawiane jako cel dla wszystkich na świecie, i są gloryfikowane, kiedy nie chcesz z nich korzystać, bo kiedy to czynisz, to cały ten demokratyczny domek z kart rozpada się, a wierzący w jego istnienie wychodzą na idiotów, którzy zamiast poruszać się wyznaczonymi ścieżkami, zaczynają „pozbawieni wyobraźni” kreować rzeczywistość, do której kreowania nie mają podstawowego prawa, które jest nadrzędne względem wszystkich innych praw tj. praw do użycia totalnej siły.
Wolność wyrażania poglądów w europejskiej demokracji kończy się tam, gdzie zaczynają się interesy wpływowych grup nacisku, możemy, zatem demonstrować przeciwko aborcji lub za aborcją, przeciwko stosowaniu prezerwatywy lub za jej stosowaniem, za sankcjonowaniem związków jednopłciowych lub przeciw, za pedofilią bądź przeciw, za islamizacją bądź przeciw islamizacji, za imigrantami bądź przeciw, możemy także demonstrować przeciwko państwom i ich przywódcom, którzy są na liście do zwalczania przez demokrację europejsko-amerykańską, i to chyba wszystko, bowiem dopuszczanie do demonstracji w sprawie: TTIP, CETA i ACTA to sposób na pozyskanie wiedzy, czego opinia społeczna nie chce i co należy przed nią ukryć albo znaleźć sposobu jak ominąć to, co w sposób „globalny” trudno wprowadzić i jeśli, jeszcze ktoś ma wątpliwości, co do poziomu europejskiej demokracji, to albo ma mentalność „leminga” albo zwykle wszystko mu „wisi”, i jeden i drugi będzie mógł żyć w poczuciu swojej wyższości nad pozostałym do czasu, aż go „powieszą”, ale wtedy zwykle bywa za późno.

Katalończycy nie chcieli iść drogą Basków i postanowili skorzystać z prawa, uwierzyli, że ono jest panaceum na wszystkie problemy w cywilizowanym świecie, a zostali potraktowani jak Baskowie, na razie pałami i kulami gumowymi, a jak zajdzie potrzeba to kule gumowe można zamienić na bardziej skuteczne.

Dziennikarze wskazywali, że ostatnie wydarzenia w Katalonii, takie jak aresztowania separatystycznych polityków czy konfiskata dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia referendum w sprawie niepodległości tego regionu powinny wzbudzić zaniepokojenie Komisji - zwłaszcza jeśli idzie o przestrzeganie przez Madryt standardów demokratycznych. Pytali również, czy nie jest to właściwa okazja, by rozważyć wobec Madrytu zastosowanie artykułu 7 - tego samego, którego użycie KE rozważa w sprawie naruszenia praworządności i naruszenia prawa unijnego wobec Polski.

Na wszystkie te uwagi rzecznik KE odpowiadał niezmiennie, że Komisja w pełni respektuje konstytucję Hiszpanii, tak jak i wszystkie konstytucje państw członkowskich.

Nie dołączam, pewnie dlatego tak upierdliwie się do moich postów przyklejają.