forum.nie.com.pl

Stefan wrócił do domu pijany. Zawsze tak wracał w okolicach 9-go lub 10-go każdego miesiąca kiedy to jego pracodawca wspaniałomyślnie przelewał na jego konto pensje. W progu jak zwykle przywitała go żona. Po 30-tu latach małżeństwa wyzwiska spływały po nim jak po kaczce. Ojciec przestrzegał go przed ślubem - "Mogłem tyle w życiu osiągnąć a ożeniłem się z twoją matką. Nie popełnij mego błędu synu i zostań kawalerem do końca życia. Małżeństwo to pasmo upokorzeń. No i teściowa - zło wcielone". Nie zwracając uwagi na zawodzenie małżonki Stefan szybko przemknął przez przedpokój i wszedł do pokoju córki Hiacynty. Dziewczynka na szczęście spała i nie słyszała jak jej matka znęca się nad tatusiem. Stefan podszedł do biurka. Sięgnął do kieszeni spodni i wyciągnął garść monet, które wrzucił do stojącej na biurku skarbonki-świnki. "Pełna" - pomyślał Stefan - "córka się ucieszy".

_________________
Idźcie przez zboże, we wsi Moskal stoi!!!

[quote="ryba"jest nienasycona, jak gadająca vagina o poranku,([/quote]

O nienasyceniu waginy, to Ty akurat Globalna eureki nie odkryłaś.
Większość z nas tutej piszących,
ze zwieszona głową,
ramionami podparłszy się szeroko,
w mozole kurwa,
kapiąc z pyska śliną i potem z czoła nadaremno,
usiłowalim przez wiele nocy,
dni i poranków,
wieczorów a nawet kurwa, w samo południe, rzeczoną waginę nasycić.

Sięgaliśmy swym jestestwem najgłębiej położonych organów, nerek, serca a nawet dudniąc głucho w spód płuc dyszących i ni chuja!

ZAISTE, HORNET!
Jest to orka na ugorze połączona z pracą Syzyfa...
Wieczny paradox: im więcej jebiesz tym bardziej ona, ta vagina, jest niedojebana...

Wyszedł był Stefan po upojnej nocy Na próg domostwa aby wypić 3 kawę i ocenić pogodę a tu nagle jak nie puści wiatrów że aż strzecha z obory spadła. Tom se kur.. narobił skąd ja teraz strzechę wezmę jak dopiero grudzień?

_________________

Nieopodal kniei stała owa chata, gdy Stefan puszczał wiatry wszystkim się zdawało, że Stefan puszcza jeszcze, a to echo grało. Wysłuchawszy wiatrowej arcydzieła sztuki, powtarzały je dęby dębom, bukom buki. Ile drzew, tyle trąb znalazło się w boru, jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru i szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza, coraz cichsza i coraz czystsza, doskonalsza, aż znikła gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu. A Stefan dmie znowu: jakby w brzuchu były setne brzuchy, słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, chłopów we wsi i psiarni; aż Stefan do dołu zniżył kubek z kawą i tryumfu hymn we wrzątek uderzył, aż kawa buchał pianą. Umilkły chłopy, stały baby zadziwione mocą, czystością, cudowną harmoniją aromatu kawy.

Adam Barycki

Niech bedzie pochwalony Panie Sfiniak !

JaK tak dalej pojdzie to na spolke z Baryckim dostaniecie Nobla literackiego. Przyczepice se na piersi i wyjdziecie na wschod
AMEN

Jakby nie to że w komitecie noblowskim są Żydy to dawno by st i barycki Nobla dostały pomyślał Stefan.

_________________

Gdyby te wszystkie teksty pana prosiaka zebrać w w jednym miejscu, wyszłabay najwspanialsza powieść wszech czasów Nie ma tu lepszego. No może pan Barycki ale ten to raczej nowele miałby na sumieniu.

Ta kawa co w nozdrzach wzbierała rozkoszą
W prawicy - jedynej - wzbierała rokoszą
Bo jak może tak pachnieć w Inernie kawa!
Gdy Kaczyńskim umkła ta chwili sława...[/quote]

Tylko w gumiokach przy betoniarce poeta
zostac mozna.

Przepraszam Wieśniacy? A cóż Wy, na Boga, robicie ze swym bydłem w tym poczytnym wątku?
Proszę mi natychmiast, bat precz odrzuciwszy, wypierdalać stąd z tym chlewem, pókim dobry!

Jak można z taką ordynarną mordą wleźć na salony ,kurwasz?

Żeby tu bywać, trzeba mieć subtelną twarz poety, władać prozą jak Szczerbcem, wiedzieć, że forów a nie for, ekwilibrystycznym być w epistolografii, koniugacji, fleksji kurwa, składni i interkurwapunkcji.
Dlatego wierzę głęboko, że Obaj jesteście tu jedynie przejazdem