forum.nie.com.pl

Według niego chodzi tu o czterech posiadających także obywatelstwo marokańskie mężczyzn, którzy przyłączyli się w Syrii do zbrojnych ugrupowań takich jak Państwo Islamskie. Uznano ich jednocześnie za niepożądanych cudzoziemców co oznacza, że nie mogą już legalnie wjechać do Holandii ani do żadnego innego państwa strefy Schengen.

Nowa ustawa przewiduje możliwość pozbawienia obywatelstwa również takich osób, wobec których nie zapadł wyrok skazujący w postępowaniu karnym. Odpowiednia decyzja musi być jednak zawsze sprawdzona przez sędziego. Obowiązywanie ustawy rozciąga się wyłącznie na posiadaczy także innego obok holenderskiego obywatelstwa.

Potwierdzają to nauczyciele, domy rodzinne, pracownicy socjalni, policjanci, lekarze i dentyści na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat.
Jak podaje Krajowa Rada Lekarzy:
– Liczba spraw prowadzonych przez Szwedzką Radę Migracji: 7898
– Liczba oświadczeń o małoletności wysłanych do Szwedzkiej Rady Migracji: 4107
– Z wydanych orzeczeń sądowych -146 z tych osób, ubiegających się o azyl, to kobiety (3,6%) i 3961 to mężczyźni (96,4%).
– W 3415 przypadkach Szwedzka Narodowa Izba Medyczna oceniła, na podstawie przeprowadzonych badań, że osoba taka miała 18 lub więcej lat (93 kobiet i 3322 mężczyzn).

3415 osób starszych niż 18 lat to bardzo wysoka liczba, a te fałszywe dane są wprowadzane do systemów komputerowych. Najbardziej niepokojące jest to, że Rada Migracji ukrywa takie fakty i działa według wprowadzonej przez imigrantów strategii: ”Zamknij się i przyznaj” (azyl, zasiłek itp.).

Badanie obejmowało czas od połowy marca do 31 sierpnia 2017 roku. Dorośli imigranci zaniżali swój wiek, a tym samym w sposób nieprawny wyłudzali świadczenia, szkolenia, drogie zakwaterowanie, gimnastykę, podróże rekreacyjne, ubrania, kieszonkowe itp. Jednocześnie starali się uzyskać fałszywe pozwolenie na pobyt.

Następnym problemem są masowe protesty Afgańczyków, nie posiadających żadnego prawa do azylu, odbywające się na terenie całego kraju. To właśnie Afgańczycy stanowią większość dorosłych „dzieci pozbawionych opieki”, które przybyły na teren Szwecji. Ta kampania Afgańczyków w publicznych miejscach trwa od ponad miesiąca i wymusza zezwolenia na dodatkowe tygodnie pobytu dla osób, które zostały już sprawdzone i nie przyznano im prawa do otrzymania azylu. Osoby te, wspierane przez wiele lewicowych grup, próbują zmusić władze szwedzkie do działania przeciwko obowiązującemu prawu. Także w Sztokholmie na Medborgarplatsen odbywa się protest przebywających nielegalnie w Szwecji afgańskich „dzieci”, które przyjechały wraz z falą imigrantów w roku 2015 podając się za małoletnich, jednak nie otrzymały azylu. W okolicy tego placu mieści się także meczet uchodzący za bardzo radykalny, w którym mieści się Związek Islamistyczny w Sztokholmie (Islamska Studieförbundet i Sverige Ibn Rushd).

Prawdopodobnie to właśnie na tym tle należy rozpatrywać atak marokańskiego nożownika, który na Medborgarplatsen zaatakował policjanta 31 sierpnia. Jak podają policyjne statystyki, około 300 nielegalnych marokańskich imigrantów przebywa w Sztokholmie od 2015 roku. Nie można ich deportować, ponieważ zniszczyli swoje dokumenty i Maroko odmawia obecnie ich przyjęcia.

W ostatnim czasie różne organizacje skierowały do ministra sprawiedliwości Morgana Johanssona, minister migracji Helene Fritzon, dyrektora ds. Migracji Mikaela Ribbenvika i szefa Krajowej Rady Policji Dana Eliassona odezwę, wzywającą do utrzymywania porządku w całym systemie przyznawania azylu, jeżeli prawo to ma mieć jakikolwiek sens i nadal funkcjonować. Wszyscy poszukujący azylu, którzy przyjeżdżają do Szwecji i twierdzą, że są osobami małoletnimi, powinni być oceniani za pomocą odpowiednich procedur. Właśnie tego postępowania zabrakło w ciągu ostatniej dekady.

Po ukazaniu się publikacji na temat książki, która wzywa do zabijania za czyny homoseksualne, powołując się na cytaty z Koranu oraz życiorys Mahometa, postanowiliśmy zapytać o zdanie polskie organizacje broniące praw homoseksualistów.

Partie i politycy tradycyjnie występujący w roli rzeczników LGBT, w tym Robert Biedroń, nie znaleźli czasu, żeby odpowiedzieć na nasze pytania.

Odpowiedzi samych organizacji LGBT prezentujemy poniżej. Agata Chaber, prezes Kampanii Przeciwko Homofobii: „Jakiekolwiek karanie osób za ich orientację seksualną, włączając w to karę śmierci, jest nieakceptowalne”. Prezes KPH problem widzi gdzie indziej. „Wierzymy, że nie ma problemu, by wyznawcy różnych religii żyli obok osób nieheteroseksualnych. Często jednak hierarchowie różnych religii mają problemy z zaakceptowaniem osób nieheteroseksualnych; nie chciałabym jednak ograniczać tego problemu do religii islamu”.

Konkretniej wypowiada się działacz na rzecz LGBT Krystian Legierski. Chociaż przestrzega przed „wrzucaniem wszystkich muzułmanów do jednego worka” to przyznaje, że „musi niepokoić ewentualny wzrost znaczenia w przestrzeni publicznej radykalnych islamskich środowisk, ale nie bardziej niż radykałów katolickich”. W kwestii przeciwdziałania radykalizmom jest „zwolennikiem umacniania i szanowania jako wartości nadrzędnej koncepcji państwa świeckiego, którego prawa muszą być respektowane przed religijnymi”. To rozwiązanie pozwoli „walczyć z wszelkimi radykalizmami, a z drugiej strony swobodnie rozwijać się rozmaitym wspólnotom religijnym, które szanują prymat zasad państwa świeckiego, a ich członkowie zasady swojej religii odnoszą wyłącznie do siebie, nie próbując narzucać ich całemu społeczeństwu”.

Ten dość chłodny stosunek do tak radykalnej, umocowanej w religii publikacji, może budzić zdziwienie, kiedy zestawi się go z ostrym potępieniem najmniejszych przejawów dyskryminacji ze strony Kościoła Katolickiego. Czy polscy homoseksualiści nie dostrzegają jeszcze zagrożenia? Czy też prymat bierze tolerancja i wielokulturowość? Prędzej czy później będą musieli dokonać wyboru.