|
Nie został przez polskie władze podpisany dokument o zrzeczeniu się odszkodowań od Niemiec. A skoro ZSRR zrzekł się w imieniu Polski odszkodowań od NRD, bo nie rzekł się od NRF, to dlaczego w ramach odszkodowań od Niemiec w związku z posiadaniem przez Polskę już byłych terenów niemieckich, pobierał od Polski niemieckie odszkodowanie wojenne do 1956 roku w wysokości 15 milionów ton węgla rocznie? A traktat o granicach nie jest związany zależnością z roszczeniami. Decyzją mocarstw, Niemcy zamieszkujący tereny oddane Polsce mieli być przesiedleni i przesiedleni zostali, jednak Niemcy zmienili sobie status przesiedlonych na wypędzonych, a do tego, wypędzonych przez Polskę, a wypędzania według prawa międzynarodowego, to zbrodnia przeciwko ludzkości, a za takie zbrodnie płaci odszkodowania wypędzający i nie tylko za pozostawione mienie, ale i za traumę spowodowaną opuszczeniem rodzinnych stron, a także za utracone dochody z opuszczonych miejsc pracy. Według prawa niemieckiego, Steinbach jest ofiarą wypędzenia, a więc ofiarą zbrodni na ludzkości za to, że została wysiedlona wraz rodzicami z domu zamieszkania, który jej rodzice, funkcjonariusze okupanta niemieckiego zabrali polskiej rodzinie w okupowanej polskiej Gdyni. Ale to nie koniec humanistycznych roszczeń obowiązującego obecnie niemieckiego prawa, Steinbach, jako ofiara wypędzenia, ma prawo żądać dodatkowo odszkodowania za utracone przez jej wypędzonych rodziców dochody z miejsca pracy, ponieważ zostali wypędzeni również z miejsca pracy, a miejsce pracy (niemiecki urząd) zostało zlikwidowane przez polskich zbrodniarzy. To nie są żarty, status wypędzonego upoważnia do takich roszczeń, tak stanowi prawo międzynarodowe i jak tylko humaniści, a już się przymierzają, w trybunale międzynarodowym uznają przesiedlonych Niemców za wypędzonych, jak uznaje to obecnie niemieckie prawo, to wnuki gubernatora Franka będą miały prawo wystąpić wobec Polski o odszkodowanie za utracone dochody dziadka w związku likwidacją przez Polskę urzędu GG i wypędzeniem gubernatora z miejsca jego pracy na Wawelu. Jakoś nie zauważyłem, aby któremuś z licznych tu na forum humanistów, przeszkadzało to niemieckie prawo do roszczeń, natomiast odwrotnie i owszem, wielkie oburzenie z powodu roszczeń polskich wobec Niemiec i jaka wielka troska o polskie granice, ale zupełnie niepotrzebnie moi drodzy humaniści i ci honorowi, również, ponieważ roszczenia ofiar wobec oprawców nie są związane wzajemnością prawną z traktatem o granicach, więc, czcze obawy, drodzy humaniści, Michnik musi wam znaleźć inny powód do operetkowych obaw i kpin folksdojczych.
|