Cytuj:
A wie Pani że ja nie ksiądz i tak naprawdę to guzik
Sfinio, byłam na uniwerku w Opolu kiedy powódź stulecia przyszła. Początkowo nikt nie zdawał sobie sprawy z ogromu, tak jak dzisiaj.. Nie zdają sobie sprawy ci, których to niedotyczy. Miałam szczeniaka , psinę, chcę wracać do domu, na wieś, nie mogę, drogi zalane. Nasza kanciapa w Teatrze Kochanowskiego zalana, chcę pokój, co tam rozdzielają, nie mogę, psów nie przyjmują. Nie zostawiłam psa, uwaliłam się na wielkim materacu przy uniwerku, ksiądz rozdawał żarełko, dał i przydział dla psa.. Kurcze super wtedy się kościół zachował. I tak tam koczowaliśmy jak bezdomni.. Ciepło było więc spoko. Ktoś piwo skręcił, inny kanapkę.
Nie było wtedy komórek, ale budki działaly, dzwonię do rodziców, płaczę, a Oni nie mieli jak po mnie przyjechać. Płakałam jak bóbr, psina łeb mi do głowy przyłożyła, i tak spałyśmy, z dziesiątkami innych osób zresztą. Ze trzy dni.
Psina dożyła 18 lat. Śpi w ogrodzie pod modrzewiem.