Jak napisałam, tak zrobiłam, pojechaliśmy do wód. Ale nad wodą, obserwuję bacznie mondziołów, każda mama nad wodą wie, jak się ich szuka, zmysły wyostrzone na maksa, patrzę, patrzę i nagle w prawym oku widzę jakby rozwielitkę, ma z 8 nóg, pancerz i ogon . Zamykam oko, znika, otwieram, znowu jest. Przewracam okiem na prawo i lewo, pojawia i się znika. Boże!!!!!!!!!!!
Mam robala w oku, kurwa mać.. widze go, choć nikt inny go nie widzi. Jakiś pasożyt mnie ataknął. Pewnie od kota albo psa. Jeszcze na studiach mówiono nam, że człek czasem sobie widzi własne DNA, ale nie z odnóżami, i ogonem. Stary mój najukochańszy, mówi, że pewnie jakieś naczynko pęcło, ale ja widze larwę, robala..siedzi mi kurew w oku. Wprawdzie odnóżami nie macha, ale jest. Może zdechło ustrojstwo.
Jutro mam szkolenie firmowe, ale po, zamawiam wizytę u okulisty. Weż żyj człeku ze świadomością, że robal toczy ci gałkę oczną..
On żyje i pewnie ma się dobrze. Albo jest trupem i też ma się dobrze. Nic to, robal w oku mi tkwi. Oka mi chyba nie wyłupią?
Nad wodą było bosko. A co się spieklim to historia. Słonko dało czadu i filtr 50 nie poradził.
Potomkinie i potomcy Wikinga oraz rosyjskiej kniaziówny śmiało zjeżdżali po linie do wody.
Generalnie można było na linie na drugi brzeg przejechać, ale najlepsza zabawa była piznąć z tej liny po środku, na bombę, a tam ze 3, 4 metry głębokości.. No, ale że ja wariat jeśli chodzi o wodę, to i dzieci od maleńkości wody uczyłam.
Stałam na brzegu i cykałam fotki, ale wcale nie wypoczęłam. Niby wiesz syn dorosły, córa też prawie, ale lęk o młode pozostaje. Na chwilę z oczu zniknęli, a głów w wodzie setki i tylko na moment straciłam z oczu, a w moim mózgu stan alarmowy. Panika! Syn się obraził, a chłop wielki , że mu do ramion sięgam, ale focha strzelił, że panikuję i traktuję jak dzieci.
Jeszcze jakiś tata z dzieckiem na linie zjeżdżał, dzieciątko może ze 4 latka góra, zatrzymali się po środku, wylądowali w wodzie, jak pisałam tam ze 3, 4 metry jest. Tata trzyma to dziecko, dziecko trzyma się linki i nijak ruszyć się nie mogą. Tata nie ma jak z takim maleństwem dopłynąć do brzegu. Byłam z 5 metrów od nich, już głęboko było, ale w mig bym dopłynęła, dobry pływak ze mnie, jednak nawet nie pomyślałam, że mają kłopoty.. pewnie nawet bym nie zauważyła, gdyby się topili. To znaczy widziałam ich, ale myślałam, że sobie radzą. Nie krzyczeli, mie machali. Szkopuł w tym, że sobie nie radzili. Na szczęście ratownik zauważył i z taką pomarańczową deską na lince wskoczył i wyciągnął tatę i dzieciątko. Głupi tata, ale wszystko dobrze się skończyło.
Nie zmienia to faktu, że ja mam robala w oku.
i jest mi cholernie przykro, że nie ogarnęłam sytuacji. Choć nie przez robala pewnie. Byłam obok i cholera, nie pomogłam.
Jak to mówią, ludzie topią się w ciszy. Niezauważeni..
Na przyszłość zapamiętam.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
