Jak się zostaje ruskim agentem?
Bardzo prosto!
1. Wystarczy przypominać zbrodnie Ukrainców na Wołyniu! Mówić o tym, że Ukraincy to nie są nasi przyjaciele, lecz wrogowie, bo od wieków przelewają polską krew. Mówić o wojnach z Kozakami w XVII wieku, o rzezi humańskiej w wieku XVIII i o tym, że w czasie II wojny światowej inspirowani przez Niemców Ukraincy zabili ponad 100 tysięcy Polaków na Wołyniu. Zabili ich za pomocą różnych narzędzi gospodarczych: widłami, siekierami, kosami, piłami i grabiami. Przypominać, że Ukraincy gwałcili, mordowali i palili ludzi żywcem. Że w polskich Bieszczadach wojna polsko-ukrainska trwała do 1947 r. i nigdy by się nie skończyła, gdyby nie Akcja Wisła, rozparcelowanie tamtejszej ludności i wywiezienie ukrów na inne tereny.
2. Wystarczy mówić o tym, że ukry w maju tego roku spalili żywcem pół setki ludzi w Odessie i że od początku wojny na Ukrainie wojsko z Kijowa bombarduje i zabija ludzi na wschodzie Ukrainy.
3. Wystarczy nie nazywać żołnierzy walczących na wschodzie Ukrainy o wolność Donbasu separatystami i terrorystami, tylko powstańcami. Albo porównywać ich do żołnierzy polskiego podziemia patriotycznego.
4. Wystarczy z sympatią wyrażać się o Rosji, rosyjskiej kulturze, historii, języku i prezydencie Putinie.
5. Wystarczy z sympatią wyrażać się o Słowianach i o jednoczeniu się narodów słowiańskich pod egidą Rosji, która jest – czy ktoś tego chce, czy też nie – najsilniejszym państwem słowiańskim. Albo, nie daj Bóg, mówić o tym, że Unia Słowiańska byłaby dla Polski korzystniejsza niż prozachodnia Unia Europejska.
6. Wystarczy nie popierać nagonki na Rosję i nie chcieć jeść jabłek na złość Putinowi.
7. Wystarczy napisać na Fejsbuku następujące zdania:
A/ „Jarosław Kaczyński podaje rękę banderowcom.”
B/ „Jarosław Kaczyński stał na Majdanie w Kijowie u boku Tiahnyboka.”
C/ „Rewolucja na Ukrainie to dzieło masonerii i światowego żydostwa.”
D/”Ameryka dąży do zagarnięcia złóż gazu łupkowego na Ukrainie.”
E/ "Arsenij Jaceniuk i Petro Poroszenko są pochodzenia żydowskiego. A ten pierwszy to na dodatek członek sekty scjentologów."
Przyznam szczerze, że mam to wszystko na sumieniu.
Jestem ruskim agentem, bo pamiętam o zbrodniach Ukrainców na Wołyniu, w Odessie i Donbasie.
Jestem ruskim agentem, gdyż porównuję powstańców z Donbasu do polskich żołnierzy wyklętych.
Jestem ruskim agentem, bo lubię język rosyjski i rosyjską kulturę, a do tego zazdroszczę Rosji prezydenta Putina i uważam, że Polsce przydałby się przywódca z taką charyzmą.
Miło mi, że znajduję się w doborowym towarzystwie, gdyż ruskimi agentami zostali nazwani tacy ludzie jak ksiądz Tadeusz Isakowicz-Zaleski (za pamięć o pomordowanych na Wołyniu), Janusz Korwin-Mikke (za nazwanie partyzantów z Donbasu partyzantami, a nie terrorystami), piosenkarz Donatan (za śpiewanie o Słowianach) i Waldemar Łysiak (za pokazanie się na okładce ostatniego numeru pisma „Do Rzeczy” jak rozdziera zszyte ze sobą flagi: polską i ukraińską i za opublikowany w tymże numerze artykuł pt. „Przestańcie popierać Ukrainę”).
Od dawna nie czytałam pisma „Do Rzeczy”, ale TA właśnie okładka z Łysiakiem sprawiła, że kupiłam ostatni numer tego tygodnika.
Podejrzewam, że jest z pewnością jeszcze wielu porządnych Polaków, którzy także są nazywani ruskimi agentami. Są to ludzie, którzy bardziej myślą o polskim interesie narodowym niż o Ukrainie i którzy nie chcą lizać tyłka Zachodowi. Jest wielu porządnych Polaków, którzy patrzą realistycznie i wiedzą, że z silnym sąsiadem żyje się w zgodzie i robi się wspólne interesy, a nie wygraża mu szabelką, siedząc na kocie. Jest wielu porządnych Polaków, którzy wiedzą, że dosłownie w tej chwili toczy się wojna światopoglądowa pomiędzy Wschodem i Zachodem, i że Wschód reprezentuje w tej wojnie wartości tradycyjne, a Zachód – opacznie pojętą „nowoczesność”.
Teraz jeszcze trochę o Rosji…
Chociaż jestem ruskim agentem, nigdy nie byłam w Rosji, ani nawet w Związku Radzieckim. Rosjan też nie znam zbyt wielu. Jeśli znam, to raczej wirtualnie niż w realu. Ale interesuje mnie to, co się dzieje na Wschodzie. Jakiś czas temu prowadziłam bloga pt. ROSYJSKIE FASCYNACJE, gdzie pisałam o ciekawych książkach, filmach i piosenkach z Rosji rodem.
Teraz też bym chciała o tym pisać. Ale ciężko dzisiaj mówić o kulturze, kiedy dzieją się tak ważne sprawy polityczne i kiedy kultura została totalnie upolityczniona.
W obecnej sytuacji powrót do nazwy ROSYJSKIE FASCYNACJE stał się niemożliwy.
A chciałam przecież dojść do głosu w sieci, jak to ruski agent (w końcu – za coś ten Putin mi płaci, nie?

Zastanawiałam się od pewnego czasu nad tytułem tego bloga i przeglądałam pod tym kątem Internet. Okazało się, że nazwa ruskiagent.blogspot była już zajęta, więc poszukałam jej wariacji. I tak, drogą błędów i wypaczeń, wyszła mi nazwa ja-ruskiagent.blogspot, którą sobie szybciutko zaklepałam w Bloggerze.
Wystrój bloga jest czerwony, chociaż nie lubię „czerwonych”, ani tego koloru. Ale cóż, ruski agent i tak będzie kojarzyć się z czerwonym. Niechaj więc będzie czerwono!
http://ja-ruskiagent.blogspot.no/2014/09/wstepniak.html