forum.nie.com.pl

Reaktywujemy wątek?

Beskid Niski



Granica województw małopolskiego i podkarpackiego. Przełęcz Długie. Tak samo nazywała się wieś, która tu kiedyś była. Opustoszała w 1945 roku, kiedy wszyscy mieszkańcy wyjechali do ZSRR. Został cmentarze łemkowski i wojskowy z czasów I wojny światowej i trochę kamiennych krzyży i kapliczek wzdłuż drogi ciągnącej się między Czarnem a Wyszowadką.



Z Czarnego też niewiele zostało. Cmentarze (łemkowski i wojenny), cerkwisko (samą świątynię, która tu stała, można podziwiać w skansenie w Nowym Sączu) i dwa domy. Dziś zamieszkiwana jest przez jednego mieszkańca.



Wieczorami można słuchać wycia wilków, które łączą się w watahy. Nieopodal kręci się niedźwiedź, który swoją gawrę umościł sobie całkiem blisko.



Grudniowe dni w dolinie są wyjątkowo krótkie. Słońce później tu wstaje a i wcześniej zachodzi. Jest cisza i spokój.

Cudne okolice. A Ty uważaj tylko na wadery, bo ten zew krwi, sam rozumiesz...!
Podobno widziano je wew Wilkowie:

_________________
„Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać różnych rezultatów”

Wklejaj, Kopytek, wklejaj i opowiadaj.
Fajnie, że jesteś.(dwa kufle z piwem)

Teraz moje obrazki z Polski.

_________________

Beskid Niski



Kilkanaście dni temu minęło 96 lat od utworzenia Ruskiej Rady w Gładyszowie.



Zwana również Republiką Gładyszowską, 5 XII 1918 zgłosiła akces do Ruskiej Narodowej Republiki Łemków utworzonej tego dnia we Florynce.

Na zdjęciu pola i dawna cerkiew grekokatolicka w Gładyszowie.

Parzystek, serdecznie Ci dziękuję za te foty. Wieki temu włóczyłem się po Beskidzie Niskim, akurat po tych miejscach których fotki zamieściłeś. Było to latem więc wilki nie wyły. Liczbę osób spotkanych prawie w ciągu miesiąca można było policzyć na palcach jednej ręki. Wówczas były to naprawdę Dzikie Góry. Modne były i zadeptywane Bieszczady. Natomiast w Beskidzie Niskim to był prawdziwy survival. Zdjęcia które wówczas robiłem przepadły w pomroce jednej z przeprowadzek.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Cieszę się, że sprawiłem Ci przyjemność, starykiziorze. Rzeczywiście, Beskid Niski to wciąż jeden z najdzikszych zakątków w naszym kraju.



Tak się składa, że za kilka dni znów tam będę.



Posiedzę sobie z konikami i może znów przywiozę trochę zdjęć.

Jutro może wkleję coś z innej części Polski.

Pozazdrościć tego włóczęgostwa. Nałazilem się kiedyś po górach, oj nałaziłem. Teraz zatłuczony jestem czasowo (finansowo trochę też), a moja Przemoc Domowa z którą łaziłem ledwo wchodzi na III piętro. Pamiętam taki wypad po Beskidzie Żywieckim górami szlakiem piwa Żywiec. Były to czasy gdy w schroniskach w tym rejonie był Żywiec eksportowy, u nas prawie niedostępny. Efektem był wybór na końcu w Żywcu; albo nocujemy na kwaterze (i wracamy na piechotę do Krakowa), albo przesiedzimy całą noc na dworcu i rano pierwszym autobusem wracamy. Wybraliśmy nocleg na dworcu. Do dzisiaj pamiętam te cholerne małe, plastikowe krzesełka. Musial je wymyśleć jakiś psychopata.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam

Beskid Żywiecki. Widok z Babiej Gory.



Tutaj, lata temu, zaczynałem swoją przygodę z górami.



Ostatnio byłem tam w lipcu. Podejście Percią Akademików.



I zejście Percią Przyrodników.

Pamiętasz trawers szlakiem Taterników (ew. Taternickim - trochę zapomnialem)? Okresowo bywał zamknięty bo leciały osuwiska.
Albo schronisko na Markowych Szczawinach. Lata temu był tam kierownik który zawsze znalazł nocleg i coś do jedzenia dla prawdziwych łazigórów.

_________________
Ceterum censeo Ukrainem esse Delendam